Φοίβη Αθηναίου

Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβλημά σας, η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!) είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (με ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδρομική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80, 115 28 Αθήνα

Τσιγάριασέ με, νταλγκά μου

Γιορτινή μέρα σε μουσική πίστα της Ιεράς Οδού. Στοιβαγμένοι σαν σαρδέλες- αφού το έχω ξαναζήσει το στόρι γιατί θέλω να το βιώνω κάθε χρόνο…

– όπου η ανάγκη για επιβίωση μέσα στους φρικτούς αυτούς χώρους γίνεται πρωταρχική, όπου οι τουαλέτες μυρίζουν προκλητικά, άσχετα αν οι ίδιοι οι θεατές θα πρέπει να διασχίζουν τρία χιλιόμετρα σπαρμένα με κορμιά και μυρωδιές, ιδρώτα κι αβάστακτες επιθυμίες, τσάντες, καρέκλες και τραπέζια για να τις φθάσουν, όλοι τόσο ενωμένοι μεταξύ τους, Σιαμαίοι σ΄ έναν εγκέφαλο και μια ψυχή ελληνική, στον βωμό της λαϊκής υποκουλτούρας και του πάθους που μας διακατέχει να αμείβουμε αδρά τους θεούς της νύχτας, με κάθε τίμημα.

Γιατί θα πρέπει να πληρώσουμε και τους νονούς της νύχτας, πρώτα για τα πεζοδρόμια που ανήκουν στον δήμο κι όχι στους μετρ του πάρκινγκ που τα καταχρώνται πάλι αναίσχυντα και μετά για μια χαραμάδα προς την πίστα των θεών, όπου οι τεμενάδες και οι μίζες πέφτουν σύννεφο, γιατί λέει, μας κάνουν και χάρη οι αυτοαποκαλούμενοι μετρ να μας παραχωρήσουν μια θεσούλα στην αχανή αρένα!..

Πολίτες τρίτης κατηγορίας κι εκεί, όπως παντού άλλωστε, κι εμείς απτόητοι κι αμετανόητοι επαναλαμβάνουμε τα ίδια σφάλματα κάθε τέτοια χρονιάρα μέρα! Αμήν!

Το τσιγάρο απαγορεύεται σε δημόσιους χώρους κι ούτε σταχτοδοχεία πλέον διατίθενται, γιατί το τεράστιο και λίαν ευπρόσδεκτο και προσιτό σταχτοδοχείο του πατώματος βρίσκεται στη διάθεσή μας σύμφωνα με τις συστάσεις των σερβιτόρων και την κοινή συναίνεση υποθέτω της διεύθυνσης του κέντρου, το οποίο, πάλι υποθέτω, τις πρωινές ώρες μανιωδώς σκουπίζεται για να χρησιμοποιηθεί την επαύριον.

Άσε που κινδυνεύουμε όλοι εμείς οι θλιβεροί κι ανελέητοι θιασώτες της νύχτας να καούμε ζωντανοί σαν τα ποντίκια εφόσον οι θεριακλήδες καπνιστές τα σβήνουν βροχηδόν πάνω στο πλαστικό πάτωμα ή μέσα στα νεροπότηρα.

Γιατί ποιος τελικά θα έρθει ν΄ ακούσει τους θεούς της νύχτας αν δεν ξεχαρμανιάσει όχι με ένα, αλλά με χίλια κι ένα τσιγάρα σ΄ αυτόν τον πυρετό των σπασιμάτων των γοφών και της μέσης των μωρών της πίστας, όπου ο ταλαίπωρος ο θεός στενά περιφρουρείται από μπράβους μαύρα κοράκια, για να μην τον λιντσάρουν ή παρασύρουν οι θεατές πάνω στο ξέφρενο και παραληρηματικό μεθύσι τους, ενώ ο ίδιος ασφυκτιώντας κάνει φιλότιμες προσπάθειες να επιδοθεί στο ιερό του καθήκον το οποίο τού αποδίδει είσπραξη σε μια βραδιά όσα εγώ παίρνω σε έναν χρόνο!..

Όρθια προσπαθώ να διακρίνω τι συμβαίνει εκεί κάτω, βρισκόμαστε σε κάποιο τρίτο, τέταρτο διάζωμα, όπως λέμε κατάρα.., και ξέχασα να φέρω και τα κιάλια μου η άφρων, γιατί καθιστή μόνο ισιωμένης κόμης γυναικεία κεφάλια διακρίνω και τους προβολείς που αναβοσβήνουν τυφλώνοντάς με, περιγελώντας την απερισκεψία μου.

Όσο για τα ντεσιμπέλ, μου έχουν αφαιρέσει ακοή και σκούζω κάθε φορά που ζητάω την μπουκάλα ουίσκι των 200 ευρώ παρακαλώ. Ας μην ξεχνιόμαστε, ε! Τα καθαρά κυριλέ μου ενδύματα, τα μαλλιά μου κι όλη μου η εναπομένουσα αξιοπρέπεια βρωμάνε τσιγαρίλα και σαρκάζουν, γιατί προκαταβολικά χαιρόμουν επιτέλους ότι δεν θα σκάσω εκεί μέσα πάλι από τον καπνό και τον ανύπαρκτο εξαερισμό της αίθουσας εφόσον τώρα πλέον υπάρχουν και νόμοι! Καλά να πάθω κι άντε και του χρόνου! Μην το ξεχάσεις άμυαλη να κλείσεις από τώρα τραπέζι, γιατί είναι περιζήτητα. Κι ύστερα μιλάμε για κρίση! Κρίση παραλογισμού μάλλον.

Σύμφωνα με το ελληνικό Σύνταγμα, που όλα τα έχει συντεταγμένα αλλά ουδέν τηρεί!

Ελισάβετ Ιακωβίδου, εκπαιδευτικόςσυγγραφέας Πολύ σωστά- και μη χειρότερα – τα λέτε, αν και παραληρηματικά (υποθέτω από το κάζο που ξαναπάθατε), αγαπητή Ελισάβετ. Συμφωνώ και επαυξάνω. Ένα, θεμελιώδες, ερώτημα μου μένει: γιατί πάμεεεεεεε;


Στο Γκσντάαντ, αδελφές μου, στο Γκσντάαντ

Αγαπητή Φοίβη, Το είδαμε κι αυτό, εκεί που την είχαμε ξεχάσει την κακομοίρα. Την άλλοτε λαίδη Άντζελα (τη Δημητρίου ντε) να βγαίνει σε κανάλι με κότσο και ύφος grande dame να μυξοκλάψει. Γιατί; Για τις δυσκολίες που έχει να είσαι «στο κέντρο της επικαιρότητας και της επιτυχίας» και να κρατιέσαι εκεί. Και πόσες θυσίες, και πόση προσπάθεια θέλει. Την άκουγα να τα λέει όλα αυτά με τέτοιο παράπονο, με τέτοιο ύφοςμα με τέτοιο ύφος!- και σκεφτόμουν ποιος βρήκε να τη θυμηθεί (σιγά μην είναι «στο κέντρο της επικαιρότητας και της επιτυχίας») και τι γκρινιάζει για την «επιτυχία» και τις δυσκολίες της η άλλοτε λαίδη. Και μ΄ έπιασαν τα νεύρα μου. Εσάς;

Με ευχές για καλή χρονιά, Σάσα Ανδρούτσου Αααααχ, την κακομοίρα την πιάνετε στο στόμα σας, αγαπητή Σάσα. Ξέρετε τι τραβάει; Κι εγώ όταν τραβάω τις ίδιες δυσκολίες να κρατηθώ στους δρόμους του Γκσντάαντ και στις πίστες, ένα παράπονο βαρύ κι ασήκωτο το έχω. Και το λέω. Και την καταλαβαίνω…


Καζαμίας, άρθρο 1ο: Shake it

Κυρία Φοίβη μου, Άντε καλώς να τα δεχτούμε. Και το νέο έτος 2010 και τις συζητήσεις για το ποιος θα μας εκπροσωπήσει στη Γιουροβίζιον. Διότι έρχονται πάντα σαν τον καζαμία αυτές. Άντε καλώς να τα δεχτούμε! Ανέστης Συρίγος Shake it και σε σας, αγαπητέ Ανέστη. Shake it κι όποιος αντέξει. Ή μήπως φέτος δεν θα έχουμε πια Sakis, Κalomires και λοιπά ξεκουνημένα (εκ του shake it) γιατί η προεδράρα δεν έχει πλέον το πάνω χέρι στην ΕΡΤούλα; Ή μήπως το τιμ της γιουροβιζιονικής συμφοράς… ε, συγγνώμη, της επιτυχίας που ήξερε πώς να μασουλάει τόοοοοσα ευρούδια για «πανηγυράκια» παραμένει;