Φάγαμε … στο «Νoor»

Μου άρεσε πολύ ο τοίχος! Ζωηρές σκηνές από το Ταζ Μαχάλ με όλα τα κόκκινα, κίτρινα και πορτοκαλιά χρώματα της Ινδίας στολίζουν το «Νoor», ένα μικρό, παράξενο εστιατόριο στο Μεταξουργείο. Ινδικά (ή πακιστανικά;) σόου έπαιζαν στις δύο επίπεδες τηλεοράσεις. Καθώς τρώγαμε vindaloo, χορευτές χοροπηδούσαν και κουνιόντουσαν στους ρυθμούς της ινδικής ποπ μουσικής, με συνοδούς που θα έκαναν περήφανο και τον Γιάννη Φλωρινιώτη. Το «Νoor», που σημαίνει φως, είναι ένα από τα αυθεντικά ινδο-πακιστανικά εστιατόρια σε μια περιοχή της πόλης όπου υπάρχουν πολλοί Ασιάτες μετανάστες.
Ας βάλουμε τα πράγματα στη θέση τους: το «Νoor» δεν είναι από τα μαγαζιά που θα πήγαινες τους γονείς σου για φαγητό κάποιο μεσημέρι Κυριακής, αλλά μπορεί να πας με φίλους, ιδίως εάν έχουν μείνει καιρό στην Αγγλία και είναι εξοικειωμένοι με τα πικάντικα, αρωματικά φαγητά του Πακιστάν και της Ινδίας. Η πελατεία ήταν ασυνήθιστη για Αθήνα. Μερικές ξανθές Ελληνίδες μαζί με τον ιδιοκτήτη, ένα τραπέζι με Αμερικανίδες, μάλλον φοιτήτριες. Και εμείς, τέσσερις μεσήλικες Ελληνίδες και μία Αγγλίδα που μένει στην Ελλάδα εδώ και καιρό. Το φαγητό ήταν ικανοποιητικό και οι τιμές εκπληκτικά φτηνές.
Όλα τα κλασικά φαγητά της ινδικής εξαγώγιμης κουζίνας ήταν στο μενού: πιάτα γεμάτα πυκνές σάλτσες με βάση την ντομάτα που έμοιαζαν πολύ μεταξύ τους αλλά υπήρχε διακύμανση στον βαθμό καυτερής γεύσης. Τα samosas, σαν μπουρεκάκια αλλά γεμιστά με λαχανικά, ήταν λίγο βαριά και λιπαρά. Μου άρεσε η raita, το ινδικο-πακιστανικό ντιπ με γιαούρτι που θυμίζει τζατζίκι αλλά χωρίς σκόρδο. Το papadam, λεπτές φέτες από πικάντικο τηγανητό ψωμί σαν κράκερ, ήταν λιπαρό, όχι όμως άσχημο. Το nan, είδος φουσκωτού ψωμιού σαν πίτα, ήταν τέλειο για να μαζεύεις από το πιάτο τις καυτερές σάλτσες.
Ο ιδιοκτήτης ήταν ειλικρινής όσον αφορά στο τι και πόσα έπρεπε να παραγγείλουμε, κατευθύνοντάς μας μακριά από υπερβολικές. Λίγα ορεκτικά και τρία κυρίως πιάτα για πέντε άτομα ήταν τελικά ιδανικά. Μου άρεσε το pashwari nan, λεπτό επίπεδο μαλακό ψωμί με γεύση από γλυκά κρεμμύδια, ζάχαρη και κανέλα. Το γλυκό πιλάφι, με φιστίκια και μια υπόνοια πορτοκαλιού, ήταν πολύ καλό, αν και πιο απλό από άλλα που έχω δοκιμάσει. Παραγγείλαμε πικάντικο αρνί vindaloo, περιχυμένο με πυκνή καυτερή σάλτσα. Το κοτόπουλο madras έμοιαζε με το προηγούμενο πιάτο, είχε όμως περισσότερο έντονη τη γεύση της ντομάτας. Το αρνί tandoori συνοδευόταν από σάλτσα κάρι στο πλάι.
Μόλις τελειώσαμε το φαγητό μας και ύστερα από μερικές καράφες κρασί από τη Θήβα, ο ιδιοκτήτης μάς έφερε ένα πιάτο με πακιστανικά γλυκά που το σχήμα τους έμοιαζε με αυγό. Μου φάνηκαν πολύ ξένα για να τα απολαύσει ο μαθημένος στον μπακλαβά ουρανίσκος μου. Το «Νoor» δεν είναι το καλύτερο «αυθεντικό» ινδικό εστιατόριο που έχω πάει στο κέντρο της Αθήνας.
«Νoor»: Δεληγιώργη 43 (πλησίον Μετρό – Μεταξουργείο), τηλ. 210-5246.644
ΙΝFΟ
Τιμές
15 ευρώ το άτομο
Κουζίνα
Σπεσιαλιτέ σε ένα κλασικό εστιατόριο μεταναστών
Σέρβις
Μια χαρά γι΄ αυτό που είναι
Ατμόσφαιρα
Το Ισλαμαμπάντ συναντά το Μεταξουργείο
Κάβα
Κρασί και μπίρα














