Φοίβη Αθηναίου

Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβλημά σας, η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!) είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (με ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδρομική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80, 115 28 Αθήνα

Άφησαν τα έργα «στην απ΄ έξω»

Δεν είχε που δεν είχε λεφτά το εκ-Πολιτισμού.

Έβαλε τα χεράκια του και έβγαλε και τα ματάκια του καταργώντας τον Ειδικό Λογαριασμό-ήτοι το ποσοστό που έπαιρνε από το Προπό, το Λόττο και τα λοιπά παιχνίδια του ΟΠΑΠ- για χάρη της υποτιθέμενης «διαφάνειας» μετά το σκάνδαλο Ζαχόπουλου. Άσε που εμπνευσμένος πρώην εκ-Πολιτισμού ούτε που νοιάστηκε για να εντάξει έργα στο νέο κοινοτικό πλαίσιο στήριξης (λέγε με ΕΣΠΑ).

Τώρα τρέχει και δεν φτάνει το εκ-Πολιτισμού μας. Και τι θα γίνει ως το 2013, που τελειώνει και το πρόγραμμα χρηματοδότησης, ουδείς γνωρίζει. Τι έχει αποφασιστεί να γίνει ανά νομό; Ποιός και πόσα κονδύλια θα πάρει;

Ποια είναι τα έργα που δεν ολοκληρώθηκαν και πρέπει ως γέφυρες να περάσουν στο ΕΣΠΑ, πέρα από εκείνο το ταλαίπωρο Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης; Πως εξελίσσεται η εκπόνηση των 82 μελετών ωρίμασης που χρηματοδοτήθηκαν από το προηγούμενο κοινοτικό πακέτο στον τομέα των μουσείων και της αναστήλωσης νεώτερων μνημείων;

Και τελικά εκείνη η διαφημισμένη από τον νυν εκ-Πολιτισμού αποτίμηση, της υφιστάμενης κατάστασης ανά τομέα (μουσεία, αρχαιολογικοί χώροι, σύγχρονος πολιτισμός) που ανακοινώθηκε από το Μάρτιο, γιατί ακόμη δεν έχει δει το φως ημέρας;

Όλα τούτα τα εύλογα ρωτούν ρωτούν και 52 βουλευτές του ΠΑΣΟΚ με πρώτο υπογράφοντα τον Βουλευτή Μαγνησίας, Κώστα Καρτάλη. Οι απαντήσεις; Όσα ξέρει ο εκ-Πολιτισμού δεν τα ξέρει ο κόσμος όλος.

Φοίβη
Μίση κι αχαλίνωτα «πάθη»

Dearest Ρhoebe.

Είναι σαν να υιοθετείτε με τον τίτλο: «Προς τι το μίσος;» του επιστολογράφου, του e-mail (19-8-09) ντεμί ανώνυμου κ. Ιωάννη Γκια, κατηγορία ότι η επιστολή μου (e-mail 24-07-09) έδειχνε μίσος κατά των Κωνταντινοπολιτών. Αγάπη έδειχνε και προτροπή να επιστρέψουν. Ο κ. Γκια καταλαβαίνει ελληνικά; Ας μας πει, τι δείχνει, αν όχι προτροπή για επιστροφή η φράση μου: «όλοι οι Κωνσταντινουπολίτες κλαψιάρηδες γιατί δεν φεύγουν για την Κωνσταντινούπολη;». Δεν ήταν φοβιτσιάρα μια δεύτερη ξαδέρφη μου, τουρκικής ιθαγένειας, που έφυγε από την Πόλη πριν από 40 χρόνια λες και οι Τούρκοι θα διακόρευαν τις κόρες της; Άφησε τα μπερεκέτια της και ήλθε στην Ψωροκώσταινα και αναγκάσθηκε ο άντρας της να ξενητευτεί στο Καμερούν για να ζήσει την οικογένεια του, η δε κόρη της να ξενητευτεί στη Γερμανία.

Όσοι έχουν guts- όπως οι Εβραίοι που υπέστησαν τα πάνδεινα από Χίτλερ, βρίσκονται πάλι στη Γερμανία και για να μπουν στο μάτι των Γερμανών έκαναν το Μουσείο του Ολοκαυτώματος στο Βερολίνο- ας πάνε στην Πόλη. Ακόμη και οι Έλληνες στην ιθαγένεια, ως οι απελαθέντες τη δεκαετία του 1960 (και όχι του 1970) μπορούν να πάνε και να κάνουν δουλειές στην Τουρκία όπως κάνουν ήδη παλαιοελλαδίτες αλλά και οι Τούρκοι στην Ελλάδα (Ιpekyol κ.α. στο Μall). Αffectionately yours, Νικ.

Κασνακίδης Το έχετε πάρει πολύ πατριωτικά το «φλέγον» ζήτημα φαίνεται, αγαπητέ Νικ., και δεν το συμμαζεύετε σε έκταση αναγκάζοντάς με να γίνω κάτι σε Προκρούστης. Ωραίος ο διάλογος αλλά να τον βάλουμε και σε όρια;


Μπαχαλή, Μπαχαλή, καπετάνιε ντερτιλή…

Αγαπητή μου Φοίβη γεια χαρά.

Είμαι ρομαντικός, μάχιμος εκπαιδευτικός. Σου στέλνω κάτι που έγραψα. Μύθος ή πραγματικότητα; Ιδού:

«Η άγκυρα σηκώθηκε, τα πανιά άνοιξαν για το νέο ταξίδι του γέρικου χιλιοταξιδεμένου σκαριού.

Όλοι τους ήταν γεμάτοι ελπίδα, όνειρα, αισιοδοξία πως στο νέο ταξίδι όλα θα πήγαιναν δεξιά.

Έτσι, άφησαν τις τύχες τους στα χέρια του νέου καπετάνιου, του καπετάν Μπαχαλού και των βοηθών του.

Α΄ μηχανικός, ήταν ο κουφός. Στην πυξίδα για τις άλλες χώρες η κόρη του γκαντέμη. Μούτσος, ο αξύριστος βρωμιάρης.

Οικονόμος, ο φούσκας ο χαζούλης.

Καμαρότος ο ασπρουλιάρης.

Άνθρωπος για όλες τις δουλειές.

Το ταξίδι ξεκίνησε. Επιβάτες, ταξιδευτές και πλήρωμα, περνούσαν μια χαρά χωρίς τρομάρες. Γλέντια, χαρές και πανηγύρια.

Μόλις ξανοίχτηκαν για τα καλά, εκεί που θάλασσα και ουρανός ήταν ένα, υψώθηκε πειρατική σημαία. Τα πανιά κατέβηκαν. Το έργο ήταν εύκολο για τους εμπνευστές του ταξιδιού. Με διαταγή του καπετάν Μπαχαλού, όσοι βρίσκονταν στο σκαρί πλην του πληρώματος, έπρεπε να δώσουν ό,τι είχαν σε κοσμήματα, χρήματα και αντικείμενα αξίας και να κατεβούν στ΄ αμπάρια, να πιάσουν κουπί. Έτσι έγινε.

Το σχέδιο πέτυχε. Η λεηλασία και η σκλαβιά γι΄ αυτούς που πίστεψαν στο ταξίδι ήταν μπροστά τους. Μέρες, μήνες τραβούσαν κουπί, διψασμένοι, πεινασμένοι, κουρασμένοι, γεμάτοι απογοήτευση. Η πορεία του σκαριού είχε αλλάξει, χωρίς να γνωρίζουν οι φυλακισμένοι των αμπαριών πού τους πάνε.

Ύστερα από καιρό ακούστηκε μια φωνή από το ψηλότερο κατάρτι: “Ξηράα!

Ξηράαα!”. Τότε ανέβηκε ο καπετάνιος στο κατάστρωμα (μέρες τώρα το είχε ρίξει στη μάσα και την ξάπλα), έβγαλε τα κιάλια και κοίταξε. “Εδώ είμαστε. Φτάσαμε.

Κατεβάστε τις άγκυρες κι ετοιμάστε τις βάρκες. Μας περιμένουν”.

Οι επιβάτες, ταξιδευτές των αμπαριών πλέον, παρά τα όσα υπέφεραν, έβγαλαν αναστεναγμό ανακούφισης. “Τέλειωσαν τα βάσανά μας”, σκέφτηκαν.

Σαν άνοιξαν οι πόρτες των αμπαριών, τους περίμεναν άλλες εκπλήξεις! Το μπάρκο τους δεν ήταν παρά μια αγορά για δούλους. Κι έτσι πουλήθηκαν. Άλλοι σε γαιοκτήμονες-τσιφλικάδες, άλλοι σε επιχειρηματίες- όλοι τους γνωστοί με το πλήρωμα και κυρίως με τον καπετάνιο του γέρικου σκαριού.

Κι έτσι, το γέλιο, η χαρά κι όλα όσα σχεδίαζαν οι ανυποψίαστοι ταξιδευτές έγιναν εφιάλτης…».

(Συνεχίζεται αύριο)

Κώστας Παπατσιμούλης, εκπαιδευτικός Σας ενέπνευσε ο «Στρατηγός Άνεμος» του αειμνήστου καπετάν Βύρωνα, αγαπητέ Κώστα;