[ Δρόμοι ]

Κάποιος Μαρξ…,
που έχει γράψει «Το Κεφάλαιο», βλέπει στη Γερμανία το βιβλίο του να γίνεται μπεστ σέλερ. Πού είναι το παράξενο, θα μου πείτε. Όλα τα βιβλία του Μαρξ έχουν γίνει μπεστ σέλερ. Ναι, μόνο που το μικρό όνομα αυτού εδώ του Μαρξ δεν είναι Καρλ αλλά Ράινχαρντ. Και είναι αρχιεπίσκοπος του Μονάχου. Ο συνονόματος του ανθρώπου που είπε πως «η θρησκεία είναι το όπιο του λαού» δεν χάνει βέβαια την ευκαιρία να εκμεταλλευτεί τη συνωνυμία. Αντί προλόγου, του απευθύνει επιστολή με την προσφώνηση «Αγαπητέ Καρλ Μαρξ» για να του πει πως σε πολλά πράγματα «δεν είχε καθόλου άδικο».

Ο Μαρξ…
…(ο Καρλ), σε ένα ταξίδι του στη Ρηνανία, είχε διαπιστώσει ιδίοις όμμασι πως η Εκκλησία φλερτάριζε από τότε με το εργατικό ζήτημα. Από τη δεύτερη κιόλας φράση του «Κομμουνιστικού Μανιφέστου» κατήγγελλε την «ιερή συμμαχία» του πάπα, του τσάρου και πολλών άλλων. Τότε, όπως επισημαίνει ο Μπέρναρντ Ούμπρεχτ στη «Μοντ Ντιπλοματίκ», ο σημερινός αιδεσιμότατος Μαρξ ήταν ο επίσκοπος Κέτελερ, ένας από τους προδρόμους του κοινωνικού καθολικισμού. Οι ανησυχίες του σημερινού Μαρξ δεν είναι αδικαιολόγητες. Όπως εξηγεί στο βιβλίο του, προέρχονται από την αθέατη πλευρά της γερμανικής οικονομίας. Η φτώχεια έχει πια εγκατασταθεί στην καρδιά της κοινωνίας. Ο αριθμός των μερίδων που σερβίρονται στα λαϊκά συσσίτια έχει αυξηθεί 40% τα δύο τελευταία χρόνια. «Αν δεν θέλουμε να σκαρφαλώσουν μια μέρα οι αποκλεισμένοι στα οδοφράγματα, οφείλουμε να καταπολεμήσουμε τους μηχανισμούς του κοινωνικού αποκλεισμού», γράφει ο αιδεσιμότατος. «Το 73% των Γερμανών πιστεύουν ότι το οικονομικό σύστημα είναι άδικο. Και η λέξη “μεταρρυθμίσεις”, που έχει από μόνη της μια θετική σημασία, δεν εμπνέει εμπιστοσύνη αλλά φόβο και δυσπιστία. Χωρίς το ήθος του έντιμου εμπόρου θα οδεύσουμε σε έναν επικίνδυνο δρόμο». Η πλεονεξία είναι ένα από τα επτά θανάσιμα αμαρτήματα. Ο αιδεσιμότατος Μαρξ εξεγείρεται κατά των οικονομικών εφημερίδων που καθημερινά της πλέκουν το εγκώμιο: «Πρέπει να ξεσηκωθούμε και να φωνάξουμε στοπ. Δεν δεχόμαστε να κρύβουν αυτό το αμάρτημα πίσω από τη μάσκα της ελευθερίας».

Η αναζήτηση…
… ενός καπιταλισμού με ηθικό πρόσωπο έχει προκαλέσει την αγανάκτηση του φιλοσόφου Γιούργκεν Χάμπερμας, που την έχει καταγγείλει ως υποκρισία. Οι πρώτοι χριστιανοί και σχολαστικοί θεωρούσαν τον τόκο ανήθικο. Η παπική Εκκλησία του Μεσαίωνα ήταν στο πλευρό των πλουσίων, αλλά φρόντιζε να το κρύβει βοηθώντας παράλληλα τους φτωχούς. «Τι σύμπτωση», γράφει η εφημερίδα «Ντι Βελτ», «που αυτή η χρονιά της κρίσης συμπίπτει με τα 500 χρόνια από τη γέννηση του Καλβίνου, του ανθρώπου που στο πρόσωπό του ο κοινωνιολόγος Μαξ Βέμπερ αναγνώρισε την κινητήρια δύναμη του καπιταλισμού». Όπως έγραψε ο συγγραφέας Φερνάντο Σαβάτερ, ο προτεστάντης Καλβίνος (φωτ.) ήταν ο πρώτος που είπε απερίφραστα πως ο θεός προτιμάει τους δισεκατομμυριούχους. Η προσπάθεια…
… του Μαρξ (του Ράινχαρντ) είναι φιλότιμη, αλλά κάθε δάνειο ηθικής προς τον καπιταλισμό είναι καταδικασμένο να μείνει ανεξόφλητο.