Φαινόμενα

Στο έλεος κανιβάλων
ΤηςΠόπης Διαμαντάκου diaman@dolnet.gr ,

Στον τηλεκανιβαλισμό δεν υπάρχουν «θύτες» και «θύματα», παρουσιαστές και «νούμερα», είναι όλοι προϊόντα της ίδιας κρεαταγοράς
Η είδηση «σέρνεται» εδώ και μερικές ημέρες, αφορά πρόσωπο που έγινε φίρμα κάνοντας νούμερο τον εαυτό του, είναι όμως πολύ θλιβερή για να συζητηθεί, ιδίως από τις εκπομπές οι οποίες κατέφευγαν μονίμως σε αυτό για να προσφέρουν κανιβαλικό χαβαλέ στο φιλοθέαμον κοινό τους. Αιφνιδίως, μάλιστα, έπαθαν κρίση σεβασμού της προσωπικότητας του ανθρώπου το οποίο ουδέποτε σεβάστηκαν. Και πολύ σωστά. Γιατί οι πληροφορίες λένε ότι έχει χάσει την ψυχική ισορροπία και νοσηλεύεται.

Είναι προφανές ότι η ψυχική ισορροπία είναι κατάσταση ασύμβατη με οποιαδήποτε μορφή «νούμερων», είτε πρόκειται για εκείνα που προσφέρονται για να κάνουν τάχα χάζι οι τηλεθεατές είτε για εκείνα που παρουσιάζουν εκπομπές με «νούμερα», νομίζοντας ότι οι ίδιοι δεν είναι. Πρόκειται έτσι κι αλλιώς για μια τηλεοπτική αγορά, όπου ως προϊόντα κυκλοφορούν και οι μεν και οι δε. Τους χωρίζει μόνο μια λεπτή κλωστή και ανά πάσα στιγμή μπορεί να αλλάξουν ρόλους. Τα πάνελ, άλλωστε, με τι γέμισαν τα τελευταία χρόνια; Εξαίρεση αποτελούν ορισμένοι, ελάχιστοι μόνον, επιτήδειοι- τους το αναγνωρίζουμε- που αν και «νούμερα» οι ίδιοι ανακάλυψαν ότι το εμπόριο «νούμερων» είναι προσοδοφόρο και κάνουν και αυτό.

Το θέμα αυτή τη στιγμή δεν είναι ο πραγματικός λόγος που οδήγησε την τηλεπερσόνα στο νοσοκομείο. Δηλαδή, αν ευθύνεται το άγχος να διατηρηθεί στη δημοσιότητα που την ωθούσε σε διαρκώς μεγαλύτερες παλαβομάρες- λένε μάλιστα ότι είχε καθοδήγηση- μέχρι που δεν άντεξαν τα νεύρα της ή αν υπάρχουν και άλλοι λόγοι, πιο προσωπικοί.

Είτε είναι άμεση η ευθύνη της κανιβαλικής τηλεόρασης είτε τη χρησιμοποιούν ως άλλοθι για να «δικαιολογηθούν» άλλα προβλήματα, πιο προσωπικά, σημασία έχει ότι εμπλέκεται. Έχει τον ρόλο του καταλύτη, καθώς διογκώνει παθολογίες, γιατί αυτές προσφέρει προς κατανάλωση και κατόπιν παγιδεύει στην παθολογική ατμόσφαιρα που διαμορφώνεται «θύμα», «θύτες», αλλά και κοινό. Γιατί είναι η τηλεόραση που διαλύει κάθε σεβασμό στην ανθρώπινη προσωπικότητα, είναι η τηλεόραση της απόλυτης υποκρισίας, καθώς κάνει θέαμα και – ακόμη χειρότερα- μετατρέπει σε εμπορικό προϊόν τις πιο ευαίσθητες, τις πιο ευάλωτες ανθρώπινες πτυχές, τον πόνο, το δάκρυ, την επιθυμία για αναγνώριση.

Από την Πάνια έως την Τατιάνα, από τη Δρούζα έως τον Θέμο, μέχρι τη Μελέτη και τη Βίκυ Χατζηβασιλείου, η εκμετάλλευση της αδυναμίας, η κατανάλωση όσων κρύβονται στα μύχια της ανθρώπινης ψυχής, οι πόνοι, τα δράματα, η επιθυμία για εύκολη δόξα, το ψώνιο για λίγη διασημότητα, όλα γίνονται συστατικά ενός νεοκανιβαλισμού, όπου ο κυνισμός και η ανθρωποφαγία χρίζονται ψυχαγωγία- του χαβαλέ.


Γιουροφτερνίσματα

Παραπάτησε ο Sakis στην πρώτη πρόβα; Με νάρθηκα το έθνος των φιλοθεαμόνων γιουροβιζιονιστών από χθες. Δεν λειτούργησε σωστά το μεταλλικό σκηνικό; Με τα κατσαβίδια στο χέρι και τους ηλεκτρολόγους στα πάνελα όλοι, να βάλουν ένα χεράκι. Αχ! αχ! αχ! κάποιος προδότης του έθνους ξεχάστηκε, δεν έστειλε τη «θετική ενέργειά» του, και νάτη η δυσκολία! Γιατί όλο το «μυστικό» είναι η «θετική ενέργεια», όπως μας είπαν, αλλά πρέπει όλο μαζί το έθνος των Ελλήνων γιουροβιζιονιστών να τη στείλει, ενωμένο. Δεν μας είπαν πώς, όμως. Θα κάνουμε κάτι σαν «τραπεζάκι», να καλέσουμε τα «θετικά» πνεύματα;

Πάντως το χορευτικό που είδαμε στο βίντεο ήταν χάρμα, μας θύμιζε λίγο μπουζούκια, λίγο Μάικλ Τζάκσον, λίγο περσινή και προπέρσινη συμμετοχή μας, αλλά είχε και κάτι φρέσκο γιουροβιζιονικό, ένα hi tech ύφος, που του έδινε χαρακτήρα. Τελικώς δεν είδαμε το μπαλέτο να πετάει με σχοινιά και τροχαλίες, όπως μας είχαν υποσχεθεί. Κρίμα!

Πάντως πάλι κάτι δεν λειτούργησε, κάτι δεν πήγε όπως το ΄χαμε υπολογίσει, κάτι τα μικρόφωνα, κάτι τα ακουστικά, υπομονή όμως, τόσες εκπομπές πρέπει να γεμίσουν. Αν πάνε όλα ρολόι, δεν θα βγούμε στο τέλος με τόσα έξοδα. Το μεγάλο πάρτι όμως έχει στηθεί στο Ίντερνετ, όπου κυκλοφορεί Σάκης μέχρι σκασμού: ανφάς, προφίλ, σε όλες τις πόζες, σε διάφορες γωνιές της Ευρώπης, το εισιτήριό του, τα παπούτσια που φοράει, ό,τι τέλος πάντων μια ρουβίτσα των ΄90s δεν θα τολμούσε ούτε να ονειρευτεί ότι θα ΄χε στη διάθεσή της σε τέτοια αφθονία.

Κρίμα που πλέον έχει μεγαλώσει κι αυτή για να το χαρεί.