Φοίβη Αθηναίου

Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβλημά σας, η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!) είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (με ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδρομική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80, 115 28 Αθήνα

Πού τη θυμήθηκες την Ευτέρπη!

Σωπάστε. Θυμήθηκε το στέγαστρο στο Ακρωτήρι Σαντορίνης το σεπτόν εκ-Πολιτισμού μας. Και θυμήθηκε τόσα χρόνια μετά κι ενώ ένα από τα σημαντικότερα μνημεία μας παραμένει (και θα παραμείνει ακόμη) κλειστό, προς απογοήτευση εκατοντάδων χιλιάδων τουριστών, να λύσει τα γραφειοκρατικά προβλήματα (που είχε καταφέρει να δημιουργήσει μία και μόνη υπάλληλος!). Ανάστασις!

Φοίβη
Η ευθύνη είναι γαϊδάρα

Αγαπητή Φοίβη, Μετά και τις τελευταίες καταστροφικές πυρκαγιές, είναι ώρα να πούμε μερικές αλήθειες: τελικά, ποιος θέλει να σωθούν τα δάση;

1) Οι κυβερνήσεις με τους δασοκτόνους νόμους τους; Μα, αυτοί δεν είναι που ανέχονται τα χιλιάδες αυθαίρετα; Τη στιγμή που το εθνικό κτηματολόγιο σκοπίμως καρκινοβατεί, έχουν γκρεμίσει κάποιο αυθαίρετο, εκτός από μερικές παράγκες βιοπαλαιστών για τα μάτια; Χώρια ότι ευελπιστούν στην είσπραξη προστίμων από τη μελλοντική νομιμοποίηση των αυθαιρέτων.

2) Η Πυροσβεστική Υπηρεσία, η οποία, υποστελεχωμένη, λειτουργεί με κομματικά κριτήρια, με εποχικό προσωπικό, χωρίς υποδομή, χωρίς οργάνωση και μετά τη διάλυση της Δασικής Υπηρεσίας, πήρε τα ηνία στην κατάσβεση δασικών πυρκαγιών χωρίς ανάλογη εμπειρία;

3) Τα δασαρχεία τα οποία λειτουργούν με δημοσιοϋπαλληλική νοοτροπία, χωρίς ουσιαστική χρηματοδότηση και δίχως την οικονομική δυνατότητα και τα οποία δεν μπορούν να δημιουργήσουν και να συντηρήσουν αντιπυρικές ζώνες; Και που το μόνο που κάνουν είναι να μοιράζουν μηνύσεις στους (ελάχιστους)

δημάρχους που πήραν πρωτοβουλία να καθαρίσουν κάποιο δάσος;

4) Οι δήμοι και οι νομαρχίες που στη μεγάλη τους πλειονότητα αποτελούνται από άτολμα όντα, τα οποία κάνουν τα στραβά μάτια σε παρανομίες με αντίκρυσμα λίγες ψήφους; Που άγονται και φέρονται από τοπικούς μικροπαραγοντίσκους που το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι τα μηδενικά στους τραπεζικούς τους λογαριασμούς;

5) Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης τα οποία βρήκαν ευκαιρία να παίξουν ξανά το παιχνίδι της τρομολαγνείας, αποσιωπώντας ότι τα αφεντικά τους είναι ταυτόχρονα μεγαλοκατασκευαστές, έτοιμοι να γεμίσουν μπετόν όλες τις εκτάσειςφιλέτα που κάηκαν;

6) Η πλειονότητα των πολιτών που τους ενδιαφέρει η ατομική ιδιοκτησία και αδιαφορούν για την καταστροφή του δασικού πλούτου; Που παρακολουθούν άπραγοι την καταστροφή, φτάνοντας στο σημείο να πλησιάζουν τις πυρκαγιές μόνο για να βγάλουν φαντασμαγορικές φωτογραφίες;

Απλώς διαμαρτύρονται στις κάμερες, χωρίς να αναλογίζονται την προσωπική τους ευθύνη, αφού αφενός ψηφίζουν τις ίδιες αδιάφορες και συνάμα ανίκανες κυβερνήσεις και αφετέρου ποτέ δεν πήραν μια τσάπα να καθαρίσουν τα χόρτα του οικοπέδου τους και (γιατί όχι;) και του διπλανού.

Είναι άραγε τυχαίο ότι έπειτα από μεγάλες πυρκαγιές, αμέσως εκεί που ήταν κάποτε δάσος ξεπηδούν βιλίτσες, αλλά και ελιές και αμπέλια με απώτερο σκοπό τον αποχαρακτηρισμό της περιοχής; Συμπερασματικά, (σχεδόν) κανένας μας δεν ενδιαφέρεται για τη διάσωση των δασών. Γι΄ αυτό ο φυσικός πλούτος του τόπου μας θα εξακολουθεί να καταστρέφεται. Επειδή πλέον ζούμε σε κοινωνία που έχει αναγάγει σε ύψιστη αξία τον ατομικισμό, το χρήμα, τον εύκολο πλουτισμό και την έλλειψη σεβασμού σε οποιοδήποτε δημόσιο αγαθό. Τελικά, οι λαοί δεν έχουν μόνο τις κυβερνήσεις που τους αξίζουν, αλλά και το φυσικό περιβάλλον που τους αξίζει…

Κώστας Λιόλιος, εκπαιδευτικός Ας παραφράσουμε τη γνωστή λαϊκή ρήση για την κατάρα, αγαπητέ Κώστα: «Η ευθύνη είναι γαϊδάρα και στον αφέντη της γυρνάει»!


Κοκορομαχίες… πάπιας

Κυρία Φοίβη, Όλοι μας κατηγορούμε τα δύο μεγάλα κόμματα, γιατί δεν συμφωνούν σε τίποτα μεταξύ τους. Άδικα όμως, αφού, σ΄ ένα οικονομικής φύσεως θέμα, έδρασαν με τον ίδιο τρόπο.

Εξηγούμαι, λοιπόν. Εκεί που ταυτίστηκαν απολύτως ήταν στην ενθυλάκωση των αργυρίων της μίζαδώρου της εριτίμου κυρίας Ζίμενς. Αυτή τους τη συμπόρευση στα… ψιλά ιδανικά δεν θα τη μαθαίναμε οι κοινοί θνητοί αν δεν συνέβαινε το πιο κάτω μπέρδεμα.

Κατά διαβολική σύμπτωση, η πράσινη βαλίτσα με τα μισά αμαρτωλά αργύρια παραδόθηκε στον γαλάζιο παραλήπτη και η γαλάζια βαλίτσα με τα άλλα μισά στον πράσινο παραλήπτη. Αυτή η γκάφα έγινε γιατί αυτές οι ηθικές συναλλαγές γίνονται συνήθως στα σκοτεινά.

Χάρη σ΄ αυτή την αναποδιά έμαθε η «δεξιά πόσα τσέπωσε η αριστερά» και αντιστρόφως. Έτσι οι γαλάζιοι πίστεψαν πως κρατάνε τους πράσινους και οι πράσινοι πως έχουν στο χέρι τους γαλάζιους.

Ύστερα απ΄ όλα αυτά, οι μιζαδόροι «εποίησαν τη νήσσαν», μέχρι τη στιγμή που κάποιο αθυρόστομο παπαγαλάκι μίλησε και βγήκαν όλα στη φόρα. Τότε τα παπάκια άρχισαν να παριστάνουν τη στρουθοκάμηλο και όταν έσφιξαν πιο πολύ τα πράγματα άρχισαν τις κοκορομαχίες. Πάντως, όπως έχουν μπλέξει, κανείς δεν ξέρει ποια θα είναι η έκβαση αυτής της ευγενούς άμιλλας, η οποία μπορεί να υποτροπιάσει και να εξελιχθεί σε νύχτα του Αγίου Βαρθολομαίου… ή και στο να οδηγήσει τα δύο κόμματα να διακόψουν τις σχέσεις τους. Και είναι κρίμα αφού στη Βουλή είναι και γείτονες…

Στάθης Βουρνάς, Ίλιον Μένει, αγαπητέ Στάθη, να αρχίσουν να άδουν, ομού, το άσμα του Δάκη «Μου χρωστάς δεν σου χρωστάω έχε γεια σε χαιρετάω και τον δρόμο μου τραβάω να μη μάθεις πώς περνάω»…