[ Πρόσωπα ] Μονομαχία μέχρι τελικής πτώσης

Η επίθεση που εξαπέλυσε εναντίον του Νικολά Σαρκοζύ, του «νάνου», όπως τον αποκαλεί, ήταν πρωτοφανούς σφοδρότητας. Κατηγόρησε τον Γάλλο πρόεδρο για «διπλοπροσωπία» και εκδικητική μανία εναντίον του.

Μια μέρα νωρίτερα, την Πέμπτη, δικαστήριο είχε απαλλάξει τον 56χρονο Ντομινίκ ντε Βιλπέν της κατηγορίας για συμμετοχή σε συνωμοσία με στόχο τη δυσφήμηση του Σαρκοζύ. Το όνομα του τελευταίου είχε περιληφθεί με πλαστογραφία σ΄ έναν κατάλογο προσωπικοτήτων που είχαν πάρει «μίζες» από συμβόλαια για αγορές όπλων (η περιβόητη υπόθεση Clearstream). Ο Βιλπέν ήταν τότε πρωθυπουργός και κατηγορούνταν ότι συνωμότησε για να δυσφημηθεί ο Σαρκοζύ, που ήταν ο εσωκομματικός αντίπαλός του. Η ευρέως διαδεδομένη πεποίθηση στη Γαλλία είναι πως τα νήματα στην υπόθεση κινούσε, όχι ο Βιλπέν, αλλά ο τότε πρόεδρος Ζακ Σιράκ. Μετά την ανακοίνωση της δικαστικής απόφασης, ο Σαρκοζύ διαβεβαίωσε ότι «γυρίζει σελίδα». Όμως την επομένη ο εισαγγελέας άσκησε έφεση κατά της απαλλαγής του Βιλπέν.

Πολιτικοί του κυβερνώντος κεντροδεξιού UΜΡ, αντιπολιτευόμενοι Σοσιαλιστές, ακόμη και δικαστικοί επέκριναν την απόφαση να ασκηθεί έφεση υπογραμμίζοντας ότι βλάπτει την αξιοπιστία του δικαστικού συστήματος, αφού όλοι πιστεύουν πως ασκήθηκε καθ΄ υπαγόρευσιν της προεδρίας. «Θέλουν πόλεμο, θα τον έχουν», δήλωσε στη «Λιμπερασιόν» ο Ζωρζ Τρον, «βιλπενικός» βουλευτής του κυβερνώντος κόμματος UΜΡ. Και αυτοί που θεωρούσαν ώς τώρα «πιθανή» μια υποψηφιότητα Βιλπέν στις προεδρικές εκλογές του 2012, τη θεωρούν πλέον «βέβαιη».

Ποιητής, ιστορικός, φιλόσοφος, διπλωμάτης και πολιτικός, ψηλός, ωραίος, κομψός, αριστοκρατικός και διανοούμενος, ο Βιλπέν είναι το εντελώς αντίθετο του Σαρκοζύ, για τον οποίο πιστεύει πως έχει ξεπουληθεί «στους Αγγλοσάξονες». Γεννήθηκε στο Ραμπάτ του Μαρόκου και μεγάλωσε στο εξωτερικό (Λατινική Αμερική, ΗΠΑ, Ιταλία) πριν πάει για σπουδές στο Παρίσι, στην Εθνική Σχολή Διοίκησης, την περίφημη ΕΝΑ, και γίνει διπλωμάτης καριέρας. (Στην ΕΝΑ ήταν συμφοιτητές με τη Σεγκολέν Ρουαγιάλ, εκείνη τελείωσε 95η στο έτος τους, εκείνος 25ος.) Στο πολιτικό προσκήνιο ήρθε το 2002 με την επανεκλογή στην προεδρία του Ζακ Σιράκ, ο οποίος τον διόρισε υπουργό Εξωτερικών- αν και καταλογίζεται στον Βιλπέν ότι είχε επηρεάσει σημαντικά την καταστροφική απόφαση του Σιράκ να προκηρύξει, το 1997, τις πρόωρες βουλευτικές εκλογές που έχασε η κεντροδεξιά. Ως υπουργός Εξωτερικών, τον Μάρτιο του 2003 υπερασπίστηκε με θέρμη στον ΟΗΕ την επιλογή της Γαλλίας να αντιταχθεί στην εισβολή στο Ιράκ. Το 2004 έγινε υπουργός Εσωτερικών αντικαθιστώντας στη θέση αυτή τον Σαρκοζύ και την επόμενη χρονιά διορίστηκε πρωθυπουργός, μια θέση που κράτησε ώς το 2007. Είναι παντρεμένος και πατέρας τριών παιδιών, έχει πάθος για τα σπορ, την ιστορία και τη λογοτεχνία και είναι συγγραφέας αρκετών βιβλίων. Έχει εκδώσει ποιητικές συλλογές, ένα έργο για τον Ναπολέοντα, πολλά δοκίμια και πρόσφατα το μυθιστόρημα «Ο τελευταίος μάρτυρας», στο οποίο αφηγείται την ιστορία ενός δένδρου που επιβιώνει της εξαφάνισης της ανθρωπότητας.