Πολιτική ορθότητα αντί εξορίας του Λόγου

Ο εκδημοκρατισμός της αφήγησης, όπως και κάθε εκδημοκρατισμός, απαιτεί θυσίες και έχει κόστος.

Χωρίς να είμαι πιστός ο ίδιος, δεν μπορώ να παραγνωρίσω το γεγονός ότι ο χριστιανισμός επέτρεψε στον Λόγο να οργώσει τον ευρωπαϊκό πολιτισμό ως άρρηκτο στοιχείο της πίστης. Κι αν έχω να διαλέξω ανάμεσα στην εξορία του Λόγου, προκειμένου να υπηρετήσω την πολιτική ορθότητα των ημερών μας, και την υπεράσπισή του θα διαλέξω σαφώς την υπεράσπισή του. Αυτός ο πυλώνας της πατριαρχίας μάς έδωσε στο κάτω κάτω το δικαίωμα να αμφισβητήσουμε την κυριαρχία του.

Ψιλά γράμματα, θα μου πείτε. Πλην όμως, ως γνωστόν, αυτά τα ψιλά είναι που κρίνουν τα συμβόλαια στις στιγμές της κρίσης. Και θα πρέπει να σκεφτούμε στα σοβαρά πόσο όλη αυτή η υπόθεση της υπονόμευσης της πατριαρχίας επηρέασε την παιδεία μας ή μάλλον, στην πραγματικότητα, υπονόμευσε τα θεμέλια του οικοδομήματός της.

«Είναι δύσκολο να είσαι άντρας στις αρχές του εικοστού πρώτου αιώνα», είπε κάποτε η Ντόρις Λέσινγκ, αν δεν κάνω λάθος, ειδικά αν η δουλειά σου είναι η γραφή, προσθέτω εγώ. Όμως έχουν κι οι άντρες τα δικαιώματά τους. Και η πατριαρχία έχει κι αυτή την ιστορία της, η οποία, δυστυχώς ή ευτυχώς, ταυτίζεται με την ιστορία του πολιτισμού μας.