Δίκτυο

Όλα τα ωραία!
Λ.Π.

Ο Μανώλης Μητσιάς δεν είναι μόνο μεγάλος τραγουδιστής. Με την πείρα που έχει40 χρόνια στο σανίδι- ξέρει να φτιάχνει μουσικά προγράμματα που ενθουσιάζουν το κοινό. Στις «Γραμμές», όπου εμφανίζεται, ένα τέτοιο υπέροχο πρόγραμμα παρουσιάζει. Όλος ο αφρός των τραγουδιών του Μίκη, του Χατζιδάκι, του Ξαρχάκου, του Μούτση, του Σαββόπουλου, του Μικρούτσικου κρατάει τον κόσμο ζωντανό και συγκινημένο ώς τις πρώτες πρωινές ώρες! Τίποτα «νάιλον», καμιά ποπ- «τρίχα», καμιά διάθεση να προβληθεί «ο τελευταίος μας δίσκος». Τα πάντα προσεγμένα και εξόχως ενδιαφέροντα. Και το μαγαζί γεμάτο!

Με τα νεαρά κορίτσια να χορεύουν, με τους πενηντάρηδες να θυμούνται με συγκίνηση τις μπουάτ του ΄60 και τους θησαυρούς του λαϊκού και του ρεμπέτικου.

Και να τραγουδούν. Αν ο Μανώλης προσθέσει στο πρόγραμμα και 2-3 τραγούδια του Μάνου Λοΐζου θα έχει πετύχει το τέλειο! Και ωραίο θα είναι αυτά τα τραγούδια να τα ερμηνεύουν τα δύο κορίτσια της ομάδας Μητσιά: η Ρίτα Αντωνοπούλου και η Μάγδα Πέντσου.


Τρέχει, τρέχει η… Φωτεινή
Χ.Π.

Μια νέα και εξαιρετικά καλοφτιαγμένη μουσική σκηνή (Stage) εγκαινίασε αυτή την εποχή το ζεύγος Παπαδημητρίου- Δάρρα στη Θεσσαλονίκη. Καινούργιο μαγαζί και καινούργια… Φωτεινή. Το αισθάνεσαι αμέσως με το που εμφανίζεται στη σκηνή. Το «διάφανο» κορίτσι φαίνεται να βρίσκει σιγά σιγά τον… δεύτερο, πιο γήινο εαυτό του και μαζί μ΄ αυτόν μια άλλου είδους επικοινωνία με το κοινό. Αναμενόμενο. Η συναυλιακή της διαδρομή δίπλα στον συνθέτη (και σύντροφό της) Δημήτρη Παπαδημητρίου μπορεί να την έφερε σε επαφή με ένα δύσκολο υλικό, όμως δεν την είχε αφήσει να παραπατήσει στη νύχτα. Στην «Ανθρώπινη Φωνή», η Δάρρα τραγουδάει τα πάντα- και το χαίρεται. Από το «Πάμε τσάρκα πέρα στο μπαξέ τσιφλίκι», μέχρι το «Spente Le Stelle» και το «Βegging». Και το κάνει με την ικανότητα τραγουδίστριας που βρίσκει μια νέα πτυχή της.

Πιο χαλαρή στις κινήσεις της, πιο γελαστή, ιδιαίτερα άνετη με το κοινό, ακόμη πιο άνετη με το μικρόφωνο.

Όλο το πρόγραμμα είναι «μεικτό», φτιαγμένο με μια λογική που δεν βάζει όρια σε μουσικά είδη, εποχές, διαθέσεις. Μελετημένα, προσεγμένα. Με χιούμορ και καλαισθησία. «Εσένα που σε ξέρω τόσο λίγο», μέχρι Sinatra. Κι απ΄ το «Τρέχει το Νερό» και «Θέλω να σε Δω», μέχρι το «Έτσι είναι η Ζωή». Ο Δημήτρης Παπαδημητρίου στο πιάνο και γύρω του μια δεμένη ομάδα μουσικών φαίνεται να το διασκεδάζουν όσο κι εμείς.

Το πρόγραμμα- αναμενόμενο- πήρε παράταση…


Τελευταίο ταξίδι
Χ.

Ο Γιώργος Καμπανέλλης, ηθοποιός, σκηνοθέτης, θιασάρχης, αλλά και επαγγελματίας της διαφήμισης, έφυγε χθες τα ξημερώματα για το τελευταίο ταξίδι.

Γεννημένος στη Νάξο του 1930, ο αδελφός του θεατρικού συγγραφέα Ιάκωβου Καμπανέλλη, μπήκε στον κόσμο της τέχνης με τα μαθήματα πιάνου στο «Ελληνικό Ωδείο». Συνέχισε με μαθήματα θεάτρου και στις αρχές του ΄50 δημιούργησε το Παιδικό Θέατρο της ΧΑΝ. Το 1956 έκανε την πρώτη του επαγγελματική εμφάνιση σε επιθεώρηση και μουσική κωμωδία στον θίασο των αδελφών Καλουτά και του Νίκου Σταυρίδη. Ακολούθησε την ίδια χρονιά η συμμετοχή του στην επιτυχία «Γαρύφαλλο στ΄ αυτί», στον ρόλο του Κομπέρ στο θέατρο «Περοκέ» και η συνεργασία του με τον θίασο του Λάμπρου Κωνσταντάρα. Σταδιακά αποχώρησε από το θέατρο και η ψηλόλιγνη κομψή παρουσία του άρχισε να έχει χαρακτηριστικούς ρόλους ζεν πρεμιέ στις ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου. Η κηδεία του θα γίνει την Πέμπτη στις 15.00, στο Νεκροταφείο του Κόκκινου Μύλου.