«Ο ελιτισμός διώχνει τον κόσμο από την τέχνη»

«Η πραγματικότητα είναι σκληρή. Δείτε για παράδειγμα την εξέγερση των νέων πέρυσι τον Δεκέμβριο. Υποδήλωνε τη δυσαρέσκειά τους. Διότι ασχέτως αν τα παιδιά διαβάζουν ή αν είναι πολιτικοποιημένα, έχουν καταγράψει πως δεν υπάρχουν αρχές ούτε στα σπίτια, ούτε στα σχολεία, ούτε στα βιβλία τους και προσβάλλονται. Όταν γύρω τους βλέπουν Βατοπέδια και σκάνδαλα, δύσκολα μπορούν να σεβαστούν τους γύρω τους, διότι δεν βιώνουν τον σεβασμό», λέει στα «ΝΕΑ» o Μαρκ Χατζηπατέρας, λίγο πριν εγκαινιάσει δύο νέες εκθέσεις του: μία στο Λονδίνο, στη «12 Star Gallery» με μονοτυπίες, και μία στην Αθήνα, στην γκαλερί «antonopoulou» με την πιο φρέσκια δουλειά του.

Επτά πανύψηλα γλυπτά (έως 2,5 μ.), λιτά, που μοιάζουν ετοιμόρροπα να ισορροπούν ανάμεσα στο χιούμορ και την ειρωνεία, βουτηγμένα στην πίσσα που τους «χαρίζει» μια άγρια επιδερμίδα. Μορφές υβριδικές, απειλητικές, αινιγματικές- χαρακτηριστικές της οργανικής αφαίρεσης, στην οποία είναι πιστός ο διεθνούς φήμης Έλληνας εικαστικός δημιουργός, που έχει αφήσει τη σφραγίδα του ακόμη και στο Μετρό της Νέας Υόρκης- αποτελούν την τελευταία του δουλειά, με την οποία ασχολείται εδώ και ενάμιση χρόνο.

Μαύρα και απειλητικά γλυπτά, όπως οι δύσκολοι καιροί που ζούμε;

Δεν είναι τόσο απλά τα πράγματα: τα γλυπτά είναι μαύρα επειδή τα έχουμε βάψει μαύρα. Εξάλλου το μαύρο δεν σημαίνει απαραιτήτως πένθος. Και δεν πιστεύω πως πρέπει να τα βλέπουμε όλα μαύρα. Είναι επικίνδυνο. Μπορεί να μας οδηγήσει σε χειρότερες καταστάσεις. Δεν είναι η πρώτη φορά άλλωστε, που ζούμε τέτοιες καταστάσεις. Το καλύτερο είναι να είμαστε πραγματιστές, να προσπαθούμε να διορθώσουμε τα πράγματα για τα οποία ευθύνονται κυρίως ασφαλιστικές και φαρμακευτικές εταιρείες, και οι τράπεζες. Δεν μπορώ λοιπόν να σας πω πως τα γλυπτά είναι μαύρα λόγω της κατάστασης, διότι οι επιλογές ενός καλλιτέχνη είναι υποσυνείδητες. Μπορώ να σας πω όμως, πως δεν θα μπορέσουμε να ξεπεράσουμε την κρίση αν δεν δούμε το ζήτημα μακροπρόθεσμα και στο πλαίσιο συλλογικών θυσιών.

Προσωπικά είμαι ευγνώμων που προέρχομαι από μια οικογένεια με οικονομική άνεση (σ.σ.: είναι γόνος μεγάλης εφοπλιστικής οικογένειας), που μου επιτρέπει να επιδίδομαι σε αυτό που αγαπώ, χωρίς να πιέζομαι για το αν τα έργα μου θα πωληθούν. Ξέρω ότι για πολλούς ανθρώπους αυτό δεν ισχύει και δεν ξέρω πώς θα αντιδρούσα αν δεν είχα οικονομική ευρωστία. Ας μην ξεχνάμε όμως πως δεν ζούμε στον Τρίτο Κόσμο. Βρισκόμαστε σε πλεονεκτική θέση και δεν μπορούμε πραγματικά να νιώσουμε όπως οι άνθρωποι που υποφέρουν. Οφείλουμε να μην ξεχνάμε ότι υπάρχουν φτωχοί και μειονότητες, και να μην κρίνουμε τα πράγματα με βάση τα δικά μας δεδομένα.

Μέσα σ΄ αυτό το ζοφερό τοπίο, η τέχνη μήπως φαντάζει πολυτέλεια;

Μπορεί η τέχνη να είναι πολυτέλεια, αλλά έχει και θετική- όχι τόσο διδακτική- επιρροή. Αν η τέχνη παύσει να υφίσταται, αυτό θα σημαίνει κάτι για τον άνθρωπο εν γένει. Συχνά το εμπόριο της τέχνης, τα εξωφρενικά ποσά και ο ελιτισμός εμπεριέχουν μια δόση υπερβολής και πολυτέλειας, και καλό είναι να περιοριστούν. Η τέχνη όμως έχει ρόλο να παίξει, όπως και οι καλλιτέχνες. Αν και η αλήθεια είναι πως οι εικαστικοί δεν μπορούν να αγγίξουν τόσο κόσμο όσο οι καλλιτέχνες που ασχολούνται με τη μουσική ή τον κινηματογράφο. Κι εκείνοι που έχουν τη μεγαλύτερη δύναμη μπορούν να γίνουν και πιο επικίνδυνοι ταυτοχρόνως.

ΙΝFΟ

Η έκθεση «Βorderline» του Μαρκ Χατζηπατέρα εγκαινιάζεται στις 16 Φεβρουαρίου στην γκαλερί «a.
antonopoulou. art» (Αριστοφάνους 20, τηλ. 210-3214.994). Έως 20 Μαρτίου

«Προσπαθούμε να εντυπωσιάσουμε…»

Γιατί ο κόσμος γυρίζει την πλάτη του στη σύγχρονη τέχνη;
Φταίει το εμπόριο που λειτουργεί με ελιτίστικο τρόπο. Και με το εμπόριο δεν εννοώ μόνο τις γκαλερί, αλλά και τους συλλέκτες, τους κριτικούς και τους επιμελητές που δημιουργούν τάσεις υπηρετώντας συμφέροντα.

Φταίμε εμείς οι καλλιτέχνες που υποκύπτουμε στους πειρασμούς- είμαι σε επιφυλακή και ελπίζω να μην υποκύψω- και χάνουμε τον προσανατολισμό μας, προσπαθώντας να εντυπωσιάσουμε λόγω των πιέσεων που μας δημιουργούν οι φιλοδοξίες και οι οικονομικές μας ανάγκες. Ευθύνεται όμως και η Παιδεία, διότι το παιδί που δεν εκτίθεται σε ερεθίσματα δεν μαθαίνει.
Με μια ματιά

Γεννήθηκε στο Λονδίνο Έχει εκθέσεις από τις Ηνωμένες Πολιτείες έως την Ιαπωνία Έχει φιλοτεχνήσει περισσότερα από 3.000 έργα Το 2002, έργο του τοποθετήθηκε στο Μετρό της Νέας Υόρκης, στον σταθμό της 28ης Οδού Το 2008 πραγματοποιήθηκε αναδρομική του έκθεση στην Αθήνα