«Προτιμώ τη ραπ της αισιοδοξίας»

Είναι μόλις 23 ετών. Με την πρώτη του επιτυχία κατάφερε να πουλήσει ένα εκατομμύριο αντίτυπα. Περισσότερες από 36 εκατομμύρια φορές οι θαυμαστές του άκουσαν τo τραγούδι του στο Μy Space. Οι καλόπιστοι λένε πως ακολουθεί τα χνάρια του Έμινεμ. Ορισμένοι άλλοι πως θα εκθρονίσει τον πιο διάσημο λευκό ράπερ από τον θρόνο του. Όπως και να έχουν τα πράγματα, ο Άσερ Ροθ είναι το νέο φαινόμενο της διεθνούς μουσικής σκηνής.

«Είμαστε εντελώς διαφορετικοί», απαντά ο Άσερ Ροθ σε όσους τον συγκρίνουν με τον κατά 13 χρόνια μεγαλύτερό του, Έμινεμ. «Δεν είμαι τόσο θυμωμένος», εξηγεί ο νεαρός που κατάγεται από μια συντηρητική εβραϊκή οικογένεια και μεγάλωσε στο Μόρισβιλ της Πενσιλβάνιας. «Σε πολιτιστικό επίπεδο ο Έμινεμ ήταν σχεδόν έγχρωμος. Το δικό μου υπόβαθρο έχει να κάνει με ένα αμιγώς λευκό περιβάλλον».

Ήδη το σινγκλ του «Ι love my college» ήταν αρκετό για να γίνει ύμνος στα αμερικανικά πανεπιστήμια.

Ίσως σε αυτό να έπαιξε ρόλο πως το κομμάτι υπέγραφε ένας νεαρός που δεν λάτρευε το κολέγιο και βεβαίως δεν το επέλεξε, καθώς πήγε μόνο και μόνο για να ικανοποιήσει τα όνειρα των γονέων του (ο μπαμπάς μεγαλοστέλεχος σε διαφημιστική εταιρεία και η μαμά αστρολόγος και καθηγήτρια γιόγκα): να γίνει δάσκαλος σε δημοτικό σχολείο.

Ο Άσερ τα κατάφερε με τον τρόπο του και τελικά κατέκτησε τη φήμη, όπως και μια θέση σε μεγάλες εφημερίδες- καθώς σελίδες τους του αφιέρωσαν οι «Guardian», «Ηerald Τribune» και «La Repubblica»όχι μόνο με αφορμή την κυκλοφορία του δίσκου του «Αsleep in the bread aisle» (ο πρώτος του πριν από τρία χρόνια είχε περάσει απαρατήρητος), αλλά και επειδή ο Άσερ είναι ο πρώτος εβραϊκής καταγωγής καλλιτέχνης που κάνει τόσο αισθητή την παρουσία του στο μουσικό στερέωμα μετά τους Βeastie Βoys. Πού οφείλεται η επιτυχία του; Εκείνοι που ξέρουν διακρίνουν πως ο Άσερ φέρνει έναν αέρα φρεσκάδας στη ραπ, μια νότα αισιοδοξίας, ενώ δεν του λείπει ούτε η δυναμική ούτε η ευφυΐα. Απόδειξη, άλλωστε, πως ήδη παίρνει αποστάσεις από το μεγάλο του σουξέ και παραδέχεται πως δεν είναι το καλύτερο κομμάτι του δίσκου του. «Ελπίζω να είμαι κάτι περισσότερο από αυτό το τραγούδι», καταλήγει.