«Το φιλμ δεν θα πεθάνει ποτέ»

Στα χρόνια των… ακαριαίων φωτογραφίσεων και των κρυμένων καρουλιών φιλμ, σε ταραγμένες εποχές της ελληνικής Ιστορίας, μας γυρίζει η έκθεση του φωτορεπόρτερ Αριστοτέλη Σαρρηκώστα
O Ηλίας Ηλιού αγορεύει σε συνεδρίαση της Βουλής το 1962, ο Γεώργιος Παπανδρέου με τον Μακάριο και τον Ανδρέα πιτσιρίκο… Οι Αθηναίοι που έχουν ξεχυθεί στους δρόμους διαμαρτυρόμενοι για το 114, το εμβληματικό- πια- «ψωμί-παιδεία-ελευθερία» που είχαν αναρτήσει οι φοιτητές στη Νομική το ΄73, το τανκ που τσακίζει την καγκελόπορτα του Πολυτεχνείου… Ο δικτάτορας Γεώργιος Παπαδόπουλος στη μία και μοναδική στιγμή που στάθηκε όρθιος ενώπιον του δικαστηρίου στη δίκη της χούντας…

Είναι ελάχιστα από τα στιγμιότυπα της νεώτερης πολιτικής ζωής του τόπου που απαθανάτισε με τις φωτογραφικές μηχανές του ο Αριστοτέλης Σαρρηκώστας και συνθέτουν την έκθεση φωτογραφίας, με άξονα τη μεταπολίτευση, υπό τον τίτλο «Πριν και μετά. 35 χρόνια μετά την 24η Ιουλίου 1974 με τον φακό του Αριστοτέλη Σαρρηκώστα» που φιλοξενείται στον χώρο «Τεχνόπολις» στο Γκάζι έως τις 13 Αυγούστου (και γίνεται με τη στήριξη του Δήμου Αθηναίων και του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου).

«Το υπόγειο στο σπίτι μου είναι γεμάτο αρνητικά», λέει ο δηλωμένος λάτρης του παραδοσιακού τρόπου φωτογράφισης- ακόμα και τώρα- με φιλμ. Κατάφερε και διάλεξε 350. «Είναι αντιπροσωπευτικές της συγκεκριμένης περιόδου», εξηγεί ο διακεκριμένος βετεράνος φωτογράφος, μόνιμος συνεργάτης του Αssociated Ρress.

Το μάτι του ξυράφι. Ουδέποτε σπατάλησε καρέ, λέει. Εστίαζε πάντα κατ΄ ευθείαν στο θέμα. «Ο φακός της μηχανής πρέπει να είναι η προέκταση του ματιού και να γίνεται ένα με το θέμα. Σ΄ αυτό βοηθάει η χειροκίνητη μηχανή, όχι η ψηφιακή. Πρέπει να πας πολύ κοντά στο πρόσωπο ή στο αντικείμενο για να έχεις καλή φωτογραφία. Πρέπει να μπεις μέσα στη μάχη για να την δείξεις σωστά. Είναι ένα είδος προνομίου αυτό. Μόνο που συχνά η ζωή μπορεί να αποτιμηθεί με την αξία μιας σφαίρας».

Κάτω από αντίξοες συνθήκες και χωρίς τη σύγχρονη τεχνολογία έφερνε πάντα το «θέμα» του. Για μύθο και άνθρωπο-ορχήστρα έχει κάνει λόγο ο πρώην πρόεδρος και γενικός διευθυντής του Αssociated Ρress, Λουί Μποκαρντί (Louis D. Βoccardi), μιλώντας για τον Έλληνα φωτορεπόρτερ: «Ο Σαρρηκώστας στάθηκε ένας ολόκληρος “μύθος”, γνωστός και ως “οne man band” (ο άνθρωποςορχήστρα), για τη δεξιοτεχνία του».

Με αφορμή τα λεγόμενά του, ο Αριστοτέλης Σαρρηκώστας ανακαλεί στη μνήμη του τα επεισόδια του Πολυτεχνείου. «Να προσπαθώ να προφυλαχθώ και ταυτόχρονα να κρυφτώ για να μη γίνω αντιληπτός. Να έχω τον νου μου να φωτογραφίζω σχεδόν ακαριαία και έπειτα να κρύβω τα καρούλια με τα αρνητικά στις κάλτσες μου, σε περίπτωση που μου άρπαζαν τις μηχανές μου».

Λέγεται ότι φωτογραφίζο- ντας με φιλμ η στιγμή μένει «ζωντανή», εν αντιθέσει με τις ψηφιακές φωτογραφικές. Εν τέλει είναι έτσι ή παίζει ρόλο η ψυχή και το βλέμμα του φωτογράφου;
Βασικά είναι το συναίσθημα. Σε μια σοβαρή δουλειά, θα πάρω μάνιουαλ μηχανές μαζί μου, με αρνητικά. Εκεί φαίνεται η τέχνη του φωτογράφου. Φωτογραφίζω με το συναίσθημα και το μάτι. Με το φιλμ υποχρεωτικά γίνεσαι ακριβής. Και το θέμα σου έχει ποιότητα. Αυτή η ποιότητα και το συναίσθημα λείπει από τις ψηφιακές μηχανές. Το φιλμ δεν θα πεθάνει, όπως λέγεται, ούτε θα καταργηθεί ο φωτορεπόρτερ. Η δουλειά μπορεί να ελαττωθεί, δεν θα εκλείψει όμως.

ΙΝFΟ

Έκθεση φωτογραφίας «Πριν και μετά. 35
χρόνια μετά την 24η Ιουλίου 1974 με τον φακό του Αριστοτέλη Σαρρηκώστα» στην «Τεχνόπολι» (Πειραιώς 100, Γκάζι) του Δήμου Αθηναίων. Έως τις 13 Αυγούστου. Καθημερινές 10.00-14.00 & 17.00-21.00, Κυριακές 11.00-21.00. Είσοδος ελεύθερη.