[ ΡΙΠΕΣ ] Διλήμματα

ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΜΕΝΗ δηλώνει η κυβέρνηση για το ότι τα επεισόδια στις φετινές εκδηλώσεις, έναν χρόνο από τον φόνο του Αλέξη Γρηγορόπουλου, ήταν σχετικά περιορισμένα.

ΚΙ ασφαλώς δεν μπορεί καν να γίνει σύγκριση ανάμεσα στις εκτεταμένες περσινές καταστροφές που νέκρωσαν το κέντρο της πόλης και στον φετινό κλεφτοπόλεμο.

ΩΣ έναν βαθμό αυτό οφείλεται στο ότι οι διαδηλώσεις ήταν φέτος μικρότερες, όπως βέβαια και οι γνωστοί άγνωστοι ήταν σημαντικά λιγότεροι. ΟΦΕΙΛΕΤΑΙ όμως και στην τακτική της Αστυνομίας που λειτούργησε πιο αποτελεσματικά υιοθετώντας παράλληλα μια στάση μηδενικής ανοχής και προχωρώντας σε εκατοντάδες προληπτικές ουσιαστικά συλλήψεις πολιτών- τις γνωστές προσαγωγές. ΓΙΑ πολλούς το τελικό αποτέλεσμα δικαιώνει μια τέτοια επίδειξη πυγμής. Θα πρέπει ωστόσο να επισημανθεί ότι δεν είναι μια επιλογή χωρίς κόστος.

ΟΠΩΣ έδειξε ανάγλυφα και η χθεσινή πρωτοσέλιδη φωτογραφία της εφημερίδας, αυτές οι συλλήψεις συνεπάγονται την άσκηση βίας εις βάρος πολιτών, οι οποίοι στις περισσότερες περιπτώσεις δεν κατηγορούνται για τίποτα- ο συγκεκριμένος νέος αφέθηκε ελεύθερος λίγες ώρες αργότερα.

ΣΤΗΝ πραγματικότητα έχουμε μια σύγκρουση ανάμεσα στην ανάγκη για την προστασία της ζωής της πόλης και της περιουσίας των πολιτών και στον σεβασμό του δικαιώματος κάθε πολίτη να διαδηλώνει μέσα στα πλαίσια των νόμων.

ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ για ένα δύσκολο δίλημμα, το οποίο οφείλει να μας προβληματίσει όλους.

ΤΟΣΟ όσους στέκονται μόνο στην αποτροπή των επεισοδίων όσο και εκείνους που χωρίς περίσκεψη προσφέρουν κάλυψη σε οργανωμένες μειοψηφίες που έχουν ως μοναδικό στόχο την καταστροφή.

ΓΙΑΤΙ βέβαια στο τέλος όλοι βγαίνουν χαμένοι!