ΡΙΠΕΣ Μονόδρομος

ΕΠΙ έναν και πλέον χρόνο που σοβεί η κρίση και ενώ όλοι οι οικονομικοί δείκτες κατακρημνίζονταν και η διεθνής θέση της χώρας βρισκόταν στο ναδίρ, εμείς δείχναμε ότι δεν έχουμε καταλάβει τίποτα.

Η κυβέρνηση, εγκλωβισμένη στο προεκλογικό «λεφτά υπάρχουν», άφησε πολύτιμο χρόνο να χαθεί. Προφανώς δεν είχε ακριβή εικόνα της κατάστασης και, επί τέσσερις μήνες, πίστευε ότι μπορούσε να έχει «και την πίτα ολόκληρη και τον σκύλο χορτάτο».

Η πραγματικότητα όμως αποδείχθηκε εντελώς διαφορετική: πίτα δεν υπάρχει. Το βασικό συμπέρασμα του Πρωθυπουργού από τις διαβουλεύσεις του στο Νταβός και στην τελευταία σύνοδο κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι ότι πρέπει να πάρει νέα, σκληρότερα μέτρα.

ΤΑ οποία πρέπει να εφαρμόσει αμέσως, χωρίς άλλο χάσιμο χρόνου και χωρίς να υπολογίσει το πολιτικό κόστος.

ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ πραγματικές μεταρρυθμίσεις, ουσιαστική και όχι λογιστική περικοπή των δαπανών, εκσυγχρονισμός της δημόσιας διοίκησης, αξιοποίηση όλων των δυνάμεων και δυνατοτήτων της χώρας. Μόνο έτσι έχουμε ελπίδα να βγούμε από το τούνελ.

ΕΠΙΠΛΕΟΝ η κυβέρνηση πρέπει να πείσει ότι είναι σε θέση να εφαρμόσει αυτά τα μέτρα με τρόπο δίκαιο κοινωνικά, αποτελεσματικό οικονομικά και με σταθερότητα σε βάθος χρόνου.

Η Νέα Δημοκρατία οφείλει επιτέλους να παραδεχθεί τις ευθύνες της για τη σημερινή κατάσταση της χώρας. Να στηρίξει ευθέως την κυβέρνηση, εγκαταλείποντας τη διγλωσσία της, να μην υποκινεί άκαιρες αντιδράσεις και να μην υιοθετεί αιτήματα που στις σημερινές συνθήκες δεν μπορούν να ικανοποιηθούν.

ΠΡΟΦΑΝΩΣ το ίδιο ισχύει και για τα κόμματα της Αριστεράς που ναι μεν δεν μπορούν να τους καταλογιστούν άμεσες ευθύνες για την κρίση, αλλά σπεύδουν να υιοθετήσουν κάθε διεκδίκηση, όσο δυσβάστακτη και αν είναι για την οικονομία.

ΟΣΟ για τα συνδικάτα και τους εργαζομένους, κανείς δεν λέει ότι πρέπει να απεμπολήσουν το δικαίωμα στη διεκδίκηση καλύτερων συνθηκών εργασίας και διαβίωσης.

ΟΜΩΣ οφείλουν να αντιληφθούν ότι οι κινητοποιήσεις ή διεκδικήσεις, στις σημερινές συνθήκες, δημιουργούν περισσότερα προβλήματα: η ανεργία εκτοξεύεται, η ανταγωνιστικότητα μειώνεται, η διαπραγματευτική θέση της χώρας εξασθενεί.

ΟΙ θυσίες που απαιτούνται για το ξεπέρασμα της κρίσης αποτελούν, δυστυχώς, μονόδρομο. Τον οποίο οφείλουμε όλοι να ακολουθήσουμε.