Καταλήγει πάντα στην τραγωδία

Ο μεγαλόσωμος παθολογοανατόμος Κουΐρκ, ο πρωταγωνιστής του Μπάνβιλ/Μπλακ, είναι ένα (αυτο)καταστροφικό άτομο. Προσπαθεί πάντα να κάνει το καλό και τα θαλασσώνει. Ξεκινάει με καλές προθέσεις, αλλά καταλήγει πάντα στην τραγωδία. Ο μόνος άλλος αυτοκαταστροφικός χαρακτήρας σ΄ αυτή την έκταση που έχω συναντήσει σε αστυνομικό μυθιστόρημα είναι ο ντετέκτιβ Ρέμπους του Ίαν Ράνκιν. Αντίθετα, ο επιθεωρητής Χάκετ του Ασημένιου Κύκνου δεν έχει τίποτα κοινό με τον Ρέμπους. Είναι ίσως ο μόνος ισορροπημένος άνθρωπος σ΄ αυτό το μυθιστόρημα. Κάνει τη δουλειά του με μια φιλοσοφία ζωής, που θα τη ζήλευαν όλοι οι υπόλοιποι χαρακτήρες. Στο θύμα, την Ντίρντρι, συμβαίνει το αντίθετο.
Κατάγεται από την πιο φτωχική συνοικία του Δουβλίνου και προσπαθεί να ξεφύγει. Την προσπάθειά της να βρει έναν συνομιλητή, κάποιον που να μπορεί να του ανοίγεται, θα την πληρώσει με τη ζωή της.











