Φοίβη Αθηναίου

Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβλημά σας, η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!) είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (με ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδρομική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80, 115 28 Αθήνα

Εισπράξεις, εισπράξεις…

Αγαπητή Φοίβη.

Αν θέλετε φωτογραφίες (όπως η εικονιζόμενη) από την κατάσταση που δημιουργείται ΚΑΙ στο Παγκράτι με τα ατέλειωτα τραπεζοκαθίσματα σε πεζόδρομους- τους οποίους διαμορφώνει ο δήμαρχος με δαπάνες δικές μας και για όφελος των επιχειρηματιών- είμαστε πρόθυμοι να σας δώσουμε.

Επίσης, το γιατί η Δημοτική και η άλλη Αστυνομία δεν επεμβαίνουν, το αποδεικνύει η άνεση με την οποία οι αστυνομικοί κάθονται στα επίμαχα μαγαζιά για το φραπέ τους- υποθέτουμε, τσάμπα. Μήπως θα μπορούσατε να ασχοληθείτε λίγο με αυτή την εξέλιξη στην πόλη μας;

Η ζωή των δημοτών έχει γίνει βασανιστική. Πρέπει συνεχώς να ζούμε με το δάχτυλο στη σκανδάλη.

Έρση Παπαχρυσάνθου, Επιτροπή Κατοίκων Παγκρατίου Νυν υπέρ πάντων ο «εισπρακτικός αγών» του σεπτού μας δήμου, αγαπητή Έρση. Και τα μυαλά στα κάγκελα…


Αυτοκαταστροφές

Αγαπητή Φοίβη Αθηναίου.

Το σωτήριο έτος 2009 μ.Χ. ο Θεός επισκέπτεται τον Νώε και του λέει: «Για ακόμη μία φορά η ζωή στη Γη έγινε αφόρητη από τη ρύπανση και τον υπερπληθυσμό. Φτιάξε μια κιβωτό και συγκέντρωσε ένα ζευγάρι από κάθε ζωντανό είδος και μερικούς καλούς ανθρώπους. Σε έξι μήνες θα στείλω βροχή για σαράντα μέρες και σαράντα νύχτες, και θα καταστρέψω τα πάντα!».

Έξι μήνες αργότεραο Θεός επισκέπτεται τον Νώε. Προς μεγάλη του απογοήτευση αντικρύζει μόνο μερικές σανίδες σε ένα υποτυπώδες κουφάρι κιβωτού. «Ρε συ Νώε, δεν έχεις κάνει σχεδόν τίποτα! Και από αύριο αρχίζει να βρέχει!».

«Συγχώρεσε με, Παντοδύναμε, έκανα ό,τι μπορούσα αλλά και οι καιροί άλλαξαν. Προσπάθησα να φτιάξω την κιβωτό αλλά χρειάστηκα άδεια κατασκευής και ο επιθεωρητής εργασίας μού έβαζε συνέχεια εμπόδια σχετικά με το σύστημα πυρασφάλειας. Οι γείτονές μου ίδρυσαν έναν συνεταιρισμό και το στήσιμο των σκαλωσιών παραβιάζει τον κανονισμό του και τους κόβει τη θέα. Αναγκάστηκα να τρέξω σε έναν δικηγόρο για να πετύχω συμβιβασμό.

Η Πολεοδομίαμε ανάγκασε να πραγματοποιήσω μελέτη σκοπιμότητος και να καταθέσω έναν κατάλογο με όλα τα προβλεπόμενα έξοδα μεταφοράς της κιβωτού μέχρι τη θάλασσα. Δεν μπόρεσα να τους πείσω ότι η θάλασσα θα ερχόταν σε εμάς. Δεν με πίστευαν!

Για την κοπήτου ξύλου, αναγκαίο για τη ναυπήγηση, αντιμετώπισα την έχθρα αμέτρητων οργανώσεων για την προστασία του περιβάλλοντος, με το αιτιολογικό ότι συνεργούσα στην αποψίλωση του δάσους, ότι η άδεια που μου δόθηκε από το Δασαρχείο δεν είχε καμιά αξία για τις υπηρεσίες του υπουργείου Περιβάλλοντος και ότι έτσι κατέστρεφα τις κατοικίες πολλών ειδών ζώων. Τους εξήγησα ότι, αντιθέτως, επρόκειτο να σωθούν. Τίποτα! Μόλις είχα ξεκινήσειτη συγκέντρωση των ζευγαριών από κάθε είδος και η Εταιρεία Προστασίας των Ζώων, η WWF, με κατηγόρησε ότι φερόμουν με βαναυσότητα στα ζώα αυτά, επειδή τα έπαιρνα παρά τη θέλησή τους από το φυσικό τους περιβάλλον και τα στρίμωχνα σε πολύ μικρά δωμάτια.

Μετά,η Υπηρεσίαγια την Αειφόρο Ανάπτυξη απαίτησε μια μελέτη για την επίδραση του κατακλυσμού στο περιβάλλον. Συγχρόνως έδινα μάχη με το υπουργείο Εργασίας, που με κατηγορούσε ότι χρησιμοποιούσα εθελοντές εργάτες.

Τους είχα προσλάβει γιατί τα συνδικάτα μού είχαν απαγορεύσει να χρησιμοποιήσω τους γιους μου, επειδή το έργο απαιτούσε εξειδικευμένο προσωπικό και σε κάθε περίπτωση έπρεπε να είναι γραμμένοι στο σωματείο.

Τέλος,η Εφορίακατέσχεσε όλα τα υπάρχοντά μου με το αιτιολογικό ότι ετοιμαζόμουν να διαφύγω παράνομα από τη χώρα, ενώ το Τελωνείο απειλούσε να με σύρει στα δικαστήρια για απόπειρα παράνομης εξαγωγής προστατευόμενων ειδών.

Και έτσι, Παντοδύναμε, συγχώρεσε με, δεν διέθετα την ανάλογη υπομονή και εγκατέλειψα την προσπάθεια».

Αμέσως τα σύννεφαδιαλύθηκαν, εμφανίστηκε ένα ωραίο ουράνιο τόξο και ένας λαμπρός ήλιος. «Εγκαταλείπεις το σχέδιο καταστροφής του κόσμου;» ρώτησε ο Νώε. «Δεν χρειάζεται», αποκρίθηκε ο Θεός, «η Δημόσια Διοίκηση θα το κάνει για εμένα!».

Για την αντιγραφή, Αντώνης Χιώτης «Εμένα με συμφέρει να παίρνει η φύση εκδίκηση/ για της ψυχής τη μαύρη, την άσκοπη διοίκηση» που έλεγαν, αγαπητέ Αντώνη, οι Λίνα Νικολακοπούλου και Σταμάτης Κραουνάκης…


Α-μνησία

Κυρία Αθηναίου, Στη διάρκεια του λήγοντος έτους, με αφιερώματα και λοιπές εκδηλώσεις σε όλη τη χώρα, τιμήθηκε η μνήμη του μεγάλου μας ποιητή Γιάννη Ρίτσου, με αφορμή την παρέλευση 100 χρόνων από τη γέννησή του.

Ένας άλλος- επίσης σημαντικός- Έλληνας ξεχάστηκε. Αναφέρομαι στον Μάνο Κατράκη. Κι αυτός είχε γεννηθεί πριν από 100 χρόνια και απεβίωσε πριν από 25 χρόνια. Το υπουργείο Πολιτισμού τον ξέχασε. Το Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών (αν υπάρχει τέτοιο) γιατί δεν τον θυμήθηκε;

Μένω με την απορία. Εσείς;

Θανάσης Καραναστάσης, Ρόδος Αααχ, πού είναι εκείνα τα παλιά καλά χρόνια, αγαπητέ Θανάση, που το ΣΕΗ ήταν παντοδύναμο και κυκλοφορούσε η απειλή «Θα σε καταγγείλω στη Φόνσοοοοοοου!» ή «θα σε πάω στην Υψηλάντηηηηηηη!» (ή «μην το μάθει η Αιμιλία!»);