[ Πρόσωπα ] Κατοχή διά της γραφειοκρατίας

Η Σάρα αλ-Γάουι και η μητέρα της είναι δύο από τους 53 Παλαιστινίους που ζουν στον δρόμο στην Ιερουσαλήμ από τις 2 Αυγούστου, όταν οι ισραηλινές αρχές τους έκαναν έξωση από τα σπίτια τους.

Κάθονται στη γωνία του δρόμου και βλέπουν τους Ισραηλινούς εποίκους να μπαινοβγαίνουν στα σπίτια όπου ζούσαν πάνω από 50 χρόνια. Εκτός από την οικογένεια αλ-Γάουι, είναι επίσης η οικογένεια Χανούν, του Μάχερ Χανούν και των δύο αδελφών του, συνολικά 18 άνθρωποι, ανάμεσά τους και έξι παιδιά. Λίγο πιο πέρα είναι η οικογένεια Αλ-Κουρντ, η οποία ζει σε σκηνή δίπλα στο σπίτι της από τον περασμένο Νοέμβριο, όταν οι ισραηλινές αρχές της έκαναν έξωση. Οι αλ-Γάουι, οι Χανούν και οι Αλ-Κουρντ είναι όλοι πρόσφυγες του 1948. Είχαν υποχρεωθεί τότε να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους εξαιτίας της ίδρυσης του Ισραήλ και η ιορδανική κυβέρνηση και η UΝRWΑ, η υπηρεσία του ΟΗΕ για τους Παλαιστίνιους πρόσφυγες, τους είχαν εγκαταστήσει στην Ανατολική Ιερουσαλήμ. Τώρα οι Ισραηλινοί τούς έδιωξαν και πάλι.

Τον ερχόμενο μήνα, η μικρή Σάρα θα γιορτάσει στον δρόμο τα δεύτερα γενέθλιά της. Η οικογένειά της, όπως άλλωστε και οι Χανούν και οι Αλ-Κουρντ, δεν θέλει να φύγει από τη γειτονιά της και προτιμάει να κοιμάται στον δρόμο. Οι γείτονες τους βοηθούν όπως μπορούν, ανήσυχοι ότι θα έρθει και η δική τους σειρά. Ολόκληρη η γειτονιά, το Σέιχ Τζάρα, απειλείται με εξώσεις. Συνδέει, βλέπετε, την εβραϊκή Δυτική Ιερουσαλήμ με την Παλιά Πόλη… Ο Σλοβένος μαρξιστής φιλόσοφος Σλαβόι Ζίζεκ γράφει στον «Γκάρντιαν» ότι το Ισραήλ ασκεί μια «κατοχή διά της γραφειοκρατίας». Στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη και στην κατεχόμενη Ιερουσαλήμ, οι Παλαιστίνιοι χρειάζονται άδεια από τις αρχές για να μείνουν με την οικογένειά τους, για να καλλιεργήσουν τα εδάφη τους, για να ανοίξουν ένα πηγάδι, για να πάνε στη δουλειά τους, στο σχολείο, στο νοσοκομείο. Με τον τρόπο αυτό εξασφαλίζεται μια βραδεία αλλά σταθερή ισραηλινή επέκταση· και οι Παλαιστίνιοι που έχουν γεννηθεί στην Ιερουσαλήμ στερούνται ένας ένας του δικαιώματός τους να ζήσουν εκεί, να εργαστούν, να χτίσουν κ.λπ. Το ισραηλινό κράτος καταδικάζει τους «παράνομους» οικισμούς, αλλά προωθεί στα κατεχόμενα «νόμιμες» εξώσεις και «νόμιμους» οικισμούς. Με αποτέλεσμα η καταδίκη των παράνομων οικισμών να θολώνει το γεγονός ότι και οι «νόμιμοι» είναι παράνομοι…

Ο Ζίζεκ επισημαίνει επίσης ότι το τείχος διαχωρισμού από τους Παλαιστινίους που έχουν ανεγείρει οι Ισραηλινοί είναι ζωγραφισμένο από την ισραηλινή πλευρά με την εικόνα της υπαίθρου που βρίσκεται πίσω απ΄ αυτό, αλλά χωρίς το παλαιστινιακό χωριό που πιθανόν υπάρχει εκεί- απεικονίζεται μόνο φύση, γρασίδι και δένδρα. Άραγε, αναρωτιέται ο φιλόσοφος, αυτό δεν είναι εθνική αποκάθαρση στην αγνότερη μορφή της, να φαντάζεσαι τον χώρο πίσω από το τείχος άδειο, παρθένο, να περιμένει να εποικιστεί;