Επιφυλλίδα

Εξορκίζουμε τις τύψεις με φωτογραφικά λευκώματα
Του Πέτρου Θέμελη

Πού οφείλεται, αλήθεια, η πρόσφατη έντονη δραστηριότητα εκδοτικών οργανισμών, η σχετική με την απεικόνιση της άγριας χλωρίδας και πανίδας, των θησαυρών της Φύσης, των παραδοσιακών στοιχείων του πολιτισμού μας; Οφείλεται, νομίζω, στο γεγονός ότι αγωνιούμε, αισθανόμαστε τύψεις και ευθύνη για την καταστροφή του περιβάλλοντος που συντελείται καθημερινά γύρω μας, για τη σταδιακή καταστροφή του ίδιου του πλανήτη Γη που μας δημιούργησε και εξακολουθεί να μας τρέφει. Σπεύδουμε την ύστατη στιγμή να καταγράψουμε, να απαθανατίσουμε, έστω φωτογραφικά, ό,τι έχει απομείνει αλώβητο όχι μόνο στη χώρα μας αλλά στον κόσμο ολόκληρο, για να το κάνουμε ευρύτερα γνωστό.

Από μόνη της ωστόσο η γνώση δεν αρκεί, αν δεν οδηγήσει στην αυτογνωσία και την αγάπη για τα μνημεία της φύσης και του ανθρώπου. Αν δεν λειτουργήσει η γνώση ως κίνητρο στην άμεση λήψη μέτρων για την προστασία και τη διαφύλαξη των θησαυρών αυτών. Ο κίνδυνος εξαφάνισής τους είναι δυστυχώς επί θύρας και είμαστε εμείς οι ίδιοι υπεύθυνοι γι΄ αυτό, γιατί αγνοούμε οι περισσότεροι την αξία τους, αδιαφορούμε για το φυσικό περιβάλλον. Δεν βλέπουμε τα διάσπαρτα παντού και εύφλεκτα απορρίμματα, τα ανεξέλεγκτα νταμάρια, τις παράνομες ανοιχτές χωματερές, τις αυθαίρετες οικοδομές, τα τοξικά απόβλητα, τα ρέματα που οικοδομήθηκαν, τη λυματολάσπη της Ψυττάλειας, τον Ιλισό και τον Κηφισό, την αποθέωση του αυτοκινήτου και την αυτοκρατορία του μπετόν αρμέ. Φταίει φυσικά και η Πολιτεία, γιατί επενδύει ελάχιστα στην παιδεία και την ανάδειξη των στοιχείων που προσδιορίζουν τον χαρακτήρα του «Πολιτισμού» μας, αρχαίου, νεώτερου και σύγχρονου, καθώς και του φυσικού περιβάλλοντος.

Η ελληνική φύση και τα μνημεία δεν αντέχουν άλλο. Πρέπει να λάβουμε άμεσα μέτρα, γιατί σε λίγο καιρό δεν θα έχουμε παρά μόνο τα φωτογραφικά αυτά άλμπουμ των ευαίσθητων εκδοτών να μας θυμίζουν τον απολεσθέντα παράδεισο.

Ο Πέτρος Θέμελης είναι καθηγητής Κλασικής Αρχαιολογίας.

Από μόνη της η γνώση δεν αρκεί, αν δεν οδηγήσει στην αυτογνωσία και την αγάπη για τα μνημεία της φύσης και του ανθρώπου