ΒΙΑΙΕΣ ΣΥΓΚΡΟΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΒΑΝΑΥΣΟΤΗΤΕΣ

Οι σταθμοί του ατομικού βιώματος (η αυτοπυρπόληση- αυτοκτονία της ποιήτριας μητέρας, ο θάνατος του πατέρα, διάφορα συμβάντα της διαμονής τού ορφανού παιδιού στην Παιδική Στέγη, τα παιχνίδια κι οι σκανδαλιές μιας παρέας ανέμελων παιδιών- εξ ου ο τίτλος Συμμορίτες ) συνυφαίνονται, ολοένα και περισσότερο με την πρόοδο του αφηγήματος, με επεισόδια της συλλογικής ιστορίας. Τέτοια επεισόδια είναι η συμμετοχή της ίδιας ομάδας παιδιών σε εκδηλώσεις του απελευθερωτικού αγώνα εναντίον των Άγγλων, οι βαναυσότητες του αγγλικού στρατού κατοχής, η θριαμβευτική άφιξη του Μακάριου στη Λευκωσία, οι βίαιες συγκρούσεις ανάμεσα στους Ελληνοκύπριους και τους Τουρκοκύπριους. Η εξιστόρηση στιγμών κυρίως της πικρής παιδικής ζωής, σημαδεμένης από τον αναπόδραστο δεσμό της με την εξίσου οδυνηρή συλλογική κατάσταση, γίνεται από τη σύνθετη σκοπιά του ενήλικου που παλινδρομεί ανάμεσα στη διαμορφωμένη συνείδηση μιας πραγματικότητας μνημονικά αναβιωμένης στον χρόνο της αφήγησης και, από την άλλη, την παιδική αφέλεια και ψυχοσυναισθηματική ένταση της παρελθούσας εμπειρίας.