Φαινόμενα

Πολιτική και σοουμπίζνες
, ΤηςΠόπης Διαμαντάκου diaman@dolnet.gr

Η πολιτική δεν κινδυνεύει από τους κακούς πολιτικούς αλλά από την επίμονη σύγκρισή της με την τηλεόραση
Σε μια κρίση της πολιτικής στην Ιταλία και με την μπερλουσκονική τηλεόραση να ΄χει θολώσει το βλέμμα των Ιταλών, η χώρα κατέληξε με πρωθυπουργό τον «Καβαλιέρε», αυτόν τον κοντούλη μεσήλικα με το σολάριουμ, την εμφύτευση μαλλιών και οδόντων, τα δύο λίφτινγκ, τη μόνιμη σιελόρροια στη θέα ωραίων γυναικών- σε σημείο να συγκροτήσει ευρωψηφοδέλτιο με μερικές από τις «αδυναμίες» του, προσβάλλοντας κάθε έννοια πολιτικής- και την παταγώδη αποτυχία στην οικονομία.

Σε ανάλογη κρίση βρίσκεται αυτήν τη στιγμή και η εγχώρια πολιτική σκηνή. Και το χειρότερο που ακούγεται- από αυτάρεσκα χείλη κυρίως ανθρώπων της τηλεόρασης ή ευεργετηθέντων από τη χαμηλή ποιότητά της- είναι, ότι η τηλεόραση και η σοουμπίζνες είναι πολύ πιο ενδιαφέροντες χώροι από την πολιτική και πιο ανώδυνοι. Σύγκριση αδόκιμη, καθώς πρόκειται για πεδία συμπληρωματικά και διόλου διαφορετικά.

Η μεν πολιτική δανείζεται όρους της σοουμπίζνες, ενίοτε «δανείζεται» και επαγγελματίες για να τους κατεβάσει ως υποψηφίους, η δε σοουμπίζνες είναι επίσης χώρος της ίντριγκας και των σκανδάλων και δανείζεται από την πολιτική, την προπαγάνδα, τις δημοσκοπήσεις (μετρήσεις τηλεθέασης κ.λπ.) με τις οποίες κατευθύνονται οι «επιθυμίες» του κοινού.

Ακούστηκε χθες το πρωί από την εκπομπή του Γιώργου Παπαδάκη η άποψη ότι είναι καλύτερη η μεσημεριανή ενημέρωση για πρόσωπα της σοουμπίζνες από την πολιτική ενημέρωση, αφού συμβαίνουν διαρκώς τα ίδια σκάνδαλα, χωρίς ποτέ να τιμωρείται κανείς. Και η μεν Νανά Παλαιτσάκη είχε τους λόγους την να την εκφράσει, υπερασπιζόμενη (έστω καθ΄ υπερβολήν) το επαγγελματικό της αντικείμενο, αλλά σιγοντάρησε και ο παρουσιαστής, με ευκολία που δεν τη δικαιολογεί η μακρά θητεία του στο είδος εκείνο της τηλεόρασης που ταυτίστηκε με το σόου της πολιτικής, με τον λαϊκισμό και τη σκηνοθεσία πολιτικών ψευδο-γεγονότων.

Μεγάλη η ευθύνη των πολιτικών, αλλά μήπως ο χώρος της σοουμπίζνες χαρακτηρίζεται από ηθική και τιμιότητα; Μήπως η τηλεόραση χάριν της τηλεθέασης δεν παραπλανά και μάλιστα χωρίς ποτέ να τιμωρούνται οι σταρ της παραπλάνησης; Μήπως δεν υπάρχει το σκληρό μάρκετινγκ της τηλεθέασης ή άλλων μεθόδων όπως είναι και το κουτσομπολιό, για την καθοδήγηση του κοινού; Σε κρίση είναι ο κόσμος μας, όχι μόνο η πολιτική.

Γιουροφτερνίσματα 2
Μπορεί ο Σάκης να έχει τα νεύρα του, ο Φωκάς Ευαγγελινός τις αγωνίες του και η ετήσια, γιουροβιζιονική μας γκρίνια για το σαμποτάζ που εκ συστήματος κάνουν οι εχθροί του ελληνικού έθνους στην ελληνική αποστολή να αποτελούν τη μοναδική μας ενασχόληση με την προετοιμασία του «ευρωπανηγυρακίου», αλλά η Ευρώπη των γιουροβιζιονιστών ζει ήδη το όνειρό της: επικοινωνεί. Άλλοι ακονίζουν «ακόντια» για τη μάχη της πρωτιάς και άλλοι ξεσκονίζουν τις πούλιες τους για τα πάρτι, ωστόσο το αλλοτινό «πανηγυράκι» ήδη μοιάζει περισσότερο με ένα κολοσσιαίο και πανάκριβο διπλωματικό σόου, όπου για μια στιγμή, για μια ελάχιστη στιγμή αποτυπώνεται το «θαύμα»- ή η ψευδαίσθηση- της Συνάντησης.


Η ώρα της μαντίλας

Πριν από λίγο καιρό η Τατιάνα Στεφανίδου δοκίμαζε περούκες στην εκπομπή της, τις προάλλες δοκίμαζε μακιγιάζ και προχθές δοκίμαζε τη μουσουλμανική μαντίλα, ακριβώς με τον ίδιο τρόπο. Σαν να είναι ένα ακόμη γυναικείο γκάτζετ, μία ακόμη μόδα για κυρίες.

Συχνά τηλεοπτικές περσόνες στις εξελιγμένες τηλεοπτικές αγορές, για τις οποίες η πολυπολιτισμικότητα και οι θρησκευτικές διαφορετικότητες αποτελούν ανασταλτικούς παράγοντες, μετατρέπονται σε ζωντανά μηνύματα-γέφυρες, που αναλαμβάνουν να συνδέσουν τους διαφορετικούς κόσμους. Χάρη στην οικειότητα που έχουν καλλιεργήσει με το κοινό τους, του συστήνουν το «καινούργιο» ή το «διαφορετικό» κάνοντάς το να φαντάζει φιλικό και οικείο και αυτό. Απλώς η Τατιάνα εγκλωβισμένη στο ίματζ που η ίδια διαμόρφωσε επί χρόνια με κύριο χαρακτηριστικό την «τατιανιά» και λοιπά κομμωτηριακά ήθη, έχει στερήσει από τον εαυτό της την ευελιξία που απαιτείται για να αποδώσει με ειλικρίνεια τον νέο ρόλο της σύγχρονης, προοδευτικής και πολέμιας του ρατσισμού παρουσιάστριας, που προσπαθεί προσφάτως να επιδείξει. Η ειρηνική συμβίωση των «διαφορετικών», απαιτεί, όχι μόνο καλλιέργεια, αλλά και ανοιχτούς πνευματικούς ορίζοντες, ακριβώς ό,τι η τηλεόραση των «τατιανιών» αποστρέφεται.