ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΑ ΔΙΧΑΣΜΕΝΗ

Πολλοί, από τον ιστορικό τέχνης Χέρμπερτ Ριντ ώς τον Σολζενίτσιν και τον Κούντερα, έχουν αναφερθεί στη δυνατότητα της λογοτεχνίας να ανθήσει υπό καταπιεστικά πολιτικά καθεστώτα, οξύνοντας σε ακραίο βαθμό τις υπαινικτικές λειτουργίες της γλώσσας. Το θέμα είναι τι γίνεται όταν ο συγγραφέας έχει πάψει να πατάει γερά στο έδαφος, όταν είναι δηλαδή εξόριστος ή πολιτισμικά διχασμένος και ταυτόχρονα απολαμβάνει ικανής ελευθερίας λόγου προκειμένου να καταγγείλει τους καταπιεστές του. Το παρόν βιβλίο μάς λέει ίσως ακριβώς αυτό.