ΔΡΟΜΟΙ

Η ανάκαμψη…
… άρχισε, μας αναγγέλλει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Αλλά μας προειδοποιεί πως «οι ουλές που άφησε η κρίση θα μείνουν βαθιές για πολλά χρόνια». Όχι για όλους φυσικά. Για κάποιους οι ουλές μένουν ανεξίτηλες. Μπορεί να κρατήσουν ακόμη κι έναν αιώνα.

Εκατό χρόνια…
… βαθιών εισοδηματικών ανισοτήτων συμπληρώσαμε αισίως. Οι οικονομολόγοι Άντονι Άτκινσον, Τομά Πικετί και Εμάνουελ Σάεζ κάθησαν και τα μέτρησαν. Όπως μέτρησαν και «Τα υψηλότερα εισοδήματα στην πορεία της Ιστορίας» στην ομώνυμη μελέτη τους (Οxford University Ρress). Τα εισοδήματα του 1% των πλουσιότερων ανθρώπων του κόσμου είχαν υποστεί κι αυτά πλήγμα από τη μεγάλη οικονομική κρίση του 1929 και τον πόλεμο που ακολούθησε. Κατόπιν σταθεροποιήθηκαν. Όμως, από τη δεκαετία του 1970, όταν πια αρχίζει να επιβάλλεται ο νεοφιλελευθερισμός, αυτά τα εισοδήματα αυξάνονται πάλι και επιστέφουν στα ύψη που βρίσκονταν στις αρχές του περασμένου αιώνα. Έτσι, το 2005, το εισόδημα του 1% των πλουσιότερων Αμερικανών ανέρχεται στο 18% του συνολικού εισοδήματος της χώρας τους, των Βρετανών στο 14%, των Γερμανών στο 12%, των Ιαπώνων στο 9% και των Γάλλων στο 7,5%. Το 99% των κοινών θνητών αναγκάζεται να βολευτεί με τα υπόλοιπα.

Το κοινωνικό…
… χάσμα που χωρίζει την αμερικανική ολιγαρχία από τους εργαζομένους είναι σήμερα το ίδιο βαθύ όσο ήταν και το 1917. Αυτό προκύπτει από τα στατιστικά στοιχεία που δημοσίευσε πρόσφατα η αμερικανική φορολογική υπηρεσία. Το εισοδηματικό χάσμα ανάμεσα στο 10% των πλουσιότερων Αμερικανών και το 90% των υπολοίπων είναι σήμερα ακόμη μεγαλύτερο από ό,τι ήταν λίγο πριν σκάσει η μεγάλη χρηματιστηριακή φούσκα του 1929, λέει σε ανάλυσή του ο Εμάνουελ Σάεζ, που είναι καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας. Όσο για τα στοιχεία από την αμερικανική εφορία, που αφορούν στο 2007, δείχνουν πως το 1% των πλουσιότερων Αμερικανών αύξησε το μερίδιό του από την «πίτα» του συνολικού εθνικού εισοδήματος στο 23,5% έναντι 22,8% το 2006. Και το εισόδημα των 15.000 πλουσιότερων οικογενειών ήταν διπλάσιο από το συνολικό εισόδημα 30 εκατομμυρίων οικογενειών της κατώτατης εισοδηματικής κλίμακας. «Το 2007 ήταν μια απίστευτα καλή χρονιά για τους πάμπλουτους» σχολιάζει ο Σάεζ. Το 2007 ήταν επίσης η χρονιά που προηγήθηκε της μεγαλύτερης οικονομικής κρίσης από το 1929. «Αυτό δεν ήταν καθόλου συμπτωματικό» λέει ο δημοσιογράφος Μπιλ βαν Όικεν. «Η επαίσχυντη συσσώρευση αμύθητου πλούτου από αυτή την ολιγαρχία ήταν μια βασική αιτία για τη χρεοκοπία της χώρας και τη βύθιση ολόκληρου του κόσμου στην οικονομική κρίση και τη φτώχεια».

Το 1%…
… των πλουσιότερων της γης, που σκοπεύει να λύσει την οικονομική κρίση με δραστικό περιορισμό του εισοδήματος του υπόλοιπου 99%, μας λέει πως η ανάκαμψη έρχεται. Αλλά για ποιους; Από πίτα που δεν τρως, τι σε νοιάζει κι αν καεί;