Τότε που ακούγαμε κρυφά Βeatles

καμία διάθεση να βγω έξω.

Έτσι κι αλλιώς δεν έχω ποιον να συναντήσω. Όσους ήξερα, φίλοι και γνωστοί, έχουν πάει στα Τίρανα ή έχουν μεταναστεύσει στη Δύση. Στην τελευταία τάξη του λυκείου ήμασταν 31 παιδιά. Οι 29 μετανάστευσαν στο εξωτερικό, στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα, κυριολεκτικά. Εδώ δεν έχει μείνει πια κανείς. Τώρα ψάχνουμε και βρίσκουμε ο ένας τον άλλον στο Ίντερνετ, στο facebook κυρίως. Και εκεί θυμόμαστε το παρελθόν. «Θυμάσαι τότε που ακούγαμε κρυφά Βeatles;» ή «θυμάσαι τότε που ήρθε η αστυνομία γιατί βρήκαν στην τάξη μας ένα περιοδικό μόδας;». «Θυμάσαι τότε;». Προσπαθούμε να θυμηθούμε, αν και οι περισσότεροι από μας πάσχουν από απώλεια μνήμης. Πολλά πράγματα τα έχουμε σβήσει από τη μνήμη μας. Όλη η γενιά μας είναι τραυματισμένη και κουβαλά μια κατακερματισμένη μνήμη…