Απεργία πείνας για το κλίμα
▅Άννα Κίναν- Πολ Κόνορ: «Οι απεργίες πείνας μπορεί να εμπνεύσουν και να κινητοποιήσουν τους πολίτες»
Αρχίζει με πόνους που σε διπλώνουν, ζαλάδες και αδυναμία. Σταδιακά το σώμα σου τρέφεται από τους μυς στα χέρια και τα πόδια σου. Έπειτα αναζητά τροφή στα όργανά σου. Για τον Τεντ Γκλικ όμως αυτός είναι ο πιο αποτελεσματικός τρόπος να «διαδηλώσει» για την κλιματική αλλαγή: απεργία πείνας όσο διαρκεί η Διάσκεψη της Κοπεγχάγης για το κλίμα.
O Τεντ Γκλικ είναι 60 χρονών, ακτιβιστής από το Νιου Τζέρσι. Μαθημένος στις στερήσεις, έχει υποβάλει τον εαυτό του στη δοκιμασία της πείνας τρεις φορές στο παρελθόν. Το φθινόπωρο του 2007 πέρασε 25 ημέρες πίνοντας μόνο νερό και άλλες 82 μέρες καταναλώνοντας μόνο υγρά. Τότε διαμαρτυρόταν για τη στάση του Κογκρέσου σε περιβαλλοντικά ζητήματα. Από την περασμένη Δευτέρα, με την έναρξη της Διάσκεψης του ΟΗΕ στην Κοπεγχάγη για το κλίμα, ο Γκλικ άρχισε άλλη μία απεργία πείνας ζητώντας την απόδοση «κλιματικής δικαιοσύνης». Αυτήν τη φορά δεν είναι μόνος.
Πάνω από 80 άνθρωποι από όλον τον κόσμο μετέχουν μαζί με τον Γκλικ στο κίνημα «Climate Justice Fast». Σκοπός τους είναι μέσα από τη νηστεία τους- όπως αποκαλούν την απεργία πείνας- να διαμαρτυρηθούν για την αδράνεια των κρατών απέναντι σε οικολογικά ζητήματα. Ένα από τα αιτήματά τους είναι τα ανεπτυγμένα κράτη να δίνουν συνολικά 160 δισεκατομμύρια δολάρια τον χρόνο σε φτωχές χώρες για να αντιμετωπίσουν την κλιματική αλλαγή.
«Η Διάσκεψη της Κοπεγχάγης είναι μια ευκαιρία να αντιδράσει ο κόσμος στο φαινόμενο της κλιματικής αλλαγής», λέει στα «ΝΕΑ» ο Γκλικ. «Ελπίζουμε ότι με την πράξη μας θα ασκήσουμε πολιτική και ηθική πίεση που θα οδηγήσει στη λήψη θετικών αποφάσεων για το κλίμα».
Ακτιβισμός σε «άλλο επίπεδο»
Η Αυστραλή Άννα Κίναν είναι ένα από τα μέλη του κινήματος που έχει μεταβεί στην Κοπεγχάγη για τη Διάσκεψη. Βρίσκεται ήδη στην 31η μέρα «νηστείας». Όταν σηκώνει τα μαλλιά της αποκαλύπτει στον εύθραυστο σβέρκο της ένα τατουάζ με τις λέξεις «Climate Justice» («Κλιματική Δικαιοσύνη»). Οι συμβατικές μέθοδοι ακτιβισμού δεν φέρνουν αποτελέσματα, σύμφωνα με την Κίναν. «Η απεργία πείνας είναι πιο σημαντική από το να στέλνω έγγραφα σε κυβερνήσεις, να γράφω άρθρα ή να μιλάω σε κάποιο πάνελ πολιτικών. Τα έχω κάνει όλα αυτά για πολλά χρόνια. Είναι πλέον καιρός να περάσει ο ακτιβισμός σε άλλο επίπεδο».
Η στάση της Κίναν και των υπόλοιπων απεργών πείνας σχολιάστηκε πρόσφατα και από τον επικεφαλής της Γραμματείας του ΟΗΕ για το κλίμα, Ίβο ντε Μπόερ, ως «αποτέλεσμα μιας μεγάλης λαϊκής απογοήτευσης».
Το κίνημα των απεργών δεν έχει θέσει όρια για το πόσο διάστημα θα απέχουν τα μέλη του από το φαγητό. Κάποιοι θα μείνουν νηστικοί όσο διαρκεί η Διάσκεψη της Κοπεγχάγης.
Άλλοι δύσκολα θα αντέξουν τόσο πολύ.
Ο 28χρονος φοιτητής Ψυχολογίας, Πολ Κόνορ, προτιμά να μη σκέφτεται το τέλος. Θέλει, όπως λέει, να ζήσει τη στιγμή. Νιώθει αδύναμος και κουράζεται εύκολα από τη «νηστεία». Το στομάχι του έχει συρρικνωθεί και τον βασανίζουν σκέψεις γύρω από το φαγητό.
«Το κάνω όμως γιατί αγαπώ τον πλανήτη και τους ανθρώπους», λέει στα «ΝΕΑ» ο Κόνορ. «Είναι μια ειρηνική διαμαρτυρία απέναντι σε πολιτικούς που τζογάρουν με το μέλλον μας. Οι απεργίες πείνας μπορεί να εμπνεύσουν και να κινητοποιήσουν τους πολίτες. Είμαστε σίγουροι ότι με τη στάση μας θα φέρουμε την αλλαγή. Δεν γνωρίζουμε σε ποιο βαθμό, αλλά νιώθουμε ότι πρέπει να προσπαθήσουμε».
Εκδηλώσεις στη Δανία
ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΑΚΤΙΒΙΣΤΕΣ βρίσκονται αυτές τις μέρες στην Κοπεγχάγη και η αισιοδοξία τους είναι ανάλογη με τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα στην Αμερική.
Πιστεύουν ότι οι ενέργειες και οι αντιδράσεις τους θα φέρουν την αλλαγή. Οι οργανωτές των διαδηλώσεων ευελπιστούν ότι το οικολογικό κίνημα θα αποκτήσει τη δυναμική τού κινήματος κατά της παγκοσμιοποίησης, όπως αυτό εκφράστηκε κυρίως μετά τις διαμαρτυρίες στο Σιάτλ το 1999 στη σύνοδο του Παγκοσμίου Οργανισμού Εμπορίου.
Παράλληλα με τη Διάσκεψη στην Κοπεγχάγη, οι ακτιβιστές διοργανώνουν το «Κlimaforum», ένα συνέδριο με ομιλίες, ταινίες και θεατρικές παραστάσεις που προσελκύει περίπου 10.000
επισκέπτες την ημέρα. «Πρόσφατα παρακολούθησα ένα συνέδριο με 300 νέους ανθρώπους. Η αγάπη και η στήριξη που μου έδειξαν ήταν πιο πολύτιμη από ένα πιάτο φαγητό», λέει η Κίναν.













