ΡΙΠΕΣ Απαξίωση

ΑΠΟ το 1997 που ο Κώστας Καραμανλής ανέλαβε την ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας ένα μόνο σύνθημα, μία μόνο πολιτική σημαία, κυριάρχησε στην αντιπολιτευτική δραστηριότητά του:

Η πάταξη της διαφθοράς, η σεμνότητα και η ταπεινότητα που θα ακολουθούσε ο ίδιος και τα στελέχη του μόλις αναλάμβαναν την εξουσία.

ΜΠΟΡΕΙ η χώρα να είχε και άλλα σοβαρά προβλήματα, όπως να μπει στην ΟΝΕ, να προετοιμάσει τη διεξαγωγή των Ολυμπιακών Αγώνων και να κερδίσει το στοίχημα των μεγάλων έργων, αλλά ο Καραμανλής εκεί:

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΕΣ καταγγελίες εναντίον της τότε κυβέρνησης για διαφθορά.«Αρχιερέας της διαπλοκής» ο Κ. Σημίτης. «Καθεστώς» το ΠΑΣΟΚ, «διεφθαρμένο το σύστημα ΠΑΣΟΚ».

Η πολιτική αυτή αποδείχθηκε ωφέλιμη κομματικά για τον ίδιο και τη Νέα Δημοκρατία. Στις εκλογές του 2004 πέτυχαν μεγάλη νίκη.

ΑΠΟ τότε όμως άρχισε και η απομυθοποίηση. Αντί για ένα νέο όραμα και μια νέα προοπτική της χώρας, είδαμε σκάνδαλα.

ΠΟΤΕ στη σύγχρονη πολιτική ιστορία μας δεν καταγράφηκαν τόσες περιπτώσεις διαφθοράς, με ανάμειξη ακόμη και κορυφαίων κυβερνητικών στελεχών, σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα.

Η απαρίθμησή τους δεν έχει σημασία. Είναι γνωστά σε όλους. Έχουν όμως μεγάλη ηθική και πολιτική σημασία οι χειρισμοί του σημερινού Πρωθυπουργού και του κόμματός του στην αντιμετώπιση των σκανδάλων. Που συνοψίζονται σε μια φράση: συγκάλυψη και κουκούλωμα.

ΑΝΤΙΘΕΤΑ το ΠΑΣΟΚ αν και σε μειονεκτική θέση, μετά την ήττα του και συνεχώς κατηγορούμενο από τη Ν.Δ., επέμενε, με συνεχείς δηλώσεις του Γιώργου Παπανδρέου, να διερευνηθούν όλες οι υποθέσεις και καταγγελίες, προ και μετά το 2004. Χωρίς όμως και να εισακούεται.

ΕΤΣΙ όμως πλησιάζουμε επικίνδυνα στην πλήρη απαξίωση του πολιτικού μας συστήματος. Το σκεπτικό του γερμανικού δικαστηρίου για την καταδίκη Χριστοφοράκου, αποτελεί κόλαφο για τη χώρα.

Η κυβέρνηση έχει υποχρέωση να αναλάβει πρωτοβουλία και να αλλάξει αυτή την εικόνα. Αν δεν μπορεί ή δεν θέλει, τη λύση πρέπει να δώσει ο λαός.