Φοίβη Αθηναίου

Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβλημά σας, η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!) είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (με ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδρομική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80, 115 28 Αθήνα

Άφραγκο το Κέντρο
Δημήτρης Δανίκας

Πόσα παίρνει ο Λάνθιμος; Προς το παρόν τίποτα. Μπορεί στο μέλλον. Θεωρητικά εγκρίθηκαν γύρω στα διακόσια χιλιάρικα. Πόσα η Μαρία Λάφη; Το ίδιο!

Ποιος ο Λάνθιμος; Ο «Κυνόδοντας». Το παιδί που στο περσινό Φεστιβάλ Καννών απέσπασε δύο βραβεία. Στέγνωσε το ταμείο του Κέντρου ακόμα και γι΄ αυτόν. Οι αποφάσεις πλέον λειτουργούν ως εγγυητικές επιστολές.

Δηλαδή, με την έγκριση ανά χείρας βγαίνεις στην πιάτσα. Παιδιά με εγκρίνανε. Δώσε κάτι να ελεήσεις τον φτωχό. Έτσι εξασφαλίζεις πίστωση χρόνου από τα εργαστήρια, το συνεργείο και άλλους που δανείζουν τον άπορο Έλληνα σκηνοθέτη. Άντε. Στην καλύτερη των περιπτώσεων να βάλει το κατιτίς και κάποιος της εμπορικής παραγωγής. Πόσα; Ίσως πενήντα χιλιάρικα. Όσα για τα πούρα του. Αυτό το Αrt Cinema εν Ελλάδι. Άτυχοι οι τύποι.

Ούτε επιδοτήσεις ούτε τρακτέρ ούτε μπλόκα στην Εθνική. Προτείνω. Από τούδε να μετατρέψουν το επάγγελμα σε αγροτοκινηματογραφιστή!

Παρεμπιπτόντως και οι χθεσινές εγκρίσεις από το Δ.Σ. του Κέντρου. Δύο οι μεγάλου μήκους: «Άλπεις» του Λάνθιμου και «Τ΄ άστρα στο νησί» με δύο στη σκηνοθεσία, Μαρία Λάφη και Τaavi Vartia (έτσι ακριβώς). Ακολουθούν τέσσερις μικρού μήκους των Β. Γιάτση, Ανδρέα Μαριανό, Δέσποινα Χαραλάμπους (παρέα με Πάνο Παππά) και Άντονι Μάρας. Την ίδια τύχη (της εγγυητικής επιστολής), και η ολοκληρωμένη ταινία του Νίκου Παναγιωτόπουλου «Τα οπωροφόρα της Αθήνας» (κάποτε θα εισπράξει περί τα εκατό χιλιάρικα).

Το ίδιο με τα δύο ντοκιμαντέρ των Σπύρου Τέσκου και Αγγελικής Ανδρικοπούλου (παρέα με Αργύρη Τσεπέλικα). Κάποτε θα εισπράξουν περί τα δέκα χιλιάρικα. Το ίδιο με δύο ολοκληρωμένες μικρού μήκους ταινίες του Χρήστου Κανάκη και του Γαβριήλ Τζάφκα.

Άντε, και του χρόνου με κάποια λεφτά!
Άνοιξε πέτρα να διαβώ

Προς Φοίβη Αθηναίου.

Δεν θα πρέπει να περάσει απαρατήρητο, νομίζω, ότι ενώ η αγορά στεγνώνει από τα μπλόκα των αγωνιστών (της επιδότησης), (άλλη μία φορά) δεν παρατηρείται έλλειψη… αγροτικών προϊόντων διότι αυτά προφανώς διακινούνται ελεύθερα και χωρίς περιορισμούς από τα μπλόκα!

Νίκος Ζαχαριάδης Πώς να μη διακινηθούν ελεύθερα, αγαπητέ Νίκο. Αν είναι τα ελάχιστα (από τα παραφουσκωμένα στις επιδοτήσεις) ελληνικά, πώς να μην τα αφήσουν κάπου ανάμεσα στα φραπεδάκια και τις δηλώσεις στις κανάλες; Το ψωμάκι τους είναι. Αν είναι τα υπόλοιπα- τα περισσότερα- που μας έρχονται από τις ντοματοκαλλιέργειες, τις αγγουροκαλλιέργειες, τις μαρουλοκαλλιέργειες και πάει λέγοντας του Ισραήλ, της Τουρκίας, της Ισπανίας και πάει (επίσης) λέγοντας, σιγά μην έχουν ανάγκη τα μπλόκα.

Έχουν και αεροπλάνα και βαπόρια και τους… φίλους τους παλιούς, που λέει και το τραγούδι. Και σε λίγο, όπως πάνε, θα έχουμε μόνο αυτά τα προϊόντα…


Αλλού τα λάχανα, αλλού τα παραπούλια

Αγαπητή κυρία Φοίβη, Πριν από 5-6 χρόνια βρέθηκα σε κάποιο νησί της πατρίδας μας, όπου καλλιεργείται ένα μοναδικό προϊόν. Οι καλλιεργητές έκαναν συνεταιρισμό για να διαχειρισθεί το προϊόν τους.

Διάφοροι αετονύχηδες (μονόφθαλμοι ανάμεσα στους στραβούς) έφαγαν πολλά μα πολλά εκατομμύρια ευρώ, εκμεταλλευόμενοι τους αγρότες. Στη συνέχεια έκαναν μια ανώνυμη εταιρεία που την «επιβάρυναν» με διάφορα τεράστια χρέη του συνεταιρισμού.

Έβαλαν και ένα διοικητικό συμβούλιο από τους παραγωγούς που δεν γνώριζαν- και είναι κατανοητό- τι σημαίνει διοίκηση και διαχείριση μιας εταιρείας, ενώ πάντα οι αετονύχηδες κινούν τα νήματα. Έτσι η εταιρεία με ένα πραγματικά πρωτοποριακό αγροτικό προϊόν που θα έκανε θαύματα στην αγορά, είναι μια υπερχρεωμένη επιχειρησούλα και μόλις οι παραγωγοί μαζεύουν τον καρπό τους, τρελαίνονται για τις τιμές, τους όρους πληρωμής κ.λπ. και πηγαίνουν στους διάφορους για να ξεπουλήσουν το προϊόν τους.

Αποτέλεσμα όλων των παραπάνω είναι ότι μια ολόκληρη περιοχή αυτού του νησιού, παρότι παράγει ένα πρωτοποριακό προϊόν, δεν είναι υγιής οικονομικά αλλά προβληματική.

Πιστεύω ότι οι παραγωγοί έχουν πολύ δίκιο που φωνάζουν, αλλά πρέπει να μάθουν:

1. Να αφήσουν τα κομματικά.

2. Πώς να προωθούν και να αξιοποιούν τα προϊόντα τους με τη βοήθεια επαγγελματιών που γνωρίζουν.

3. Δεν γίνεται να μαζεύονται 350- 400 άτομα σε έναν χώρο και να προσπαθούν να λύσουν τα διάφορα συλλογικά θέματα- προβλήματα χωρισμένα σε ιδιοτελή συμφέροντα, κομματικές ομάδες και τοπικές συμμαχίες.

4. Χαρακτηριστικά, όταν κάποιος επαγγελματίας τους ανέφερε τη λέξη μάρκετινγκ, ο ένας που «κινούσε τα νήματα» γύρισε και του είπε σε διοικητικό συμβούλιο, «Τι μάρκετινγκ και τρίχετινγκ μας λες;».

Με φιλικούς χαιρετισμούς, Τάκης Συν. Viva agricolares, αγαπητέ Τάκη. Viva agricolares!