ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Νιρβάνας – Καββαδίας: βίοι παράλληλοι

Η ζωή του Παύλου Νιρβάνα (1866-1937) παρουσιάζει αναλογίες με εκείνη του νεώτερου φίλου του ποιητή Νίκου Καββαδία: γεννήθηκε στη Ρωσία, έζησε στον Πειραιά, σπούδασε ιατρική- ο Μαραμπού γράφτηκε στη Σχολή αλλά δεν φοίτησε- και υπηρέτησε στο Ναυτικό. Ειδικεύτηκε στην ψυχιατρική και εκτός από τη διάλεξή του στον «Παρνασσό» το 1893, Φυσιολογική Ψυχολογία, που αναδημοσιεύτηκε στο Ανθολόγιο της ΕΨΕ (2006), ευφήμως σχολιάζεται η μελέτη του Τέχνη και Φρενοπάθεια του 1905. Αν τα ποιήματά του ακολουθούν μια φθίνουσα ανθολόγηση, κάποια πεζά του κυκλοφορούν όπως Το πέρασμα του Θεού κι άλλα διηγήματα στη σειρά Η πεζογραφική μας παράδοση της Νεφέλης.

Σύμφωνα με τον Μήτσο Παπανικολάου, ο Νιρβάνας ήταν ένας ποιητής που χρησιμοποίησε για να εκφρασθεί τον πεζό λόγο, αυτό που έκανε, τηρουμένων των αποστάσεων, ο Προυστ. Η ποίηση, συνεχίζει, βρίσκεται προπάντων στα χρονογραφήματά του:

μια ποίηση που συγκινούσε, διασκέδαζε και συχνά έφερε δάκρυα στα μάτια όπως οι ταινίες του Σαρλώ… Σαν κι αυτή που υπάρχει στα διηγήματα του Τσέχωφ και του Μαρκ Τουαίν.

Πάντως αν κάπου πλεονεκτούν τα επικαιρικά κείμενα του Νιρβάνα σε σχέση με άλλα του είδους, είναι γιατί μπορούν να διαβαστούν αυτοτελώς, να μας μεταφέρουν στις συγκεκριμένες στιγμές χωρίς να είναι απαραίτητες οι γνώσεις των γενεσιουργών γεγονότων.