[ Δρόμοι ]
Η θέση…
… της γυναίκας είναι στο σπίτι. Παράξενα λόγια, όταν βγαίνουν από το στόμα μιας από τις σπουδαιότερες φεμινίστριες. Ύστερα όμως από δέκα χρόνια αγώνων για τα δικαιώματα της γυναίκας, η Έριν Πίζεϊ κατέληξε σε αυτό το εκπληκτικό συμπέρασμα: οι γυναίκες πρέπει να μένουν στο σπίτι να φροντίζουν τα παιδιά και οι άνδρες να δουλεύουν έξω.
Οι εκπλήξεις…
… δεν σταματούν εδώ. Η Πίζεϊ πιστεύει επίσης ότι η απουσία των εργαζόμενων μητέρων από το σπίτι κάνει κακό στην ανατροφή των παιδιών τους. Τις απόψεις της έρχεται να υποστηρίξει μια νέα επιστημονική έρευνα που έγινε από το Κολέγιο Μπίρμπεκ του Λονδίνου. Οι επιστήμονες λένε πως όσο περισσότερο χρόνο λείπουν τα παιδιά από τους γονείς τους στους παιδικούς σταθμούς τόσο γίνονται πιο επιθετικά. Η Πίζεϊ διατύπωσε τις απόψεις της σε ένα νέο ντοκιμαντέρ του ΒΒC2 για τα προβλήματα των εργαζόμενων μητέρων. «Νομίζω πως ο παραδοσιακός τρόπος με τον οποίο λειτουργούσε η οικογένεια άντεξε μια χαρά χιλιάδες χρόνια», είπε η Βρετανή φεμινίστρια. «Αυτό που βλέπω σήμερα μπροστά μου είναι άνδρες που τους έχουν στερήσει τον ρόλο τους. Και γυναίκες χαμένες επειδή είναι υποχρεωμένες να δουλεύουν όλη μέρα. Δεν έχουν επιλογή. Δεν υπάρχει σωστή παιδική φροντίδα και όταν τα παιδιά επιστρέφουν στο σπίτι, δεν βρίσκουν κανέναν εκεί». Σήμερα πια, η Έριν Πίζεϊ πιστεύει πως η ιδέα που είχε γοητεύσει κάποτε πολλές γυναίκες, ότι δηλαδή θα μπορούσαν να τα έχουν όλα, σπίτι, παιδιά, δουλειά, καριέρα, δεν ήταν παρά ένας μύθος. Και προσθέτει: «Δεν νομίζω πως καταφέραμε να προβλέψουμε πού θα κατέληγε αυτή η “ελευθερία επιλογής”. Έγινε φυλακή για πολλές γυναίκες. Στην πραγματικότητα, δεν έχουν επιλογή. Είναι αναγκασμένες να δουλεύουν σκληρά. Και αυτό που βλέπω σήμερα μπροστά μου είναι μια εξουθενωμένη γενιά γυναικών, που πασχίζουν καθημερινά να τα κάνουν όλα».
Η έρευνα…
… που έγινε σε 1.200 παιδιά από την επιστημονική ομάδα του καθηγητή Ψυχολογίας Τζέι Μπέλγκι, έδειξε πως όσο περισσότερο μένουν τα παιδιά στους παιδικούς σταθμούς κατά τα πρώτα χρόνια της ζωής τους τόσο περισσότερο επιθετικά και ανυπάκουα γίνονται όταν έρθει η ώρα να πάνε στο σχολείο. (Ο καθηγητής διευκρινίζει εδώ πως η ποιότητα των παιδικών σταθμών δεν αλλάζει τα συμπεράσματα της έρευνας.) «Δεν καταστροφολογώ ούτε λέω πως μεγαλώνουμε δολοφόνους», λέει ο καθηγητής. «Λέω μόνο πως πρέπει να το ξανασκεφτούμε πόσο θα μένουν οι γονείς κοντά στα παιδιά τους».
Οι δεσμοί…
… των γονέων ή ακόμη και των παππούδων και των γιαγιάδων με τα παιδιά και όλα όσα έχουν “επενδύσει” σε αυτά, δεν μπορεί να εξαγοραστούν από το χρήμα που μπορεί να προσφέρει μια καριέρα. Άλλωστε, είναι και αυτή σήμερα ιδιαίτερα επισφαλής για μια γυναίκα. Η υπόσχεση που της έδωσαν κάποτε, πως το σύστημα μπορούσε να της τα προσφέρει όλα, σπίτι, παιδιά, δουλειά, καριέρα, αποδείχθηκε μύθος.














