[ Δρόμοι ]

Μετά τα ξένοιαστα…
… ποτά και τα ξενύχτια των διακοπών μας, ήρθε άραγε η ώρα να υποκύψουμε στην υστερία; Από τότε που οι ιατρικές και οι φαρμακευτικές υπηρεσίες έγιναν πολυεθνικές βιομηχανίες, χάθηκε η εμπιστοσύνη του κοινού στην ιατρική και τη φαρμακευτική επιστήμη. Πόσοι έχουν νοσήσει πραγματικά από τη νέα γρίπη; Πόσοι έχουν πεθάνει; Μας χρειάζονται ή όχι τα εμβόλια; Έχουμε αρκετά; Βάζουμε ερωτήματα χωρίς να περιμένουμε καν μια πειστική απάντηση από τους αρμοδίους.

Έχουμε άδικο…;
… Ας μην ξεχνάμε πώς πλούτισε ο θεατρικός δόκτωρ Νοκ του Ζυλ Ρομέν: κάθε υγιής που έμπαινε στο ιατρείο του, έβγαινε άρρωστος και πλήρωνε τον γιατρό πρόθυμα κι αδρά για να τον θεραπεύσει. Κάτι παρόμοιο συνέβη και με τις φαρμακευτικές βιομηχανίες, όπως έχουν εξηγήσει στο βιβλίο τους «Πώς πουλάνε την αρρώστια» ο Άλαν Κάσελς, ερευνητής του καναδικού Πανεπιστημίου της Βικτόρια και ο Ρέι Μόινιχαν, δημοσιογράφος θεμάτων υγείας: αφού αυτές οι βιομηχανίες εξάντλησαν τα όρια της αγοράς των αρρώστων, στράφηκαν κατόπιν στους υγιείς για να συνεχίσουν την κερδοφορία τους. Άλλωστε ο Χένρι Γκάντσντεν, διευθυντής μιας από τις μεγαλύτερες φαρμακευτικές βιομηχανίες του κόσμου, της «Μerck», το είχε πει ξεκάθαρα λίγο πριν βγει στη σύνταξη, πριν από τριάντα χρόνια. Σε συνέντευξή του στο περιοδικό «Fortune», είχε εκφράσει τη λύπη του που η αγορά στην οποία απευθυνόταν η εταιρεία του περιοριζόταν μόνο στους αρρώστους. Θα προτιμούσε να ήταν η «Μerck» κάτι σαν την «Wrigley» που φτιάχνει τσίχλες. Και είχε πει πως το όνειρό του ήταν πάντα η παρασκευή φαρμάκων που να απευθύνονται στους υγιείς. Επειδή τότε η εταιρεία του θα μπορούσε να πουλάει σε όλους. Τριάντα χρόνια αργότερα, το όνειρο του Γκάντσντεν έχει γίνει πραγματικότητα. Τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο άνθρωπος στην καθημερινή του ζωή έχουν γίνει ψυχικές διαταραχές, οι μικροενοχλήσεις έχουν μετατραπεί σε τρομακτικές παθήσεις και καθ΄ όλα φυσιολογικοί άνθρωποι έχουν μεταμορφωθεί σε αρρώστους. Σε μια εποχή που οι πολίτες των ανεπτυγμένων χωρών μακροημερεύουν όσο ποτέ άλλοτε και είναι πολύ πιο υγιείς από τους προγόνους τους, οι προπαγανδιστικοί μηχανισμοί των φαρμακευτικών βιομηχανιών, με κυριότερο εργαλείο τους τον τρόμο, τους κάνουν να αμφιβάλλουν όσο ποτέ άλλοτε για την καλή κατάσταση της υγείας τους.

Ο Ιβάν Ίλιτς…
… είχε δείξει τον κίνδυνο πριν από τριάντα πέντε χρόνια («Ιατρική νέμεση»). Είχε επισημάνει πως η εξάπλωση του ιατρικού κατεστημένου «αρρωσταίνει» την ίδια τη ζωή, υποσκάπτοντας την ικανότητα των ανθρώπων να αντιμετωπίζουν τον πόνο και τον θάνατο και μεταμορφώνοντάς τους σε αρρώστους. Σήμερα, ιατρικά και φαρμακευτικά εργαστήρια εφευρίσκουν εκ του μηδενός καινοφανείς αρρώστιες (στυτική δυσλειτουργία, σύνδρομο διαταραχής της προσοχής, προεμμηνορροϊκό σύνδρομο), που πολλοί επιστήμονες αμφισβητούν έντονα την ύπαρξή τους.

Τι μπορεί…
… να κάνει ένας απλός άνθρωπος μπροστά σε αυτό το κύμα τρομοκρατίας; Ό,τι κι αυτοί οι αμφισβητίες: να είναι δύσπιστος σε αυτή την υστερία. Γιατί δεν έχει θεραπευτικές, αλλά μόνο κερδοσκοπικές ιδιότητες.