[ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ] Τέσσερις φούρνοι

Λιτότητα – λιτότητα -λιτότητα, γιατί – γιατί – γιατί; Μα, επειδή οι υπουργοί όταν πηγαίνουν στο Παρίσι πρέπει να πληρώνουν πρώτη θέση στο αεροπλάνο οικογενειακώς και μετά να μένουν στο πτιφούρ, εννοώ στο γκραν Φουρ, στο Φουρ Σίζονς, διότι έτσι απαιτεί το πρωτόκολλο. Κάτι παραπάνω από 1.000

ευρώ τη βραδιά, ίσως και πάνω από 2.000, αλλά σε τέτοιες λεπτομέρειες θα κολλάμε;

Καταλαβαίνετε ότι είναι πολύ σημαντικό, γιατί αν δεν τηρηθεί το πρωτόκολλο, ποία η θέσις μας; Έχουμε ζητήσει δάνειο από τον Σαρκοζί για να ξοφλήσουμε τα όπλα που θα μας πουλήσει για να υποστηρίζει τις μακεδονικές μας θέσεις, οπότε δεν μπορούμε να εκτεθούμε. Πρέπει να φαινόμαστε αξιόπιστοι, δηλαδή πάμπλουτοι και χουβαρντάδες, γιατί αλλιώς τι θα λένε για μας; Μπορεί να υποπτευτούν ότι είμαστε άφραγκοι και να μη μας πουλήσουν τα όπλα τους, οπότε μετά δεν θα υποστηρίξουν τις θέσεις μας στο επόμενο βέτο κατά της ένταξης της Μ. (δεν λέω το κακό το όνομα, δεν το λέω. Μη μου βάζετε πιπέρι στο στόμα). Και τότε τι θα απογίνουμε;

Το θέμα λοιπόν είναι εθνικής σημασίας και πρέπει να ντρέπονται ορισμένοι μικροκομματικοί τύποι που βρήκαν ευκαιρία να επιτεθούν στον ελληνοπρεπέστατο Στυλιανίδη για κάτι τόσο ασήμαντο. Τι τους νοιάζει αυτούς, εμείς είμαστε οι φορολογούμενοι, εμείς πληρώνουμε κι εμείς καταλαβαίνουμε ότι στην πραγματικότητα ο άνθρωπος θυσιάζεται με αυτό το Φουρ Σίζονς. Σαν φούρνος ένα πράγμα είναι όπου σιγοψήνεται, πρέπει να στέκεται κλαρίνο, να ντύνεται με μεταξωτή γραβάτα, να περπατάει κυριλέ, να τρώει με μαχαιροπίρουνο κι ένα σωρό βασανιστικά, μόνο και μόνο για να υπηρετεί το πρωτόκολλο και το έθνος. Ο άνθρωπος που ανακάλυψε τη βαθύτερη γλώσσα των κομπιούτερ (τα ελληνικά)

αξίζει μια καλύτερη μοίρα κι εμείς οι αχάριστοι μιλάμε κι από πάνω…