Φαινόμενα

Ποιος θα μαγειρεύει τον πατσά;
Της Πόπης Διαμαντάκου diaman@dolnet.gr ,

Αμήχανη η εγχώρια τηλεόραση μπροστά στις αλλαγές των καιρών, το παλιό τής έχει τελειώσει και το καινούργιο δεν το γνωρίζει
Το μόνο βέβαιο εκ των προγραμμάτων των καναλιών είναι ότι μειώνεται ο αριθμός των σίριαλ. Αυτό δεν είναι απαραιτήτως αρνητικό, καθώς η ποσότητα δεν είχε ευνοήσει την ποιότητα. Το μόνο αρνητικό θα είναι η αύξηση της ανεργίας των ηθοποιών, αλλά η εικόνα εργασιακής άνοιξης και πάλι πλασματική ήταν. Βλέπαμε μόνο παρέες κολλητών να παίζουν. Οι ίδιοι παντού και όχι όλοι ταλαντούχοι. Ουκ ολίγοι ατάλαντοι ρίζωσαν (μας κατσικώθηκαν επί το λαϊκότερον) και μέσω τηλεόρασης επιβλήθηκαν στην καλλιτεχνική αγορά.

Αλλά μήπως το ίδιο δεν γίνεται και με την πολιτική αγορά; Μέσω τηλεόρασης επιβάλλονται ορισμένοι και στη Βουλή. Α, ναι! Τηλεόραση μήτηρ πάντων. Όλα εκεί συμβαίνουν, από εκεί αρχίζουν και εκεί καταλήγουν. Μπορεί να λένε πως το αμερικανικό είναι το πιο τηλεοπτικό έθνος αλλά ο Μακλούαν, αν ζούσε, δεν θα ΄χε καλύτερο παράδειγμα από το ελληνικό για τον αφορισμό του: «Το μέσο είναι το μήνυμα».

Δεν χρειαζόταν καν ο κ. Καρατζαφέρης, που στελεχώνει κανάλι, ως φαίνεται, αντί πολιτικού κόμματος, για να το επιβεβαιώσει. Με πλήρη επισημότητα το είχε δηλώσει αυτοπροσώπως ο κ. Καραμανλής τον περασμένο Δεκέμβριο, όταν μετά τα επεισόδια με τους νεολαίους δήλωσε στο πανελλήνιο: «Ναι, γνωρίζω τι συμβαίνει, αυτές τις ημέρες είδα πολλή τηλεόραση».

Ήταν φανερό. Με την πολιτική να στερεύει από μηνύματα, η τηλεόραση αναδεικνυόταν το απόλυτο μήνυμα. Ας πάρουμε παράδειγμα παλαιότερες εκλογικές αναμετρήσεις. Όλες είχαν ένα σύνθημα π.χ. «Αλλαγή» ή «Κάθαρση» ή «Επανίδρυση του κράτους». Μιλούσαμε γι΄ αυτά. Αυτή τη φορά μιλάμε μόνο για τηλεόραση.

Κάτι η κουβέντα για το debate που καταφέραμε να το κάνουμε μείζον προεκλογικό θέμα, κάτι ο Καρατζαφέρης με το σόου Ψινάκη, οι μόνοι που χαίρονται είναι τα μεσημεριανάδικα. Ετοιμάζουν βαλίτσες για να μετακομίσουν στην αίθουσα δημοσιογράφων της Βουλής. Από εκεί θα βγαίνουν. Άλλωστε, η παλιά τηλεόραση με τις «θεές» και τις «σταρούμπες» τελειώνει, ενώ η Βουλή μόλις αρχίζει.

Είναι φανερό ότι τα πλήθη των πανελιστών των μεσημεριανάδικων (του Αlter προς το παρόν), που αρχίζουν την ημέρα τους με τρισάγιο στη Μενεγάκη, συνεχίζουν με μετάνοιες στη Μανωλίδου και ομαδικό προσκύνημα στη «θεά» Τατιάνα (μεγάλη εφεύρεση οι «θρησκείες», καθώς εξασφαλίζουν τον επιούσιο σε πλήθος «ιερέων») αναμασούν εδώ και ημέρες διαρκώς τα ίδια. Ότι δεν θα παρουσιάσει η Μανωλίδου τον «Καφέ» στον ΑΝΤ1 (κανείς δεν το ΄χε βέβαιο από το κανάλι, μόνο εκείνη το ΄χε δέσει κόμπο και φωτογραφιζόταν ήδη ως πρωινατζού). Όσο για την αποχώρηση της μαγείρισσας Μπαρμπαρίγου από την εκπομπή της Μενεγάκη, προκάλεσε τέτοιους σπασμούς στην απανταχού κουτσομπολίστικημεσημεριανάδικη επικράτεια που δεν λένε να κοπάσουν. Μεγάλη σκορδοκαΐλα για το ποιος θα μαγειρεύει στης Ελένης. Ώς και ο ύπνος μας κόπηκε.
Αρχή σαν τέλος ή αρχή του τέλους;

Όσο για τα υπόλοιπα συγκλονιστικά από την έναρξη της σεζόν; Απαράλλαχτος ο Αυτιάς- σε τι να αλλάξει άλλωστε. Κρίνουμε ως θετική εξέλιξή του ότι χωρίς Βλάχο και Βερύκιο τουλάχιστον δεν αρχίζει την ημέρα με καβγάδες και ουρλιαχτά. Αδυνάτισε ο Παπαδάκης καμιά εικοσαριά κιλά, «χάθηκε» η Μάγδα Παπαγιάννη από δίπλα του- ήταν επόμενο οι αλλαγές και τα συμμαζέματα να αρχίσουν από την κατάργηση θέσεων «σιωπηλού μάρτυρα», αποκλειστικότητα του παπαδάκειου πάνελ-, γέμισε το στούντιο του «Καλημέρα» από ένα σκηνικό σε ξύλο ρουστίκ, άφησε μούσι ο Καμπουράκης στο Μega, πολύ αντιτηλεοπτικό, θυμίζει εκδρομέα σε μποτιλιάρισμα της επιστροφής από τριήμερο, έχει ήδη βγει ο Μαλέλης σε μεσημεριανάδικο του Αlter (συγγνώμη που δεν ξεχωρίσαμε σε ποιο από τα δύο πανομοιότυπα του καναλιού, που προβάλλονται το ένα κατόπιν του άλλου, ήταν) και έχει κάνει τις ετήσιες «τσεκουράτες» δηλώσεις για τα «πρόσωπα της τηλεόρασης» (στο μεταξύ η Πετρούλα του προκαλεί θλίψη με το ξεγύμνωμα). Όσο για το ριάλιτι «Love bites» του ΑΝΤ1; Φτηνιάρικο, προσβλητικό, ιδίως για τα κοριτσίστικα νιάτα που εμφανίζονται ηλίθια και κακόβουλα έτοιμα να ξεμαλλιαστούν για έναν μορφονιό. Αυτά είναι όλα. Πρώτη φορά στα 20 χρόνια λειτουργίας της ιδιωτικής τηλεόρασης και σε αυτά της κρατικής είναι τόσο άδηλο το μέλλον, τόσο αμήχανο το παρόν.