Φαινόμενα

«Μαμά, θέλω γυναίκα»
Της Πόπης Διαμαντάκου diaman@dolnet.gr

Σαν λαίλαπα ενσκήπτουν ανόητα ριάλιτι, τείνοντας καθρέφτη στην εγχώρια κοινωνία όχι για να αντιμετωπίσει τον χειρότερο εαυτό της, αλλά για να ψυχαγωγηθεί με τα χαΐρια της
Το είδαμε κι αυτό Πρωτοχρονιάτικα: μια χούφτα μαμάδες να βγαίνουν με τους κανακάρηδές τους μπροστά στην κάμερα για να ζητήσουν νύφες του γούστου τους. Γιατί όχι; Εδώ προβάλλεται διαφήμιση, όπου δηλώνεται υπερηφάνως ότι σε αυτό τον τόπο «είμαστε δεμένοι με την οικογένειά μας», ενώ ο φακός δείχνει δυο μαντράχαλους (περασμένα-άντα), που ξυπνούν στο παιδικό τους δωμάτιο, ενώ η μανούλα τους τούς έχει ετοιμάσει καφεδάκι παραδοσιακό.

Αίφνης το νοσηρό λαμπρύνεται διά της τηλεοπτικής σκηνοθεσίας, απενοχοποιείται και ξανασερβίρεται ως «παραδοσιακό», ως ιδιαίτερο πολιτισμικό χαρακτηριστικό, το οποίο προσδίδει υπερήφανη ιδιαιτερότητα στο έθνος των Ελλήνων μαμάκηδων. Από τη Σπαρτιάτισσα μάνα τού «Ή ταν ή επί τας», στη «μαμάκα» του καλομαθημένου φλούφλη.

Α! μεγαλειώδης η διαδρομή του έθνους! Και δη των αρσενικών του. Τους είδαμε και τους καμαρώσαμε παραμονή Πρωτοχρονιάς τούς λεβέντες που θα πάρουν μέρος με τις μαμάδες τους στο ριάλιτι του Αlpha αναζητώντας νύφη. Περήφανες εκείνες για τους κανακάρηδές τους, έσταζαν μέλι εκθειάζοντας χαρακτήρα και προσόντα, ενώ άλλες έπλεκαν με το κροσέ τους on camera, υπόδειγμα νοικοκυροσύνης και προκοπής, άλλες καθισμένες στον καναπέ με τα σεμεδάκια έναν γύρο απλωμένα, να δίνουν εικόνα πάστρας και φροντίδας.

Ιδού η ευκαιρία για απελπισμένες κορασίδες. Όχι μόνο θα πάρει η τυχερή που θα επιλεγεί, τεφαρίκι αρσενικό, αλλά θα ΄χουν βγει και στην τηλεόραση όλοι οικογενειακώς κι έτσι θα τους αναγνωρίζουν οι χασαπομανάβηδες της γειτονιάς τους. Μεγάλη τιμή!

Αλλά όσο μεγαλύτερα τα ελαττώματα, το έλλειμμα κουλτούρας και παιδείας, τόσο… νοστιμότερη η τηλεόραση του ριάλιτι, αφού έχει στη διάθεσή της μια κοινωνία έτοιμη να τσουρουφλιστεί. Σαν τα κοψίδια στις κυριακάτικες χασαποταβέρνες, που όσο περισσότερο λίπος έχουν τόσο πιο νόστιμα θεωρούνται- και τόσο περισσότερη τσίκνα βγάζουν. Τι ωραία, αλήθεια, που συναντιούνται τηλεόραση και παράδοση του τόπου!

Και πόσο ταιριαστή παρουσιάστρια αυτού του σπουδαίου τηλεοπτικού προϊόντος η Κατερίνα Καραβάτου! Σεμνά ντυμένη για την περίσταση, μην τη δουν οι πεθερές με το μίνι ώς τον αφαλό και τους έρθει νταμπλάς, επιβεβαιώνει τη σπουδαία προσφορά της ελληνικής περιφέρειας με τις αυστηρές κοινωνικές παραδόσεις, στην τηλεόραση του ριάλιτι και του κουτσομπολιού (Καραβάτου, Σκορδά, «πακέτο»- Χατζηβασιλείου, οι καλύτερες εκπρόσωποι). Ως εκ τούτου σοφή η επιλογή της παραγωγής. Έτσι υποδεχτήκαμε το 2010 μπερδεμένοι, σαν να βρέθηκε ο τόπος στο 1950. Καλώς τον κυρίαρχο λαό!


Καθρέφτης των ελαττωμάτων του

Η τηλεόραση, μέσο λαϊκό είναι, αναμασά τα στερεότυπα που διαπνέουν τον πολιτισμό του τόπου στον οποίο απευθύνεται και γίνεται καθρέφτης των ελαττωμάτων του. Των χειρότερων ίσως. Αλλά αυτά προσφέρουν θέαμα. Να, αίφνης, τι πρότεινε στο κοινό της η Τατιάνα ότι «Αξίζει να το δει»; Μια μάνα διασημότητα να διασύρει εαυτόν, κόρη και τη μεταξύ τους σχέση με την προτροπή του ψυχολόγου, στον οποίο υποτίθεται προσέφυγαν για να τις προστατέψει από τον κακό εαυτό τους. Φταίει η Τατιάνα; Φταίει η Άντζελα, μάνα διάσημη που επισκιάζει την κόρη; Φταίει η κόρη, που είναι αδύναμη; Φταίει ο Σούρας, ψυχολόγος- πανελοκυνηγός; Κουλουβάχατα. Τα οποία αντιλαμβανόμαστε αν αναρωτηθούμε πώς έφτασε ο εν λόγω ψυχολόγος να θεωρείται αυθεντία. Τον καλούν προφανώς οι πανικόβλητοι συνεργάτες παρουσιαστών, που έχουν την εντολή «βρες μου κάποιον να τα λέει».

Τον είχαν δει σε άλλο πάνελ και οι προηγούμενοι πάλι σε άλλο, κι έτσι το όνομά του φιγουράρει σε μια «ιερή λίστα» μόνιμων καλεσμένων, την οποία ουδείς ελέγχει. Δεν είναι δουλειά της τηλεόρασης να βρει άκρη με την επιστημονική δεοντολογία- εδώ δεν τα βρίσκει με τη δική της. Αλλά δεν μπορεί να μη φταίει κανείς στο τέλος για τίποτε, παρά μόνο ο λαός, που διατηρεί τα χειρότερα ελαττώματά του, έτσι από μόνος του, πλην όμως παραμένει κυρίαρχος!