Νέοι Δίσκοι

Έχει ο καιρός ροκ γυρίσματα
Της Μαρίας Μαρκουλή mmarkou@dolnet.g

Στην καρδιά του καλοκαιριού, κι εκεί που νομίζειςή θέλεις να νομίζεις- ότι όλα θα κυλήσουν σαν σιέστα, έρχεται και σκάει κάτι δυνατό. Ένα απότομο φρενάρισμα και το ροκ άλμπουμ που έψαχνες να ακούσει. Ή απλά, ο άνθρωπος περπατάει στο φεγγάρι. Πίσω τώρα στη Γη, σαράντα χρόνια από τότε.

Ο Τζακ Γουάιτ είναι της άποψης πως οι δουλειές ποτέ δεν τελειώνουν. Κι αν δεν βρεις κάτι να κάνεις, θα σε βρει αυτό, και αυτό δεν θα είναι το καλύτερο. Ο Τζακ λοιπόν, από το Μότορ Σίτι- Ντιτρόιτ, που μένει μόνιμα πια στη μουσική πόλη του Νάσβιλ, μέχρι να στεγνώσουν καλά καλά τα «χέβι» ροκ- μπλουζ των White Stripes, και κρυώσουν από τον φούρνο τα ακόρντα των Raconteurs, σηκώνει ξανά τα μανίκια- για να μην ακουστεί από κανέναν πως είναι ακαμάτης. Και σαν τον συνονόματο τον Μπάουερ, και ο δικός μας χρόνο για χάσιμο δεν έχει. Οι 24 ώρες δεν φτάνουν- ξημέρωσε κιόλας.

Το νέο όχημα γράφει απ΄ έξω Dead Weather. Και κάτω από τον ίδιο καιρό βρίσκονται, πλην του κυρίου Γουάιτ, η Άλισον Μόσχαρτ (από τους Κills), o Ντιν Φερτίτα από τους Queens of the Stone Αge και Jack Lawrence των Raconteurs και των Greenhorns. Ένα σούπερ γκρουπ, που άρχισε σαν σούπερ ιδέα, εκεί που στηνόταν η δισκογραφική ετικέτα του Γουάιτ, Τhird Μan Records- μια και πάντα υπάρχει, βλέπετε, ελεύθερος χρόνος.

Αλλά όλα αυτά ήταν απλώς τα τρέιλερ. Με το που αρχίζει η «ταινία», το «Ηorehound»- πρώτο τους άλμπουμτο στόρι της Άγριας Συμμορίας απογειώνεται. Ο Τζακ αλλάζει θέση, πιάνει τα ντραμς, δεν αφήνει και την κιθάρα, η Άλισον μεταμορφώνεται, ενώ βρώμικα, σκιερά κι ακατονόμαστα μπλουζ κυλάνε μπροστά σαν καυτό ποτάμι. Γουέστερν κιθάρες και επικίνδυνα, κάθε στιγμή, κρουστά, τα αγαπημένα goth μπλουζ του Τζακ, παιγμένα έτσι για να ανοίξουν πόρτες σε μυστήρια πράγματα. Το πιο ιδρωμένο ροκ που χτυπάει κόκκινο αυτή τη στιγμή εκεί έξω. Προφανώς οι ήρωες της ιστορίας μας ξέρουν καλά τι κουβαλάει ο καθένας. Και ξέρει κι ο ένας τι κρύβει ο άλλος μέσα του.

«Το Ηang Υou From Ηeavens» με τα κομματιασμένα κρουστά, το «φάνκι» «Ι Cut Like Α Βuffalo», το 70΄ς «So Far From Υour Weapon», το μυώδες και απροσπέλαστο «Τreat Μe Like Υour Μother», το στοιχειωμένο «σπαγγέτι» «Rockin΄ Ηorse», η διασκευή του «Νew Pony» του Ντίλαν, όλα τα κομμάτια έχουν ρουφήξει σαν σφουγγάρι τη ροκ και την μπλουζ ιστορία, δίνοντας τη πίσω σαν κάτι εντυπωσιακά καινούργιο. Ε, από κάτι τέτοιους τύπους τα περιμένεις αυτά. Δεν έχεις παρά να το δυναμώσεις. r

LΙΝΚ:

● www.mariamarkouli.blogspot.com

Φόρτωσέ τα στο iΡod (και στις βαλίτσες)

● Dubby Games. Ο Δανός dj και παραγωγός Τrentemoller ως Βusinessman βάζει το «dub» και ο Chris Ιsaak βάζει το «Wicked Game» και στέλνουν στα πικάπ του καλοκαιριού ένα από τα πιο εμπνευσμένα ρεμίξ.

● Οι «Οu est le swimming pool» από το Κάμπτεν του Λονδίνου δίνουν το «Jackson΄ s Last Stand» στο σάιτ τους http://www. myspace. com/ouestleswimming pool ● Οι Εmpire of the Sun παίζουν την ποπ που μας αρέσει. «We are the people» για αρχή.

Ό,τι είχαμε ακούσει από τους Sleepy Jackson είναι αλήθεια. Από Αυστραλία και παντού.

● Ο Βen Κweller στο «Οn Τhe Οwn» από το «Changing Ηorses» άλμπουμ του. Γιατί με ένα τραγούδι, αλλάζεις επίπεδο.


Κακές γλώσσες…

Δεν υπάρχει αμφιβολία, όλοι ξέρουν την Μπεθ Ντίτο. Σκαρφάλωσε τις σκάλες του «να είσαι κουλ και να φαίνεσαι» και με αέρα αθλητή έφτασε στην κορυφή- μαζί και η παρέα των τριών Gossip. Ο σαματάς είναι δυσανάλογος με τα μουσικά κατορθώματά τους, και όσο συμπαθητικά στεκόμαστε στο disco/punk (γενικά μιλάμε) στο καινούργιο τους «Μusic For Μen» (Columbia)

με παραγωγό τον Ρικ Ρούμπιν, δεν βρίσκω πολλά να εντυπωσιαστεί κανείς. Από την άλλη, οι Gossip έχουν ένα τέτοιο εκτόπισμα πάνω στα κομμάτια, που αυτόματα κάνουν το αδιάφορο καλό και το καλό καλύτερο (σαν το heavy cross, που έχει τη σφραγίδα τους ή το love and let love που νομίζω πως ταιριάζει στην Μπεθ πιο πολύ απ΄ όλα).

… και γλυκά λεμόνια
Τι έκαναν οι Lemonheads και τι τίτλο είχε το εκάστοτε επεισόδιο της ζωής του Ίβαν Ντάντο; Είχα σταματήσει να αναρωτιέμαι, ώσπου ο Ντάντο άρχισε να πυκνώνει τις εμφανίσεις του στην από εδώ πλευρά της ζωής. Τα 90΄ς εξάλλου φοριούνται πολύ σε καλοκαιρινές κολεξιόν και η νέα συλλογή με άρωμα λεμονιού δεν είναι, σας πληροφορώ, εκτός μόδας. Είναι διασκευές, αλλά με τη σημείωση πως o κ. Lemonheads τις εμπνέεται από τις κασέτες που του έγραφε ο Γκιμπι Χέινς των περιβόητων Βutthole Surfers.

Έτσι μάθαμε. Και ο Ντάνο στρώνεται στη δουλειά, ξεκινώντας με Gram Ρarsons (σωστός) και συνεχίζοντας με Wire και Τownes Van Ζandt (έξοχος). Πιάνει έναν Cohen- φωνητικά μαζί η Λιβ Τάιλερ- και ένα Dirty Robot όπου τα λέει μαζί με την Κέιτ Μος. Έτσι έχουν τα πράγματα στο Varshons (C/V) των Lemonheads και τα βρίσκω σχεδόν γλυκά.