ΜΠΟΡΧΕΣ ΚΑΙ ΚΕΡΟΥΑΚ ΜΑΖΙ

Το ενδιαφέρον στο έργο του Μπολάνιο είναι ότι δυσκολεύεσαι να διακρίνεις πού σταματά η πραγματικότητα και πού αρχίζει η μυθοπλασία. Και οι δύο αλληλοκαθρεφτίζονται διαρκώς, όπως σημειώνει και η καλή μεταφράστρια Έφη Γιαννοπούλου. Εδώ μάλιστα, τονίζει, ο συγγραφέας κατασκευάζει το αφηγηματικό του σύμπαν στο σημείο όπου ο Μπόρχες συναντά τον Κέρουακ. Οι ιστορίες του, θα λέγαμε εμείς, είναι σαν στοχασμοί με την κάμερα στο χέρι. Πείθουν όσο παράξενες κι αν είναι. Αταίριαστοι σύντροφοι ή φίλοι, ανεξήγητες συμπεριφορές, προαισθήματα, σιωπές, ασυνήθιστες λεπτομέρειες, ατμόσφαιρα ιλίγγου, η σκιά του παρελθόντος που αναδύεται στο μέλλον, σιγά σιγά τυλίγουν τον αναγνώστη. Η ποίηση στη ζωή και στην τέχνη, η βία και ο έρωτας είναι οι τρεις άξονες αυτού του βιβλίου. Όμως στον Μπολάνιο το έδαφος είναι ασταθές. Η ποίηση (και η κουλτούρα) είναι δηλητηριασμένη· η βία είναι ωμή, αδικαιολόγητη, ατιμώρητη, άκλαυτη· ο έρωτας διαλύεται· οι ήρωες δεν έχουν στόχους αλλά αγωνίες και πανταχού παρών είναι ο τρόμος που μας αλλοτριώνει. Καλώς ήρθαμε στο μέλλον που κατασκευάσαμε!