[ ΡΙΠΕΣ ] Αυθαιρεσίες

ΥΠΗΡΞΑΝ πολλά που θα μπορούσαν να είχαν γίνει στην υπόθεση της Ζίμενς από την πλευρά των εισαγγελικών αρχών και δεν έγιναν.

ΘΑ μπορούσε για παράδειγμα να είχε απαγορευτεί η έξοδος από τη χώρα σε όσους ενέχονται στην υπόθεση – αλλά δεν απαγορεύτηκε.

ΚΑΙ θα μπορούσαν πολύ νωρίτερα να είχαν δεσμευτεί τα περιουσιακά τους στοιχεία κι όχι μόνο τα δικά τους αλλά και όσα είχαν μεταβιβάσει σε συγγενείς τους, ωσότου κριθεί η υπόθεση και αποδειχθεί αν τα κατέχουν νόμιμα ή όχι. Ούτε αυτό έγινε.

ΚΑΙ βέβαια η πολιτική ηγεσία των υπουργείων Εξωτερικών και Δικαιοσύνης θα μπορούσε να είναι περισσότερο επιμελής και να μην είχε επιτρέψει με την ολιγωρία της- αν ήταν ολιγωρία και όχι κάτι χειρότερο – κάποιοι να φύγουν ανενόχλητοι.

ΜΠΟΡΕΙ φυσικά όλα αυτά να μην είχαν τελεσφορήσει και παρά την κινητοποίηση οι κατηγορούμενοι να το είχαν σκάσει και να είχαν κρύψει και μεγάλο μέρος της περιουσίας τους.

ΟΜΩΣ τουλάχιστον θα γνωρίζαμε ότι οι αρμόδιοι έκαναν το καθήκον τους και πως καταβάλλεται κάθε προσπάθεια για να διαλευκανθεί η υπόθεση ώς το τέλος και να λογοδοτήσουν οι υπεύθυνοι.

ΟΜΩΣ αυτά δεν έγιναν κι έτσι έκπληκτοι παρακολουθούμε τις τελευταίες ημέρες κινήσεις πανικού που έρχονται δυστυχώς να αμφισβητήσουν κάθε έννοια κράτους δικαίου. Ο λόγος φυσικά για τα εντάλματα σύλληψης που εκδόθηκαν εις βάρος των παιδιών και της συζύγου του φυγάδα Καραβέλα.

ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ για μια πρωτοφανή ενέργεια που δημιουργεί την αίσθηση της αντεκδίκησης και του εκβιασμού από την πλευρά των δικαστικών αρχών ή της υιοθέτησης μιας ολωσδιόλου αντιδημοκρατικής αρχής περί οικογενειακής ευθύνης.

ΑΝ κάποιοι πιστεύουν ότι έτσι θα ισοφαρίσουν την ολιγωρία τους, απατώνται!