«Κύριοι, σαν και σας δεν φιλάνε πια»

ΕΝΑΣ ΒΙΟΛΟΓΟΣ ΑΜΑΘΟΣ ΑΠΟ ΖΩΗ. ΜΙΑ ΣΥΖΥΓΟΣ ΠΟΥ ΠΕΡΙΦΡΟΥΡΕΙ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΚΑΙ
ΤΙΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΤΟΥ ΑΝΤΡΑ ΤΗΣ. ΜΙΑ ΤΣΑΠΕΡΔΟΝΑ ΠΟΥ ΕΜΦΑΝΙΖΕΤΑΙ ΑΠ΄ ΤΟ ΠΟΥΘΕΝΑ
ΚΑΙ ΤΡΑΓΑΝΙΖΕΙ ΧΡΟΝΟ ΚΑΙ ΧΡΗΜΑ. Ο ΙΒΑΝ ΚΛΙΜΑ ΓΡΑΦΕΙ ΓΙΑ ΤΟ ΠΩΣ Η ΖΩΗ ΣΤΡΑΒΩΝΕΙ,
ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΞΕΡΟΥΜΕ ΠΩΣ ΝΑ ΤΗ ΖΗΣΟΥΜΕ
Ο ι δημιουργικοί άνθρωποι έχουν «στοχοπροσήλωση». Ο χρόνος τους είναι αφιερωμένος στο έργο τουςκαι όχι σε άλλους ανθρώπους.

Αποτέλεσμα; Συχνά μεγαλουργούν στον τομέα τους, αλλά υπολείπονται σε ζεστή ζωή. Οι σιδηρές απόψεις τους συνήθως γκρεμίζονται από τον οδοστρωτήρα του έρωτα ή του θανάτου.

Το μυθιστόρημα Ένα ερωτικό καλοκαίρι εκδόθηκε το 1992 και θεωρείται το σημαντικότερο έργο του 78χρονου σήμερα Ιβάν Κλίμα. Η υπόθεση έχει ως εξής: Ένας τριανταεξάχρονος βιολόγος, ο Δαβίδ Κρέμπα, ερευνά τη διαδικασία της γήρανσης στο Ινστιτούτο Ερευνών. Μελετά ποντίκια, καταγράφει με λεπτομέρεια και προσήλωση τις αντιδράσεις τους. Είναι παντρεμένος με την Καμίλα, μια γυναίκα που ασκεί «την καταπιεσμένη και κατώτερη δουλειά μιας δασκάλας» και έχει δύο μικρές κόρες, την Μάργκιτ και την Άννα, που ζει το οιδιπόδειο με τον μπαμπά της.

Ο ήρωας αφιερώνει ελάχιστο χρόνο στους δικούς του ανθρώπους. Είναι προσηλωμένος στο έργο του. Κάθε φορά που χρειάζεται να αφιερώσει χρόνο γι΄ αυτούς ή για την ποταπή καθημερινότητα βαρυγκωμά.

Η σύζυγός του ανέχεται τον ερευνητικό εγκλεισμό του και φροντίζει να τον περιφρουρεί.

Του παρέχει την πολυτέλεια του χρόνου και φορτώνεται όλο το πρακτικό μέρος του κοινού τους βίου.

Συνάντηση
Ώσπου έρχονται τα καλά νέα. Ο Δαβίδ δέχεται μια πολυπόθητη πρόσκληση να διδάξει για έναν χρόνο σε πανεπιστήμιο του Λονδίνου.

Την ίδια περίοδο, συναντά τυχαία την ωραία Ίβα. Είναι φοιτήτρια, σπουδάζει θέα τρο, μαριονέτες. Ζει ελευθέρια ζωή. Θέλει γλέντια και λούσα. Ζει την στιγμή, δεν την ενδιαφέρει το αύριο.

Ο ήρωας την ερωτεύεται κεραυνοβόλα. Ξεχνάει τη τσιγγουνιά του και τον ανηλεή τρόπο με τον οποίο περιφρουρούσε τον ερευνητικό χρόνο του. Προσπαθεί να συμβιβάσει τα ασυμβίβαστα.

Ανακαλύπτει- ή νομίζει πως ανακαλύπτει- τη ζωή.

Όμως ο Δαβίδ δεν έχει μάθει να ζει: θα κάψει τα φτερά που μόλις έβγαλε. Παρασύρεται σ΄ έναν στρόβιλο επιθυμιών. Δεν ξέρει τι να τις κάνει. Και δεν έχει τα εφόδια να τις διαχειριστεί.

«Δεν υπάρχει ευτυχία που να κόβεται στα τρία», λέει το λαϊκό άσμα. Όσο κι αν ορισμένοι ονειρεύονται πως το ενδογενές πρόβλημα της συζυγικής ζωής το λύνει ο τρίτος άνθρωπος, τα μασάλια τους δεν αντέχουν στην πράξη.

Ο ήρωάς μας δεν ζει απλώς μια εξωσυζυγική περιπέτεια. Ζει για πρώτη φορά έναν απερίφρακτο έρωτα, όμως δεν έχει τα εφόδια να τον χαρεί. Απροετοίμαστος
Κι όσο περνούν οι σελίδες, η άχρωμη και κουρασμένη Καμίλα φαίνεται όλο και πιο συμπαθής. Ο Κλίμα γράφει ένα βιβλίο για τον έρωτα που μας βρίσκει πάντα απροετοίμαστους, για τη ζωή με τους άλλους, για το πώς αναβάλλουμε να ζήσουμε, γιατί πάντα κάτι πιο σημαντικό προηγείται. Το κάνει με μαστοριά και υπόκαυστη θέρμη, που αποδίδεται στη μετάφραση.

«Ξέρετε, σήμερα ο κόσμος προτιμάει να αγοράζει σαλάμι παρά λουλούδια», παρατηρεί κάποια στιγμή η ανθοπώλισσα. Εμ, αν έχεις μάθει ν΄ αγοράζεις πάντα σαλάμι, είναι φυσικό να δυσκολεύεσαι, όταν απλώνεις χέρι στα λουλούδια.

Ιβάν Κλίμα

ΕΝΑ ΕΡΩΤΙΚΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ

ΜΤΦ. ΣΟΝΙΑ ΣΤΑΜΟΥΝΤΟΡΝΙΑΚΟΒΑ ΕΚΔ. ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗ, 2009, ΣΕΛ. 240