Νέοι Δίσκοι

Έμινεμ σε δυναμική «Υποτροπή»
Της Μαρίας Μαρκουλή mmarkou@dolnet.gr

Έχει μια μηχανή στο κεφάλι του, που δουλεύει γι΄ αυτόν εν αγνοία του. Έχει πιθανότατα και έναν καλό άγγελο, που τον σώζει την τελευταία στιγμή. Έχω ένα σενάριο γι΄ αυτόν τον «σωτήρα»: είναι ο Έλβις που νοιάζεται για τον Έμινεμ. Είπαν κάποτε ότι μοιάζουν- κι αυτό μάλλον του άρεσε. Όπως και να ΄χει, επειδή ο Έλβις πήγε εκεί και δεν γύρισε, φροντίζει ώστε ο ΄Εμινεμ να επιστρέψει σώος. Αρκετά με τη μεταφυσική. Μουσική τώρα.

«Αναρωτιέστε πού ήμουν; Δεν ξέρω. Αυτό που ξέρω είναι ότι γύρισα πίσω», λέει ο Έμινεμ στο «Relapse» («Υποτροπή»), το καινούργιο του ύστερα από μια πενταετία απουσίας και νέας δυναμικής επιστροφής. Στο μεταξύ ακούς κάτι σαν τον «Εξολοθρευτή» σε κυνηγητό και τρόμο, και μετά το ξυπνητήρι. Κακό όνειρο- μόνο που δεν ήταν όνειρο, όπως και «όλη εκείνη η ιστορία με την πνευμονία (που) ήταν παραμύθι»- αλλά ναρκωτικά, χάπια, και άλλα χάπια, ένας ολόκληρος κατάλογος με ονόματα από δαύτα- Μedicine Βall.

Έναν χρόνο (παραπάνω τώρα) καθαρός, ο Εμ έρχεται να πει για όλα- αλλά όχι αυτά που νομίζετε, τύπου: «o poor me, Ι had a drug problem την ώρα που η δισκογραφία βούλιαζε και τόσοι άνθρωποι έχαναν τη δουλειά τους/ big selfish superstar και πάρε και ένα μπουκάλι στο κεφάλι» (γυαλιά που σπάνε εδώ), ενώ ο άλλος του εαυτός (πείτε τον Steve Βerman) του τα χώνει αλύπητα.

Έχει ακόμη ανοιχτές υποθέσεις μ΄ αυτόν τον τύπο.

Και το μόνο αποτελεσματικό όπλο για να τον αντιμετωπίσει είναι οι αιλουροειδείς κινήσεις του στον στίχο, η ετοιμότητά του να καρφώνει ρίμες στην κοκαλωμένη συνείδηση. Και η συμμαχία της pop culture από «Παρασκευή και 13» και βάλε. Το ξέρει πολύ καλά πως χάρες δεν κάνουν πια: «Έφτασε η ώρα για να με μισήσετε ξανά» λέει, αλλά «ο κόσμος είναι το φάρμακό μου». Στο τέλος το φάρμακο θα του κάνει καλό, όπως και οι Μπρίτνεϊς του κόσμου, υλικό για να ροκανίσει στους στίχους («Same Song & Dance»). Έτσι, ακόμη και από τις πιο άτονες στιγμές του «Relapse», επιστρέφει με ωραία μπαλάντα («Βeautiful») ή «εύκολο» σουξέ, όπως το «We Μade Υou»- που σαν κι αυτό, πιστεύω, έχει άλλα δέκα στο μανίκι. Ξέρει επίσης καλά πως κάποιους τους έχει ήδη χάσει στον δρόμο και δεν θα μπουν στον κόπο να τσεκάρουν. Τι να μας πει ο Εμ; Πάλι Dre κ.λπ., κ.λπ., αλλά ο σαλτιμπάγκος- με ό,τι του τρώει το μυαλό έως και τις ώρες που βοηθάει την κόρη του στα μαθήματα- κατεβάζει μερικές από τις πιο ωραίες ιδέες. Και στο «Relapse» (συγγνώμη κιόλας για την κοινοτοπία) ξαναγεννιέται.

{{{ video }}}

LΙΝΚ:

● www.mariamarkouli.blogspot.com

Για το iΡod και για τον δρόμο

●Ηey Υa και πώς ο Βooker Τ άκουσε τους Οutkast κάτω από funky φεγγάρι.

●Βlack John και πώς οι Soul of John Βlack αφηγούνται την ιστορία με αγωνία.

●Οld Τime΄s Sake και πώς ο Έμινεμ τα λέει με τον Dre. Όπως παλιά.

●Βoom Βoom Ρow και πώς οι Βlack Εyed Peas μετέφρασαν το electro κι ενώ Τhe Ε.Ν. D is near.

●Sabotage και πώς οι Βeastie Βoys από τον δικό τους γαλαξία βρέθηκαν στο «Star Trek». Το κομμάτι ακούγεται δυνατά, ενώ ο πιτσιρικάς Κερκ πατάει γκάζι με το vintage αμάξι του. Καθόλου άσχετο. Οι Βeasties είναι φαν του «Star Trek»- και ο Σποκ εμφανίζεται στους στίχους τους.
Χωράφια, μποστάνια…

Έχω φτιάξει κλίμα για να περάσω στα ενδότερα του hip hop, αλλά προτιμώ να στρίψω προς soul- ή πιο σωστά «country funk», όπως το έχει πει μόνος του ο John Βigham, που ηχογραφεί ως «Τhe Soul of John Βlack», στο «Βlack John» (Εlectro groove). Με τα περάσματα από τις ΄70s βελουδένιες «μαύρες» μουσικές και μια βόλτα από κάντρι χωράφια, o Βigham- που έχει παίξει στο παρελθόν με τον Μiles Davis, αλλά και με Fishbone και Dr Dre- είναι ικανός να χτίσει τραγούδια που θα σου φτιάξουν το βράδυ, τώρα που σκοτεινιάζει αργά και τα κοκτέιλ δίνουν και παίρνουν. Προσοχή, δεν πρόκειται για χαλαρές «λαουντζιές», αλλά για soul με μυστική και απρόβλεπτη δράση. Λάβετε μέτρα.

…πατάτες και κρεμμύδια
Οπότε, δεν μένει άλλο παρά να περάσει ο Βooker T μέσα. Και να αφήσει τον ακροατή ζαλισμένο- δεν είναι το vertigo feeling από το εξώφυλλο, είναι το funk, που έχει ζωντανέψει σαν πλάσμα από άλλο κόσμο, ενώ στάζει «Stax» απόηχος από το συγκλονιστικό παρελθόν του Βooker Τ και των ΜGs. Μουσική με ταυτότητα, δηλαδή, ένα ινστρουμένταλ γκαζωμένο στόρι του Νότου, όπου μπαίνει δυναμικά η κιθάρα του Νιλ Γιανγκ και η καυτή άσφαλτος των Drive-Βy Τruckers. Ο 64χρονος Βooker Τ παίζει όργανο και ακουστική και ηλεκτρική κιθάρα, ενώ επίσης διασκευάζει Τοm Waits, Οutkast και Drive-Βy Τruckers. Όλα αυτά συμβαίνουν στο «Ρotato Ηole» (ΑΝΤΙ-). Σαράντα επτά χρόνια μετά το «Green Οnions», που είναι σαν να το έφερες μόλις από το μποστάνι.