Φοίβη Αθηναίου
Η ώρα της πικρής αλήθειας (από το διαδικτυακό pizap.com)
Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβλημά σας, η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!) είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (με ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδρομική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80, 115 28 Αθήνα
Άλλη μία χρεοκοπία…
Αγαπητή Φοίβη.
Ιδού ένα ανέκδοτο που νομίζω πως ταιριάζει στις ημέρες που διανύουμε:
«Σ΄ ένα χωριό που ζει από τον τουρισμό, λόγω της κρίσης τα πάντα έχουν νεκρωθεί. Για να επιβιώσουν οι κάτοικοι, ο ένας δανείζεται από τον άλλον.
Μια μέρα έρχεται ένας τουρίστας και ζητάει δωμάτιο στο ξενοδοχείο του χωριού. Ο ξενοδόχος του λέει την τιμή και εκείνος προπληρώνει με ένα χαρτονόμισμα των 100 ευρώ.
Προτού ακόμα ανέβει στο δωμάτιό του, ο ξενοδόχος πηγαίνει το χαρτονόμισμα στον χασάπη στον οποίο χρωστάει 100 ευρώ. Ο χασάπης το παίρνει και τρέχει να το δώσει στον κτηνοτρόφο που τον εφοδιάζει με κρέας.
Ο κτηνοτρόφος παίρνει το χαρτονόμισμα και πηγαίνει να το δώσει στην ιερόδουλο του χωριού που της χρωστάει κάποιες τρυφερές ώρες που πέρασαν μαζί.
Εκείνη τρέχει και το δίνει στον ξενοδόχο που του χρωστάει μερικές βραδιές στα δωμάτιά του. Όπως αφήνει όμως το χαρτονόμισμα στη ρεσεψιόν, ο τουρίστας που κατεβαίνει από το δωμάτιό του λέγοντας στον ξενοδόχο ότι άλλαξε γνώμη, αρπάζει το χαρτονόμισμα και φεύγει.
Τελικά, τίποτα δεν ξοδεύτηκε, κανείς δεν έχασε, κανείς δεν κέρδισε και όλα τα χρέη ξεχρεώθηκαν!» Μήπως κάπως έτσι θα μπορέσουμε να βγούμε από την κρίση;
Βασίλης Λ. «Δεν ειν΄ αργά, δεν ειν΄ αργά ποτέ/ Φτάνει να θέλεις να επιμένεις να πιστεύεις/ Για νέες ήττες για νέες συντριβές/ Γι΄ άλλη μια χρεοκοπία κι άλλη μια υποταγή/ Κάθε στιγμή είναι μια υπέροχη ευκαιρία» έγραφε, αγαπητέ Βασίλη, ο Γιάννης Αγγελάκας για τις Τρύπες…
Ποιος να ορίζει, άραγε;
Αγαπητή κ. Φοίβη, Δεν είχα σκοπό να επανέλθω σε διάλογο με τον κ. Κασνακίδηέχετε δίκιο, πρέπει να υπάρχουν όρια. Το κάνω όμως για δύο λόγους:
Πρώτον, για να αναφερθώ στο συνέδριο που διοργανώνει η Οικουμενική Ομοσπονδία Κωνσταντινουπολιτών για την 54η Επέτειο των Σεπτεμβριανών το Σάββατο 12 Σεπτεμβρίου στην Αίθουσα του Συλλόγου «Παρνασσός».
Δεύτερον, θα απαντήσω με λίγα λόγια στον κ. Κασνακίδη. Ομολογώ ότι δεν καταλαβαίνω πως έδειχνε αγάπη η σύστασή του να φύγουμε και να επιστρέψουμε στην Πόλη, μάλλον κακότητα δείχνει. Είναι δυνατόν ύστερα από σαράντα χρόνια να επιστρέψουν 60 έως 70 χιλιάδες μαζί με τα παιδιά τους στην Πόλη;
Να δείτε τι χαρά που θα κάνουν οι Τούρκοι! Η προσφυγιά ποτέ δεν ήταν εύκολη, ορισμένοι πρόσφυγες από την Κωνσταντινούπολη αυτοκτόνησαν. Προσωπικά είχα γίνει μάρτυρας μιας αυτοκτονίας.
Θα αναφερθώ σε μια προσωπική μου εμπειρία από την Πόλη. Όταν τελείωσα το Πολυτεχνείο και έψαχνα δουλειά, κάποιος Τούρκος συμμαθητής μού λέει ότι στην εταιρεία Φίλιπς ψάχνουν για έναν μηχανικό, θα τους μιλήσω και θα επικοινωνήσω μαζί σου. Ύστερα από μερικές ημέρες μου λέει:
«Γιάννη, δυστυχώς επειδή είσαι Ρωμιός δεν σε προσλαμβάνουν».
Θα ήθελα να συναντηθώ με τον κ. Κασνακίδη αν ερχόταν στο συνέδριο για να καταλάβω τι θέλει να πει…
Με εκτίμηση, Ιωάννης Γκιαβ.
«Άιντε κοιμήσου κόρη μου/ κι εγώ να σου χαρίσω/ την Αλεξάνδρεια ζάχαρη/ και το Μισίρι ρύζι/ και την Κωνσταντινούπολη/ τρεις χρόνους να την ορίζεις» λέει, αγαπητέ Ιωάννη, ένα παραδοσιακό τραγούδι.
Αφιερωμένο (αμφοτέροις).
Η κλοπή, της κλοπής, ω εκκαθάριση
Άφαντο έγινε ένα κιονόκρανο από την παλαιοχριστιανική βασιλική του 6ου αι. μ.Χ. στην Αρχαία Ολυμπία.
Πού πήγε; Ουδείς γνωρίζει. Μάλλον για να… νυχτοπερπατήσει, καθώς ο συναγερμός στο υπουργείο Πολιτισμού χτύπησε το βράδυ του Σαββάτου περί τις 23.30. Εκείνη την ώρα ο φύλακας ανέφερε την απώλεια του κιονοκράνου στην προϊσταμένη του.
Άρχισαν λοιπόν τα στελέχατα του εκ-Πολιτισμού τα SΜSια. Και όταν ξημέρωσε, άρχισαν τις έρευνες.
Πουθενά το κιονόκρανο που ήταν, λέει, αφημένο σε ένα τοιχίο σε υπαίθριο χώρο. Ρωτάνε οι του εκ-Πολιτισμού τούς Γερμανούς που σκάβουν εκεί γύρω μήπως και το πήραν για να το ερευνήσουν. Ιδέα δεν είχαν όμως…
Πουθενά ίχνη διάρρηξης. Ούτε μια τρύπα στο συρματόπλεγμα. Και εκείνο το καημένο το απολεσθέν να είναι μόλις 30 εκ. επί 30 εκ. επί 20 εκ.δηλαδή ξαφρίζεται εύκολα… Ούτε στο φως της Κυριακής βρέθηκε. Και έτσι επαύθη προσωρινά η προϊσταμένη μέχρι να ξεκαθαρίσει η υπόθεση (ή μήπως αυτός ήταν ο αρχικός στόχος;) Μόνο που μαζί με την υπόθεση της κλοπής θα πρέπει να ξεκαθαριστούν και μερικά ζητήματα: είναι τόσο εύκολο να κλέψει κάποιος έκθεμα μέσα όχι από έναν τυχαίο, αλλά από έναν από τους μεγαλύτερους και υποτίθεται καλύτερα φυλασσόμενους αρχαιολογικούς χώρους στην Ελλάδα; Και κοίτα να δεις που πάει να κλέψει το όχι και τόσο σημαντικής αξίας αντικείμενο, που δεν θα πιάσει πολλά στην αγορά, μόλις λίγες ημέρες πριν να γίνουν οι κρίσεις για τις προαγωγές αρχαιολόγων;
Φοίβη














