«Δεν με καλύπτει η ταμπέλα του ηθοποιού»

«Κατασκευάζουμε κατηγορίες όπως “ηθοποιός του θεάτρου”, “τηλεοπτικό πρόσωπο”. Και όταν μπαίνουμε σε αυτές, νιώθουμε ασφαλείς. Αυτό δεν το ανέχομαι. Οι ηθοποιοί που μένουν στο θέατρο, κάνοντας ακόμη και αποτυχημένες παραστάσεις, απλά δεν έχουν το θάρρος να προχωρήσουν», λέει στα «ΝΕΑ» ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης. Ανήσυχος, αναζητά διαρκώς τρόπους, όπως λέει ο ίδιος, «όχι προβολής αλλά έκφρασης». Ξεκίνησε από την υποκριτική και έφτασε έως την παρουσίαση του ριάλιτι «Survivor», ενώ είναι ιδρυτικό μέλος της καλλιτεχνικής εταιρείας Coyot που διαχειρίζεται το θέατρο «Χώρα» και του πολιτικού κόμματος «Δράση». Φέτος εκπληρώνεται η επιθυμία του να βρεθεί επί σκηνής με τον Γιώργο Κιμούλη στην παράσταση «Σλουθ» του Άντονι Σάφερ στο Θέατρο Αθηνών από αύριο- σε σκηνικά Αθανασίας Σμαραγδή, κοστούμια Ιωάννας Τιμοθεάδου- έργο που είδαμε τελευταία σε (νέα) κινηματογραφική εκδοχή με τους Μάικλ Κέιν και Τζουντ Λο.

Μέσα σε ένα σκηνικό χάος από αντικείμενα όπως παλιά ραδιόφωνα, μπαούλα και κουστούμια, οι δύο άντρες της παράστασης, ο σύζυγος και ο εραστής της γυναίκας του, θα «κονταροχτυπηθούν». «Το έργο είναι μοναδικό καθώς είναι και μια μελέτη των αντρών- κυνηγών. Η αγάπη για το παιχνίδι χαρακτηρίζει τους άντρες και τους κάνει να μοιάζουν ανώριμοι», λέει.

Στο αρχικό κείμενο ο σύζυγος είναι ένας διάσημος συγγραφέας αστυνομικών μυθιστορημάτων ενώ στην παράσταση είναι ένας σαιξπηρικός ηθοποιός και ο εραστής ένας άνεργος ηθοποιός. Αυτή ήταν και η ιδέα που είχαν εξ αρχής για το ανέβασμα του έργου, την οποία υλοποιούν αφού ο Βασίλης Παπαβασιλείου τούς παραχώρησε την καρέκλα του σκηνοθέτη λίγες ημέρες πριν από την πρεμιέρα. «Είχαμε μια καλή επαφή οι τρεις μας και χωρίσαμε κοινή συναινέσει. Απλά δεν συμφωνούσαν οι απόψεις μας», υποστηρίζει.

Ποια ανάγκη σας εκπληρώθηκε μέσα α
πό τα τηλεπαιχνίδια;
Το να κάνεις ένα τηλεπαιχνίδι, όπως το «Ρower of 10» που ζητά τη γνώμη των Ελλήνων, σου δίνει τη δυνατότητα μέσα από την ελαφριά ψυχαγωγία να φανερώσεις στοιχεία της κοινωνίας. Για παράδειγμα, όταν στην ερώτηση «Πρέπει τα παιδιά των μεταναστών να πηγαίνουν στο ίδιο σχολείο με τα ελληνόπουλα», ένα μεγάλο ποσοστό των Ελλήνων απάντησε ότι δεν θέλει να συμβαίνει αυτό. Πολλοί που το θεωρούν αυτονόητο αυτό, ξαφνιάστηκαν. Η ιδιότητα του ηθοποιού δεν καλύπτει την ανάγκη μου για ενεργό συμμετοχή στην κοινωνία.

Δεν φοβηθήκατε ποτέ ότι θα κριθεί η πορεία σας στο θέατρο από αυτήν την κίνηση;

Καθένας οφείλει να ακολουθεί την πορεία που του ταιριάζει. Δεν κάνω κινήσεις καριέρας, απλά εκπληρώνω τις επιθυμίες μου. Θεωρώ ότι πρέπει ο καθένας μας να βρει έναν τρόπο, είτε είναι μουσική είτε τηλεόραση, να πει τη γνώμη του, να φανερώσει κάτι διαφορετικό. Με ενοχλούν εκείνοι που λένε «Δεν με αφορά τίποτα παρά μόνον ο εαυτός μου».

ΙΝFΟ

«Σλουθ» με τους Γιώργο Κιμούλη και Κωνσταντίνο Μαρκουλάκη, στο Θέατρο Αθηνών (Βουκουρεστίου 10, τηλ. 210-
3312.343) από αύριο, στις 21.15. Εισιτήρια:
16-25 ευρώ.

«Η Ελλάδα είναι δύσκολο να κυβερνηθεί»

Η υποκριτική πόσο απέχει από την πολιτική;
Δεν θεωρώ τους πολιτικούς υποκριτές και διεφθαρμένους. Η πολιτική συχνά σε απογοητεύει διότι διαπιστώνεις ότι δεν μπορούν να πραγματοποιηθούν όσα έχεις οραματιστεί. Οι πολιτικοί δεν είναι επιστήμονες που εργάζονται σε ειδικά διαμορφωμένα εργαστήρια. Δουλεύουν με υλικά τους το ανθρώπινο δυναμικό και τις δυνατότητες της χώρας. Γι΄ αυτό και υποστηρίζω τη φράση «κάθε κοινωνία έχει την εξουσία που της αξίζει, η οποία και είναι καθρέφτης της κοινωνίας». Πώς βλέπετε τις αλλαγές στο πολιτικό τοπίο;
Αν έκανε κάτι κακό η Ν.Δ. είναι ότι βοήθησε πολύ στην απαξίωση του δημόσιου λόγου και της πολιτικής. Όλα έφτασαν σε ένα τέλμα. Παρακολουθώ πολύ προσεκτικά τις κινήσεις της νέας κυβέρνησης και είμαι αισιόδοξος. Η Ελλάδα είναι πολύ δύσκολη χώρα για να κυβερνηθεί. Ο καθένας μας κοιτάζει τον δικό του μικρό προσωπικό χώρο, την πάρτη του.