ΝΕΒΕΡ ΚΟΜΠΛΕΪΝ ΝΕΒΕΡ ΕΞΠΛΕΪΝ

Στο βιβλίο του Καρέρ διασταυρώνονται δύο δυστυχίες: η δυστυχία ενός τόπου, του μετασοβιετικού Κοτέλνιτς, και η δυστυχία μιας οικογένειας, της οικογένειας Καρέρ. Μιας οικογένειας που ήξερε να παίζει καλά το παιχνίδι της οικογενειακής ευπρέπειας, να καταπίνει τη δυστυχία και να την εμφανίζει με το λούστρο της ευτυχίας. Νέβερ κομπλέιν,νέβερ εξπλέιν είναι η βασική αρχή της μητέρας του Καρέρ. Γενναία επιλογή, παραδέχεται ο γιος, εκ των υστέρων.

Στο μυθιστόρημα, το επάγγελμα συγγραφέας είναι συνειδητή επιλογή. Επιλογή που ξύνει και, την ίδια στιγμή, θεραπεύει τα τραύματα. «Ευχαριστιόμουν να υποφέρω με έναν τρόπο που ήταν ιδιαίτερος, δικός μου, και ο οποίος με έκανε συγγραφέα», εξομολογείται ο Καρέρ. Η μητέρα του είναι περήφανη για την επιλογή του- κι ας μην της αρέσουν τα βιβλία του. Η Σοφί βασανίζεται από αυτήν. Όμως ο Καρέρ ξέρει, μέσα στον συγγραφικό μαζοχισμό και την αλαζονεία του, πως οι λέξεις γιατρεύουν. Με τον ίδιο ακριβώς τρόπο με τον οποίο πληγώνουν.