ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟ ΠΟΤΟ ΕΦΥΓΑΝ ΚΑΙ ΟΙ ΠΑΡΕΕΣ ΤΟΥ

Τα δύο πρόσωπα που μένουν χαραγμένα στη μνήμη του αναγνώστη χάρη στη μαεστρία με την οποία τα περιγράφει ο συγγραφέας, είναι ο Κουΐρκ και η Ντίρντρι, το θύμα της ιστορίας. Και η σκηνή όπου ο Μπάνβιλ/Μπλακ περιγράφει την επίσκεψη του Κουΐρκ στην κλινική, όπου επισκέπτεται τον Δικαστή, έναν άνθρωπο τον οποίο κατέστρεψε και τον βλέπει τακτικά, τώρα που βρίσκεται με εγκεφαλικό στα πρόθυρα του θανάτου, για να διασκεδάσει τις τύψεις του, είναι ίσως η ωραιότερη σκηνή του μυθιστορήματος. Στον Κουΐρκ όμως ο Μπάνβιλ/Μπλακ περιγράφει και κάτι ακόμα, που εντυπωσιάζει με τη λεπτομερή ανάλυσή του: τη μοναξιά του τέως πότη. Στο Ο Διπλός Θάνατος της Κρίστιν Φολς, το πρώτο αστυνομικό του Μπάνβιλ/Μπλακ (Καστανιώτης), ο Κουΐρκ βρίσκεται στα πρόθυρα του αλκοολισμού. Στο Ο Ασημένιος Κύκνος έχει κόψει το ποτό και η μοναξιά του γίνεται αφόρητη.

Όχι μόνο επειδή του λείπει το ποτό – και του λείπει-, αλλά κυρίως επειδή μαζί με το ποτό έφυγαν και οι παρέες του. Το τίμημα που πληρώνει για να κόψει το ποτό είναι η ενίσχυση της μοναξιάς του.

Και κάτι ακόμα που αφορά τη μεταφράστρια και την επιμελήτρια της έκδοσης. Ρathologist στα αγγλικά δεν είναι ο παθολόγος, αλλά ο παθολογοανατόμος. Και καλά να δεχτώ ότι δεν ξέρουν τι σημαίνει η λέξη. Δεν τους κίνησε την περιέργεια ούτε ο διάλογος ανάμεσα στον Κουΐρκ και τον Σίνκλερ, τον βοηθό του, όταν μιλάνε για το επάγγελμά τους (σ. 95-96), όταν ο Σίνκλερ λέει ότι δουλειά τους είναι να «τους πετσοκόβουμε (τους νεκρούς) και να τους τσουβαλιάζουμε»; Ποιος παθολόγος δουλεύει με το νυστέρι; Τα εργαλεία του είναι το στηθοσκόπιο, οι αναλύσεις και η ακτινογραφία. Εδώ πια το ζητούμενο δεν είναι οι γνώσεις της αγγλικής, αλλά ο κοινός νους.

Αν όμως, ο αναγνώστης αντικαταστήσει το «παθολόγος» με το «παθολογοανατόμος» του εγγυώμαι ότι θα απολαύσει το μυθιστόρημα.