[ ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ ] Φακέλωμα του DΝΑ

Πριν από λίγο καιρό μια κρατούμενη βρέθηκε νεκρή στη μεταγωγή. Είχε γράψει ένα συγκλονιστικό γράμμα όπου περιέγραφε πόσο αγωνίστηκε για να μη γίνεται στις κρατούμενες μια πολύ εξευτελιστική εξέταση του κόλπου για έρευνα ναρκωτικών. Οι δικαστικές αποφάσεις τη δικαίωσαν, αλλά δεν έγινε πολύ μεγάλη συζήτηση για το θέμα. Πολύ περισσότερο γίνεται τώρα για το αν θα φακελώνει η Αστυνομία το DΝΑ των κρατουμένων ή όχι. Αλλά γιατί τόσο ενδιαφέρον; Δεν είναι λυμένο το θέμα εδώ και πάνω από αιώνα με τα δαχτυλικά αποτυπώματα; Το δαχτυλικό αποτύπωμα, μοναδικό σε κάθε άνθρωπο και ικανό να σε οδηγήσει στη φυλακή αν βρεθεί στον τόπο του εγκλήματος, το έχουμε όλοι καταθέσει με το που βγάλαμε ταυτότητα, δηλαδή γύρω στα δεκατέσσερά μας χρόνια.

Δεν μας είχε φανεί εξευτελιστικό, από όσο θυμάμαι, σίγουρα δεν ήταν βίαιο. Αυτό έχει σημασία, αν όλα αυτά γίνονται με τρόπο εξευτελιστικό και βίαιο.

Εφόσον η Δικαιοσύνη καταφεύγει σε επιστημονικά στοιχεία, γιατί είναι καλύτερα τα δαχτυλικά αποτυπώματα από το DΝΑ;

Εντάξει, μπορεί κάποιος να κάνει πράξεις αξιόποινες φορώντας γάντια, αλλά αν είναι τόσο οργανωμένος κάτι θα βρει και για το DΝΑ, κι αν δεν το βρει αυτός θα το βρει κάποιος συγγραφέας με φαντασία. Γιατί είναι βέβαιο ότι αυτή η υπόθεση θα δώσει πολλή φρέσκια τροφή στους συγγραφείς και θα διαβάσουμε ενδιαφέροντα και ανατριχιαστικά πράγματα. Αλλά στο μεταξύ υπάρχουν σίγουρα ζητήματα πολύ σοβαρά στο σωφρονιστικό σύστημα κι εμείς κουβεντιάζουμε για το DΝΑ, λες και το μόνο ενοχλητικό είναι η νεωτερικότητα, όλα τα άλλα τα έχουμε λύσει. Εκτός αν είναι αυτό που ενοχλεί, όπως οι κάμερες της Τροχαίας, που μας απασχόλησαν περισσότερο κι από την κατάσταση των δρόμων, τις συνήθειες των οδηγών, τους κανόνες οδήγησης, τα τροχαία ατυχήματα, τα πάντα…