Φοίβη Αθηναίου

Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβλημά σας, η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!) είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (με ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδρομική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80, 115 28 Αθήνα

ΔΕΗσεις

Αγαπητή Φοίβη, Είναι η δεύτερη 24ωρη απεργία που γίνεται στην ΕΡΤ από τους συμβασιούχους τον μήνα αυτό και προφανή ερωτήματα ορθώθηκαν μπροστά μου ως τείχος μεγαλύτερο και αυτού του πάλαι ποτέ κραταιού Ανατολικού Βερολίνου! Λύστε μου μια απορία εσείς κυρία Φοίβη μου που ανήκετε σ΄ αυτήν την ταλαιπωρημένη συντεχνία των δημοσιογράφων και ξέρετε τα πράγματα από μέσα. Οι κ.κ. Λυριτζής και Οικονόμου συμπεριλαμβάνονται στους απεργούς, όπως η κ. Παναγιωταρέα ή ο κ. Κουίκ, ο κ. Κοτάκης και οι λοιποί λιμοκτονούντες; Αν πράγματι ισχύει, ε τότε να δώσουμε κάτι παραπάνω μέσα από τους φλεγόμενους λογαριασμούς της ΔΕΗ, γιατί προφανώς αυτοί που βρήκαν ζεστή αγκαλιά στο δοβλέτι τού μόλις παραιτηθέντος με τα χίλια ζόρια προέδρου, θα βιώνουν τεράστια ανασφάλεια. Αντί να ξεκουμπιστούν και να μας αφήσουν ήσυχους, συνεχίζουν να προκαλούν παρ΄ όλη τη γλυκάδα που βγάζουν τώρα για τη νέα κυβέρνηση. Μπορεί αυτοί να έχουν συνηθίσει στη χαμαιολεοντική συμπεριφορά, εμείς όμως όσο ασθενή μνήμη και να έχουμε κάτι θυμόμαστε. Επιτέλους να μάθουμε να διεκδικούμε ποιότητα στην ενημέρωσή μας, όταν μάλιστα αυτή ενισχύεται, θέλουμε δε θέλουμε, με τον οβολό μας.

Με εκτίμηση Γ.Κ. Αλεξόπουλος- Βόλος Κατ΄ αρχάς να εκδηλώσω ως Φοίβη και ως άνθρωπος την ανακούφισή μου που μία εγκράτεια χαρακτήρα, εμφανής στο κείμενό σας, δεν σας επιτρέπει να οδηγήσετε τη λεπτή σας ειρωνεία στα άκρα. Θα ήμουν πραγματικά ενοχλημένη αν αντί, ας πούμε, για τη λέξη «ταλαιπωρημένη» χρησιμοποιούσατε λέξεις όπως «χειμαζόμενη», «πενόμενη» κ.λπ. Παρ΄ όλα αυτά, και χωρίς να νιώθω ακριβώς ότι ανήκω σε «συντεχνία»- αυτό το πήρα λίγο βαρύτερα- σπεύδω να σημειώσω ότι το «συμπαθές» αυτό επάγγελμα του δημοσιογράφου είναι στην ουσία πολλά διαφορετικά επαγγέλματα, όπως αντίστοιχα ένας ποδοσφαιριστής στις τοπικές κατηγορίες της Ξάνθης δεν νιώθει όπως ένας ποδοσφαιριστής του Ατρόμητου Αθηνών και ο ποδοσφαιριστής του Ατρόμητου Αθηνών δεν νιώθει το ίδιο με έναν ποδοσφαιριστή του Ολυμπιακού ή του Παναθηναϊκού. Ακόμα περισσότερο: ένας συντάκτης ημερήσιας εφημερίδας, που μπορεί να νιώθει καθ΄ όλα χρήσιμος ή αναγνωρισμένος κοινωνικά- λέμε τώρα- δεν μπορεί να συγκριθεί με τους δημοσιογράφους που έχουν δική τους τηλεοπτική εκπομπή σε ζώνες υψηλής τηλεθέασης, οι οποίοι μπορεί να μην είναι ιδιοκτήτες, αλλά δεν είναι και απλοί δημοσιογράφοι, καθώς έχουν μια στρατιά άλλων δημοσιογράφων πίσω τους. Είναι σαν να ερχόταν στον Ολυμπιακό ο Ντουντού μαζί με τον προσωπικό του γυμναστή, προπονητή, μασέρ και ό,τι άλλο μπορείτε να φανταστείτε. Γι΄ αυτό και οι γνωστές ταυτίσεις όλων των δημοσιογράφων με κάποιους που το κοινό συνηθίζει να σιχτιρίζει ή, εν πάση περιπτώσει, να κρίνει αυστηρά, επειδή τους βλέπει μπροστά του σε καθημερινή βάση, είναι ολίγον άδικη. Από εκεί και πέρα δεν μπορώ παρά να επισημάνω ότι όσο το κείμενό σας προχωρούσε τόσο περισσότερο εκνευριζόσασταν. Θα πρέπει εντούτοις να σημειώσω ότι πρώτον, ακόμη και σε αυτή την κατηγορία δεν πρέπει να τους βάζουμε όλους στο ίδιο τσουβάλι και δεύτερον, ότι εφόσον η απεργία κηρύχτηκε από την ΕΣΗΕΑ, όσοι δημοσιογράφοι είναι μέλη της, δεν μπορούν παρά να συμμετάσχουν. Έχουν δεν έχουν… ρεύμα.


Πετ Σοπ… Κονβόις

Αγαπητή μου Φοίβη Αθηναίου Θέλω να διαμαρτυρηθώ για ορισμένα πράγματα που συνέβησαν στη συναυλία των Πετ Σοπ Μπόις στο αεροδρόμιο. Οι καλλιτέχνες ήταν καλοί, αλλά αν ήσουν πίσω δεν έβλεπες τίποτα. Έτσι όπως είναι διαμορφωμένος ο χώρος δεν είναι συναυλιακός. Παρ΄ όλα αυτά βγήκαμε έξω με μια γλυκιά γεύση, η οποία έγινε πίκρα όταν προσπαθήσαμε να βγούμε από το πάρκινγκ. Ενώ κατά την είσοδο των αυτοκινήτων, πριν από την έναρξη της συναυλίας, υπήρχαν τριάντα αστυνομικοί που κατηύθυναν την κυκλοφορία, στην έξοδο μας άφησαν μόνους με αποτέλεσμα να αισθανθώ εντελώς γελοίος και ανόητος, για να μην πω κάποια χειρότερη λέξη. Τα αυτοκίνητα ήταν μπερδεμένα μεταξύ τους σαν συγκρουόμενα σε λούνα παρκ, ενώ οι οδηγοί- κι εγώ μαζί- τσακώνονταν μεταξύ τους και μείναμε με το ρολόι μία ώρα σε αυτή την κατάσταση χωρίς να μπορούμε να βγούμε. Ήταν σαν να μας έλεγαν ότι σας περιποιηθήκαμε μέχρι να πάρουμε τα ωραία σας λεφτά και τώρα που τελείωσε το γεγονός βγάλτε τα πέρα μόνοι σας.

Με τιμή Δημήτρης Πεφ Σοπ Μπόι
Επιχειρηματική πατέντα

Αγαπητή Φοίβη, Θέλω να μου πεις πώς μπορώ να κατοχυρώσω μια επιχειρηματική πατέντα: ικανοποίηση κουλών. Τώρα που η τηλεόραση έκανε την (αυτο)ικανοποίηση μόδα, θα έχει πολλή πέραση η ιδέα μου. Άλλωστε είναι σαν την προδοσία, την οποία πολλοί ηγάπησαν, τον Εφιάλτη όμως ουδείς (ούτε την κόρη του ελπίζω). Αν αναρωτιέσαι πού θα βρω κουλούς, μην ανησυχείς. Αναμένεται ραγδαία αύξηση κοψοχέρηδων. Συμβασιούχοι που σέρνονται στα δικαστήρια, τρίτεκνοι που αφήνονται αβοήθητοι και πάνω απ΄ όλα 40.000 εκπαιδευτικοί που η νέα υπουργός αποφάσισε να κλείσει τους πίνακές τους. Ποιος της το ζήτησε; Πλέον έχουμε νέα λέξη:

«αναλγησία». Και συγχώρεσέ μου την παράφραση: «Όταν η Αννούλα θέλει να πονείς- σε αυτό είναι μανούλα- κλείσε τα μάτια, σωριάσου πρηνής, όταν νομοθετεί η Αννούλα».

Στάθης Ζ. «Κουλό» που λένε. Αλλά πού ξέρεις; Μπορεί να βάλει και ο Θεός το χέρι του (κι αυτό το λένε) και να γίνει κάτι καλύτερο.