ΜΙΑ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ ΠΟΥ ΠΕΡΝΑΕΙ ΣΤΟ ΟΝΕΙΡΟ

Η Σύντομη θαυμαστή ζωή… έχει πάρει το βραβείο Πούλιτζερ 2008, πράγμα σπάνιο για έναν συγγραφέα γεννημένο το 1968. Ο Τζούνο Ντίαζ, που έφτασε στην Αμερική μόλις το 1974, πρωτοεμφανίστηκε με τη συλλογή διηγημάτων Drown (1996), όπου εκεί ξεχώριζε και ο χαρακτήρας του Γιούνι. Το 1999, το «Νew Υorker», τον συμπεριέλαβε στους 20 κορυφαίους συγγραφείς του 20ού αιώνα μαζί με τον Τζόναθαν Φράνζεν, τον Τζέφρυ Ευγενίδη, την Τζούμπα Λαχίρι και τον πρόσφατα χαμένο Ντέιβιντ Φόστερ Γουάλας.

Ξεφυλλίζοντας το συλλεκτικό τεύχος, διαβάζουμε στο βιογραφικό του ότι δούλευε τότε το πρώτο του μυθιστόρημα. Στο μεταξύ η φήμη του Ντίαζ εδραιωνόταν με δημοσιεύσεις διηγημάτων στα λογοτεχνικά περιοδικά, ενώ ζούσε διδάσκοντας δημιουργική γραφή. Το πόσο διαβασμένος και καλός δάσκαλος είναι φαίνεται στο μυθιστόρημα. Τόση σκληρότητα και βία τόσος κοινωνικός σπαραγμός, δοσμένα με ανάλαφρη διάθεση και σε μια απολαυστική γλώσσα που μετέφερε στα ελληνικά ο Αλέξανδρος Καλοφωλιάς.

Η καινούργια γενιά των Αμερικανών συγγραφέων ετοιμάζεται να διαδεχθεί την παλιότερη.

Ανάμεσά τους συγγραφείς- παιδιά εμιγκρέδων, όπως ο Ντίαζ, που ενσωματώθηκαν στον Νέο Κόσμο, υιοθέτησαν την καινούργια γλώσσα, την εμπλούτισαν, διάβασαν τους κλασικούς συγγραφείς, αγάπησαν όλα τα είδη της λογοτεχνίας και σχεδιάζουν μια λογοτεχνία που, από τον δρόμο και την κοινωνία, περνάει στο όνειρο και ακόμη παραπέρα:

στον επόμενο πλανήτη για να ευφρανθεί και η ψυχούλα του Όσκαρ Γουάο.