Το μέλλον μοιάζει υβριδικό

Ποιες τεχνολογίες και τι είδους καύσιμα θα χρησιμοποιούν τα μελλοντικά αυτοκίνητα; Στις τελευταίες διεθνείς εκθέσεις αυτοκινήτου, συμπεριλαμβανομένης και της 63ης στη Φρανκφούρτη, μάλλον μπερδεύτηκε παρά ξετυλίχθηκε το κουβάρι, καθώς ο… μπαξές είχε απ΄ όλα, δηλαδή και βιοκαύσιμα και ηλεκτρικά αυτοκίνητα και υβριδικά μοντέλα και ενεργειακές κυψέλες υδρογόνου. Είναι βέβαιο, ότι τα επόμενα χρόνια θα βιώσουμε ένα ξεκαθάρισμα και ότι η παγκόσμια αυτοκινητοβιομηχανία θα κλίνει προς συγκεκριμένες τεχνολογίες και λύσεις, με τα βιοκαύσιμα και την υβριδική τεχνολογία να δίνουν άμεσες απαντήσεις και τα ηλεκτρικά μοντέλα μαζί με τα υδρογονοκίνητα να αποτελούν κυρίως μελλοντικές επιλογές.

Τα βιοκαύσιμα χρησιμοποιούνται ήδη υποχρεωτικά σε χαμηλό ποσοστό (5%) στο ντίζελ, προέρχονται όμως από φυτά και αν θελήσουμε να προχωρήσουμε σε μαζικότερη παραγωγή τους, θα αποβεί αυτό εις βάρος των υπόλοιπων καλλιεργειών, κάτι που θα αυξήσει τις τιμές σε προϊόντα πρώτης ανάγκης, όπως π.χ. το ψωμί, τις πατάτες, κ.λπ.! Επίσης, το κόστος παραγωγής των βιοκαυσίμων είναι διπλάσιο σε σχέση με τα καύσιμα, τα οποία αποτελούν παράγωγα του πετρελαίου. Εδώ θα πρέπει να υπογραμμίσουμε ότι τα σενάρια τρόμου, σύμφωνα με τα οποία θα εξαντλούνταν τα αποθέματα πετρελαίου σε περίπου 30 έως 40 χρόνια, έχουν διαψευστεί, καθώς τα υπάρχοντα κοιτάσματα θα επαρκέσουν σίγουρα έως και τον επόμενο αιώνα. Μάλιστα, ενδέχεται να ανακαλυφθούν και νέα κοιτάσματα και σε συνδυασμό με τους ολοένα οικονομικότερους κινητήρες εσωτερικής καύσης, θα δώσουν το φιλί της ζωής στα μοντέλα συμβατικής τεχνολογίας, που θα προσαρμοστούν στα νέα δεδομένα. Εδώ θα παίξουν τον ρόλο τους και τα βιοκαύσιμα, εφόσον επιδοτείται η παραγωγή τους.

Τα όρια εκπομπής διοξειδίου του άνθρακα και της μέσης κατανάλωσης καυσίμου, τα οποία θέσπισε πρόσφατα η Ε.Ε., γέρνουν τη ζυγαριά υπέρ της υβριδικής τεχνολογίας. Οι νέες μπαταρίες ιόντων λιθίου πλεονεκτούν συντριπτικά απέναντι στις παλαιότερες του νικελίου, καθώς καταλαμβάνουν πολύ μικρότερο χώρο, προσθέτουν λιγότερο βάρος και προσφέρουν πολλαπλάσια αυτονομία μόνον με χρήση του ηλεκτροκινητήρα. Για παράδειγμα το Volt της GΜ και το δίδυμο αδελφάκι του Οpel Αmpera θα καλύπτουν έως 60 χιλιόμετρα την ημέρα μόνον με το ηλεκτρικό μοτέρ τους, μία απόσταση που καλύπτει περίπου το 80% των καθημερινών μετακινήσεων στις μεγαλουπόλεις του πλανήτη μας.

Η μαζικοποίηση της υβριδικής τεχνολογίας θα προκαλέσει μείωση στις τιμές των συγκεκριμένων μοντέλων, τα οποία θα γίνουν σαφώς ελκυστικότερα και σύντομα θα δημιουργηθεί μία μεγάλη γκάμα για όλα τα γούστα. Ταυτόχρονα θα εξειδικευθεί η χρήση των πολύ ακριβότερων ηλεκτρικών αυτοκινήτων, τα οποία θα τα δούμε να χρησιμοποιούνται κυρίως μέσα σε πόλεις και να αγοράζονται από οργανισμούς και εταιρείες, όπως π.χ. ταχυδρομεία, δημοτικοί και κρατικοί στόλοι κ.λπ.

Όσο για τις ενεργειακές κυψέλες καυσίμου, μάλλον παραπέμπονται στις ελληνικές καλένδες εξαιτίας του πανάκριβου κόστους τους, αλλά και της δυσκολίας ανάπτυξης ενός δικτύου μεταφοράς και ανεφοδιασμού με υδρογόνο, ενώ δεν έχει δοθεί ακόμη πειστική απάντηση στο ερώτημα πού και πώς θα παράγεται τόσο υδρογόνο. Κάτι, που ισχύει βεβαίως και για τα αμειγώς ηλεκτρικά αυτοκίνητα, αφού η προέλευση της ενέργειας βαραίνει καθοριστικά τον βαθμό φιλικότητάς τους προς το περιβάλλον. Άλλο να προέρχεται το ρεύμα από λιγνίτη και άλλο από αιολική ενέργεια. Προσωπικά πάντως θα ποντάριζα για τα επόμενα χρόνια στα υβριδικά αυτοκίνητα.