Φοίβη Αθηναίου

Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβλημά σας, η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!) είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (με ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδρομική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80, 115 28 Αθήνα

Διεκδίκηση με λάθος τρόπο

Μια γερμανική εφημερίδα έγραψε ότι η Ελλάδα ζητάει τα Μάρμαρα με λάθος τρόπο. Τα μνημεία, έλεγε, έχουν τόπο προέλευσης, όχι ιδιοκτήτες. Που σημαίνει ότι ναι, πρέπει να επιστρέψουν τα Μάρμαρα στον Παρθενώνα επειδή αυτή είναι η προέλευσή τους, όχι όμως επειδή οι Βρετανοί είναι «κλέφτες». Λεπτοί χειρισμοί δηλαδή χρειάζονται, των οποίων αυτή η κυβέρνηση δεν φαίνεται να κατέχει το μυστικό. Και μόνο οι επίσημοι λόγοι Πρωθυπουργού και υπουργού Πολιτισμού, δείχνουν του λόγου το αληθές. Δεν αρμόζει στον κληρονόμο της Ακρόπολης να μιλάει καμαρωτός καμαρωτός για την υπεροχή του δικού του μνημείου σε σχέση με όλα τα άλλα που διαθέτει η Ευρώπη. Αυτό, ας αφήσουμε τους άλλους να το λένε. Δεν θα πουν κάτι άλλο. Με το να υπερηφανευόμαστε τόσο επιδεικτικά, δείχνουμε επαρχιωτισμό. Δείχνουμε διάθεση να απευθυνθούμε στο εσωτερικό ακροατήριο περισσότερο, παρά στο ευρωπαϊκό. Δείχνουμε, τέλος, ότι θεωρούμε πως ο αρχαίος πολιτισμός είναι ιδιοκτησιακά δικός μας, ενώ θα έπρεπε να είναι κτήμα μας.

Φοίβη
Τι να έχουν τα έρμα…

Αγαπητή Φοίβη, Βασιζόμενος στα δημοσιευμένα, στην ιστοσελίδα της, δρομολόγια της Ναυτιλιακής Εταιρείας Ηellenic Seaways, έκλεισα ξενοδοχείο στη Σκόπελο με άφιξη την 26-6-2009 και κατέβαλα την προκαταβολή που μου ζητήθηκε. Σημειωτέον ότι η Εταιρεία αναφέρει στην ιστοσελίδα της ότι τα δρομολόγιά της ισχύουν από τις 5-6-2009.

Όμως στις 17-6-2009, που πήγα σε Πρακτορείο να βγάλω τα εισιτήρια πλοίου (Άγιος Κων/νοςΣκόπελος με το Ηigh Speed 1 για τις 26-6-2009)

αλλά και σήμερα, 18-6-2009, που επικοινώνησα με την Εταιρεία, μου είπαν ότι, για την Δευτέρα 22-6-2009 και πέραν δεν μπορούν να εκδοθούν εισιτήρια διότι δεν υπάρχει η έγκριση του δρομολογίου!!! (Υποθέτω από το υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας). Αναφέρω επίσης ότι στην ιστοσελίδα της Εταιρείας δεν υπάρχει κάποια σημείωση ότι τα δρομολόγια δεν έχουν ακόμη εγκριθεί άρα δεν μπορούν να εκδοθούν εισιτήρια!!! Εγώ τώρα ως πολίτης, που έγκαιρα θέλω να κάνω τον προγραμματισμό μου και να βγάλω τα εισιτήριά μου, αναρωτιέμαι αν θα μπορέσω να ταξιδέψω κι αν η προκαταβολή μου στο ξενοδοχείο θα πάει χαμένη.

Το θέμα όμως είναι γενικότερο. Το κράτος ξοδεύει σημαντικά κονδύλια για να προωθήσει τουριστικά τους ελληνικούς προορισμούς (ταξιδέψτε στο όνειρο, ταξιδέψτε στο μύθο, μένουμε Ελλάδα, κ.τ.λ., κ.τ.λ.). Όταν όμως ο Έλληνας ή ο ξένος πολίτης δεν μπορεί σήμερα, 18-6-2009, να βγάλει εισιτήριο πλοίου για την επόμενη εβδομάδα λόγω του ότι καθυστερεί (από ποιον;) η έγκριση ήδη αναγγελθέντος δρομολογίου, τότε θα μου επιτρέψεις να πω: “Με τον ήλιο τα βγάζω, με τον ήλιο τα μπάζω, τι έχουν τα έρμα και ψοφάνε;” Με εκτίμηση, Διονύσης Στ., Παγκράτι Παραλογισμό και ελληνική- θρυλικήανοργανωσιά έχουν τα έρμα, αγαπητέ Διονύση. Απ΄ αυτήν που χτυπάει πρώτα απ΄ όλα τις σεμνές και ταπεινές κεφαλές της διακυβέρνησης και κατεβαίνουν προς τα κάτω…


Τεμπελιά ολέ!
της εις άτοπον απαγωγής.

Κυρία Φοίβη Ίσως μου πείτε ότι πάω να συνδέσω αταίριαστα πράγματα. Παρακαλώ όμως να θεωρηθεί ότι το πάμε διά Περίπου έναν χρόνο ζούμε σε μια κατάσταση οικονομικής αναρχίας, ας το πούμε, αφού οι κολόνες της οικονομίας ή έπεσαν ή ράγισαν και οι από κάτω εξαρτημένοι κλήθηκαν με χέρια και πλάτες να στηρίξουν αυτή την ίδια οικονομία που με την ακόρεστη χρηματολαγνεία των «παραγόντων» τούς έκανε από τη μια μέρα στην άλλη άνεργους και πένητες.

Αυτοί όμως οι φτωχοί και άνεργοι τους οποίους εκμεταλλεύτηκαν μέχρι εσχάτης ρανίδος αίματος είναι αυτοί οι ίδιοι που φώναζαν και έκαναν διαμαρτυρίες για τις άθλιες συνθήκες που ζούσαν οι άνθρωποι του τότε υπαρκτού σοσιαλισμού.

Το ερώτημα είναι, ήξεραν αυτοί οι άνθρωποι ποιοι κρύβονται πίσω από τις κάθε είδους ενέργειες και κινητοποιήσεις τους και, τέλος, ενδιαφέρονταν και τους ένοιαζε ειλικρινά για το πώς ζούσαν οι σοσιαλισμοζωούντες. Ασφαλώς όχι. Αφού δεν ήξεραν, ας ρώταγαν. Το μεγαλύτερο όμως «έγκλημα» για τη σήμερα κατάσταση το έχουν οι συνδικαλιστές όλων των βαθμίδων που ζητούσαν όλο και περισσότερα και τα έπαιρναν, αλλά ποτέ δεν διερωτήθηκαν έτσι απλά γιατί τους τα παραχωρούσαν. Έγιναν ξαφνικά φιλάνθρωποι με τα εργοστάσια ευαγή ιδρύματα.

Τους παρακαλώ λοιπόν όσους ασχολούνται με τον συνδικαλισμό να διαβάσουν ένα μικρό βιβλίο που λέγεται «Δικαίωμα στην τεμπελιά». Ο τίτλος δεν λέει τίποτα, μέσα όμως λέει πολλά που έπρεπε να τα ξέρουν. Το έγραψε ο Πολ Λαφάργκ και αν η μνήμη μου με βοηθάει ήταν γαμπρός του Ένγκελς. Τώρα κάνουν αγώνες να διαφυλάξουν αυτά που κέρδισαν εξαιτίας του άθλιου τρόπου ζωής που ζούσαν κάποιοι άλλοι- αλλά γι΄ αυτούς ήταν σωτήρες. Μέχρι σήμερα βέβαια.

Βασίλης Λαρισαίος «Μια παράξενη τρέλα κατέχει τις εργατικές τάξεις των εθνών όπου κυριαρχεί ο καπιταλιστικός πολιτισμός. Αυτή η τρέλα σέρνει στο κατόπι της ατομικές και κοινωνικές δυστυχίες οι οποίες βασανίζουν εδώ και αιώνες την ανθρωπότητα. Αυτή η τρέλα είναι η αγάπη για τη δουλειά, το θνησιμιαίο πάθος για τη δουλειά, που φτάνει ώς την εξάντληση των ζωτικών δυνάμεων του ατόμου και των απογόνων του. Αντί να αντιδράσουν σ΄ αυτόν τον διανοητικό παραλογισμό, οι ιερείς, οι οικονομολόγοι και οι ηθικολόγοι καθαγίασαν την εργασία. Άνθρωποι αδύναμοι και ουτιδανοί, θέλησαν να αποκαταστήσουν αυτό που ο Θεός τούς καταράστηκε» σταχυολογώ, αγαπητέ Βασίλη, από το «Δικαίωμα στην τεμπελιά».