[ΡΙΠΕΣ] Μονόδρομος

ΟΣΟ το Ι.Χ. θα αποτελεί το βασικό μεταφορικό μέσο στην πρωτεύουσα και τις άλλες μεγάλες πόλεις της χώρας, το κυκλοφοριακό χάος θα εντείνεται και τα περιβαλλοντικά προβλήματα θα πολλαπλασιάζονται.

ΚΑΙ όσο δεν αποθαρρύνεται η χρήση του ιδιωτικού αυτοκινήτου για τις καθημερινές μετακινήσεις στις πόλεις, όσα έργα και να γίνουν δεν θα φέρουν αποτέλεσμα.

ΓΙΑ να γίνει όμως αυτό χρειάζεται συγκεκριμένη πολιτική ενίσχυσης και βελτίωσης της εικόνας των μέσων μαζικής μεταφοράς, ώστε να γίνουν ελκυστικά για τους επιβάτες και να τα προτιμούν από το Ι.Χ. τους.

ΤΕΤΟΙΑ πολιτική δεν έχουμε δει, παρά το ότι όλες οι κυβερνήσεις την εξαγγέλλουν.

ΑΝΤΙ γι΄ αυτό κατασκευάστηκαν δρόμοι χωρίς συνέχεια, ανισόπεδοι κόμβοι που λύνουν μόνο τοπικά προβλήματα.

Δόθηκαν επιδοτήσεις για κατασκευή χώρων στάθμευσης που μένουν σχεδόν άδειοι, την ώρα που τα κοντινά πεζοδρόμια είναι γεμάτα από σταθμευμένα αυτοκίνητα. Δημιουργήθηκαν λεωφορειολωρίδες για να δωρηθούν προεκλογικά στα ταξί.

ΜΕ εξαίρεση το Μετρό, τα μέσα μαζικής μεταφοράς λειτουργούν ακόμη με βάση τα προγράμματα δρομολογίων της δεκαετίας του ΄60, όταν η περιοχή της πρωτεύουσας είχε τον μισό από τον σημερινό πληθυσμό.

ΞΟΔΕΥΤΗΚΑΝ μεγάλα ποσά σε καμπάνιες για να πειστούν οι επιβάτες να προτιμούν τα λεωφορεία, τα τρόλεϊ, το τραμ, χωρίς να επιδιωχθεί πρώτα το βασικό: να αποκτήσουν αξιοπιστία.

ΑΝ ο επιβάτης δεν ξέρει πότε θα περάσει λεωφορείο και πότε θα φθάσει στον προορισμό του, προφανώς και θα προτιμήσει να πάρει το αυτοκίνητό του.

ΑΣΦΑΛΩΣ η επίλυση του κυκλοφοριακού και συγκοινωνιακού προβλήματος απαιτεί και την κατασκευή έργων. Το βασικότερο όμως είναι να πειστεί ο επιβάτης ότι θα ωφεληθεί αν χρησιμοποιήσει τα μέσα μαζικής μεταφοράς. ΑΛΛΑ πώς να γίνει αυτό με τα σημερινά χάλια τους;