[ΡΙΠΕΣ] Στα χαρτιά

Η ΣΥΝΕΧΗΣ επιδείνωση των συνθηκών διαβίωσης στην περιοχή της Αττικής, όπου ζει και εργάζεται περίπου ο μισός πληθυσμός της χώρας, απαιτεί άμεσες και τολμηρές παρεμβάσεις.

ΔΥΣΤΥΧΩΣ όλες οι κυβερνήσεις- βεβαίως και η σημερινή- καθυστέρησαν πολύ να ασχοληθούν με το πρόβλημα.

Έτσι έχουν δημιουργηθεί παγιωμένες καταστάσεις, γεγονός που καθιστά την ανατροπή τους εξαιρετικά δύσκολη, δαπανηρή και σύνθετη.

ΟΜΩΣ το χειρότερο είναι ότι οι αποφάσεις που παίρνονται και τα μέτρα που εξαγγέλλονται δεν υλοποιούνται. Τουλάχιστον στον βαθμό που απαιτείται και στον χρόνο που πρέπει.

ΓΙΑ παράδειγμα οι σχεδιασμοί, τα προγράμματα και οι παρεμβάσεις που υιοθετήθηκαν με το πρώτο Ρυθμιστικό Σχέδιο του 1985, ουδέποτε ολοκληρώθηκαν.

ΠΟΛΛΑ από όσα προέβλεπε εκείνο το Σχέδιο εγκαταλείφθηκαν στην πορεία, όπως τα μεγάλα υπερτοπικά πάρκα, η δημιουργία τράπεζας γης, ο έλεγχος της αυθαίρετης δόμησης, η πεζοδρόμηση του Κέντρου της Αθήνας, η προστασία των γύρω βουνών.

ΑΛΛΑ εφαρμόστηκαν με εκπτώσεις, όπως η ενίσχυση των μέσων μαζικής μεταφοράς, η αποκέντρωση των δημοσίων υπηρεσιών, η ένταξη στο σχέδιο περιοχών για νόμιμη οικιστική ανάπτυξη, ο εκσυγχρονισμός των λιμανιών Ραφήνας και Λαυρίου- για αποσυμφόρηση του Πειραιά- και η κατασκευή έργων υποδομής.

ΧΘΕΣ ο υπουργός ΠΕΧΩΔΕ δημοσιοποίησε την πρότασή του για ένα νέο Ρυθμιστικό Σχέδιο της Αττικής. Ως πρωτοβουλία ασφαλώς ήταν αναγκαία, καθώς από το 1985 μέχρι σήμερα πολλά έχουν αλλάξει.

ΩΣΤΟΣΟ δεν περιέχει καμία ριζική τομή.

Δεν εισάγει καμιά καινοτομία και δεν προτείνει σύγχρονες λύσεις ούτε για την ενέργεια ούτε για το μείζον πρόβλημα των απορριμμάτων ούτε για μείωση των μετακινήσεων.

ΚΑΙ ΒΕΒΑΙΑ δεν λέει τίποτα για τη χρηματοδότηση των έργων που απαιτούνται. Ο ΚΙΝΔΥΝΟΣ το «όραμα Σουφλιά» να έχει την τύχη του «οράματος Τρίτση» είναι μεγάλος.

ΑΚΟΜΗ χειρότερα: μπορεί να αποδειχθεί απλά ένα προεκλογικό παιχνίδι.