«Βαρέθηκα αυτό το “όλα είναι ωραία” γύρω μας»

«Όλο αυτό το be happy κι όλα τι ωραία που είναι, γύρω, το έχω βαρεθεί» λέει η Χάρις Αλεξίου που αυτο-βιογραφείται σε άσπρο/μαύρο με τα νέα της τραγούδια
Δεκαπέντε χρόνια μετά την «Οδό Νεφέλης ΄88», ανοίγει και πάλι το… ημερολόγιό της και το κάνει τραγούδια. Το άλμπουμ «Η αγάπη θα σε βρει όπου και να ΄σαι» (θα κυκλοφορήσει στις 9 Νοεμβρίου) φέρει τον λυγμό των δικών της τραγουδιών (κατά κύριο λόγο). Στίχοι γραμμένοι εδώ και χρόνια, που εξομολογούνται, επιθυμούν, θυμούνται, βάζουν το μαχαίρι στο κόκαλο. «Είχα σκεφτεί τον τίτλο Μαύρο/Άσπρο αλλά υπήρχε κι έτσι δεν γινόταν. Μάλλον όμως βγήκε σε καλό. Μου ήρθε και το τραγούδι “Η αγάπη θα σε βρει όπου και να ΄σαι” και ελπίζω να βγαίνει και λίγο άσπρο».

Επηρεασμένη μουσικά από ένα λάτιν πνεύμα- «ζήλεψα, ας πούμε, πολύ τον ήχο των Βajofondo όταν τους είδα λάιβ» λέει-, ανέθεσε την παραγωγή στα χέρια του γιου της Μάνου Θεοφίλου στοχεύοντας σε έναν ήχο που θα αφορά και ένα νεώτερο (ηλικιακά) κοινό. Οι ενορχηστρωτές πολλοί: Ορέστης Πλακίδης, Μαν. Φάμελλος, Οnirama, Παναγιώτης Τσεβάς, Μιχάλης Τούμπουρος, Κώστας Παπαδούκας και Μάκης Παλαιολόγος.

Ανάμεσα σε κομμάτια και αρκετές διασκευές με ελληνικούς στίχους, του Γκουστάβο Σανταολάγια από το βραβευμένο με Όσκαρ («Το μυστικό του Βrokeback Μountain», «Βαβέλ»)», του Μπρουνό Κουλέ και του Φρατζιόνε Φιλίπ, του Ντιρκ Μικαέλις, αλλά και ένα τραγούδι που είχε ερμηνεύσει μαζί με τους Κορσικανούς Ι Μuvrini, το οποίο ηχογραφήθηκε ξανά με ελληνικούς στίχους.

Τρυφερή, αιμάτινη, εσωτερική Αλεξίου που τολμάει ακόμα και να ραπάρει («Μεγάλωσα»), βγάζοντας στη βραχνή της απαγγελία τη διαδρομή μιας ολόκληρης ζωής.

Ωστόσο, στην ακρόαση των νέων τραγουδιών απέφυγε να καθήσει ανάμεσα μας. «Αισθάνομαι περίεργα» είπε. «Απίστευτα αμήχανη». Όταν τελείωσε και το τελευταίο κομμάτι, μπήκε μέσα στην αίθουσα και ήταν έτοιμη για ερωτήσεις. Κοντά της, ο γιος της Μάνος Θεοφίλου.

Θα μπορούσαμε να τον ονομάσουμε αυτοβιογραφικό αυτό τον δίσκο;
Σίγουρα. Περιέχει δικά μου κείμενα που τα έχω γράψει χρόνια…

Γιατί θέλατε να τον ονομάσετε «Μαύρο/ Άσπρο»;

Κάπως έτσι είναι τα τραγούδια αυτά… Πρέπει να σας πω δεν το φοβάμαι το μαύρο πια. Αυτό το be happy κι όλα τι ωραία που είναι το έχω βαρεθεί. Τι θα κάναμε χωρίς τη μαυρίλα μας;

Στεκόμαστε στο πιο αυτοβιογραφικό κομμάτι, το «Μεγάλωσα», που διαρκεί γύρω στα 10 λεπτά (και «κόβει» σαν μαχαίρι).

«Ναι, ήταν ένα τόλμημα για μένα αυτό. Όταν αποφασίζουμε την έκθεσή μας, δεν έχουμε παρά να κερδίσουμε».

Και πώς σας βγήκε χιπ χοπ;
Δεν γινόταν να βγει μελωδία με αυτόν τον στίχο… («Είναι κάτι αντίστοιχο με το σλαμ που έχουν στη Γαλλία» εξηγεί ο Μάνος Θεοφίλου).

Η σχέση σας με τον Μάνο στο στούντιο;

Μαλώσαμε πολλές φορές… Εγώ για παράδειγμα έχω συνηθίσει να τα ψειρίζω περισσότερο τα κομμάτια.

Μ.Θ.: Επέμενα γιατί αν τα ψειρίσεις πολύ χάνεται η ουσία. Το πρώτο ένστικτο είναι το βασικότερο. Επέμενα και στο programming. Αυτός ο δίσκος έχει πολύ περισσότερο programming από προηγούμενους δίσκους της…

Φαίνεται ότι υπερτερεί ένας ήχος που θυμίζει ήχο Βαρκελώνης…

Έχετε δίκιο. Με γοητεύει πολύ αυτός ο ήχος. Όπως έλεγα και πριν ζήλεψα τους Βajofondo.

Η επιλογή να έχετε τον γιο σας δίπλα σας σημαίνει ότι θέλετε να απευθυνθείτε και σε νεώτερους ακροατές;

Σίγουρα. Αλλά μέχρι τώρα δεν έχω παράπονο σ΄ αυτό. Έχω συνηθίσει τους νέους ανθρώπους στις συναυλίες μου. Αλλά οπωσδήποτε ο Μάνος ακούει διαφορετικά, έχει άλλες απόψεις, έχει νέες ιδέες…


«Ποτέ δεν μου άρεσε η νύχτα»

Φέτος, η Χάρις Αλεξίου θα απέχει από τα μεγάλα κέντρα. Θα δώσει συναυλίες στο «Παλλάς», από τις 23 Ιανουαρίου.

Δεν σας λείπει η νύχτα; Τα μαγαζιά…

Θα αστειεύεστε. Δεν μου λείπει καθόλου. Ποτέ δεν μου άρεσε η νύχτα.