ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΠΗΓΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ
Μερικές από τις πιο χαρακτηριστικές αντιδικτατορικές εφημερίδες διαφορετικών πολιτικών αποχρώσεων. Οι κακοτυπωμένες σελίδες τους, με τα πολλαπλά τσακίσματα για να χωρούν στην τσέπη του παλτού, ήταν ένα μοναδικό αντίδοτο στην τυραννία και σε όσους την υπερασπίστηκαν ή σιώπησαν στην επιβολή της
Τα αντιδικτατορικά έντυπα συνιστούν εν τέλει μια μοναδική πηγή για την ιστορία της περιόδου 1967- 1974. Όχι μόνο με πληροφορίες για το καθεστώς ή για το αντιδικτατορικό κίνημα εντός και εκτός Ελλάδας. Μα και αναφορικά με τις ίδιες τις οργανώσεις, τις θέσεις τους, τη στάση τους απέναντι στο καθεστώς, τις συγκρούσεις τους με άλλες αντιστασιακές συσσωματώσεις. Τα κείμενα υποστήριξης της μιας ή της άλλης πλευράς, μετά τη διάσπαση του ΚΚΕ τον Φεβρουάριο του 1968, οι καταγγελίες για το νεοσύστατο ΠΑΚ του Ανδρέα Παπανδρέου από τα παλιά μέλη της Ε.Κ.- ΕΔΗΝ, οι μεγάλες συζητήσεις που γέννησε η δεκαετία του ΄60 αναφορικά με τον χαρακτήρα της αντίστασης (ένοπλη πάλη ή ανάπτυξη του μαζικού κινήματος) κατέλαβαν πολλές από τις σελίδες των εντύπων. Μια πηγή της οποίας, η πυκνότητα, το περιεχόμενο και η διακίνησή της είναι αντιπροσωπευτικά της ίδιας της Αντίστασης και των διαδρομών της: από τα λιγοστά αυτοσχέδια φύλλα της «Νέας Ελλάδας», που κυκλοφόρησαν μέσα στον φόβο την επαύριον της 21ης Απριλίου, έως τα πολυάριθμα έντυπα αντίτυπα του «Οδηγητή», που μοιράζονταν στα αμφιθέατρα τις προηγούμενες μέρες από το Πολυτεχνείο· κι από τα πολυγραφημένα συρραμμένα φύλλα της «Ελεύθερης Πατρίδας» ώς την πολυσέλιδη έντυπη «Ελεύθερη Ελλάδα».











